محمد تاجبک :پرویز کلانتری، نقاش، تصویرگر و نویسنده، جمعه شب ۳۱ اردیبهشتماه ۱۳۹۵ پس از ۸۵ سال زندگی گرانبار درگذشت.
به گزارش سینما سینما ،آن طور که خبرگزاری هنر آنلاین خبر داده :پرویز کلانتری که آذرماه سال ۹۳ دچار سکته مغزی شده بود و طی ماهها گذشته دوران نقاهت را سپری میکرد جمعه شب به دلیل عوارض ناشی از این سکته و کهولت سن دارفانی را وداع گفت.پرویز کلانتری طالقانی، متولد اول فروردین سال ۱۳۱۰ در زنجان بود. او در دانشکده هنرهای زیبای تهران به تحصیل پرداخت و درسال ۱۳۳۸ در رشته هنرهای تجسمی دانش آموخته شد.
این نقاش مشهور چند سال پیش در نشستی ،روایت جالبی ازخلق یکی از آثار معروفش،بازگو کرده است.
/گل گرفتن تلویزیون به خاطر دوست نداشتن آن/
کلانتری که یکی از مهمترین آثار خود را طی این سالها اثر «گلویزیون» میداند، دراین باره گفته :«یک روز تلویزیونام را گل گرفتم چون دوست نداشتم آن را ببینم. ابراهیم جعفری اسم آن را «گلویزیون» گذاشت. امروز هم اگر از من بپرسید که مهمترین اثرت کدام است، همان را معرفی میکنم که البته عنوان اصلیاش «آنچه جوان در آیینه بیند، پیر در خشت خام بیند» است که در لندن هم به نمایش درآمد و اکنون در گنجینه موزه هنرهای معاصر نگهداری میشود. این مهمترین و سادهترین کارم بود.»
/گلویزیون بهترین اثر من است/
کلانتری همچنین روایت دیگری از این اثر جنجالی را بازگو کرده :سال ها قبل با هزار بدبختی تاکسی کرایه کردم تا من را به میدان امام خمینی (ره) ببرد. مقدار زیادی تلویزیون قدیمی بدرد نخور خریدم که برای فروشنده و راننده خیلی عجیب بود. به آنها گفتم این تلویزیون ها را خریده ام که کاردستی درست کنم.
وی ادامه داده : روی صفحه یکی از تلویزیون ها را کاهگل مالیدم. اسم آن را از این بیت “آنچه جوان در آینه بیند/ پیر در خشت خام ببیند” گذاشتم اما بعدا جعفری که یکی از دوستان قدیمی من است (محمد ابراهیم جعفری، شاعر و نقاش) پیشنهاد کرد نام اثر را گلویزیون را بگذاریم.
جالب است بدانید این نقاش در مورد علاقه اش به این اثرگفته : اگر از من بپرسید مهم تری کارم چیست، می گویم همین گلویزیون که اتفاقا ساده ترین اثرم نیز هست.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- مستند NAZA؛ وقتی انسان به عدد و خانه به هدف تبدیل میشود
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- بوسان؛ جایی که آسیا آینده سینمایش را میسازد
- یک جایزه برای فیلمکوتاه ایرانی؛ جشنواره بوسان ۲۰۲۶ برگزیدگانش را شناخت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- «کارگردانی تئاتر عروسکی در عصر چندرسانهای» منتشر شد
- خانه سینما برگزار میکند؛ «۷ سال سینمای ایران»
- نمایش «راشومون»؛ وقتی حقیقت عریان میشود
- بهترین سریالهای ایران بر مبنای مفهوم ابرکاراکتر
- انتشار فراخوان نخستین جشنواره سراسری تئاتر «دارا رُخ»
- معرفی نامزدهای شانزدهمین جوایز ایسفا
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- مراسم تجلیل از ستارگان لابراتوارها / گزارش تصویری
- کمدین معروف بازیگر تئاتر تارانتینو شد
- نگاهی به نمایش «بستور؛ سپهسالار کوچک»؛ برای ساختن هویت ملی به اساطیرمان نیاز داریم
- «ریورس»؛ روایتی از جبر و اختیار در جهان امروز
- نمایش اپرای «عشق»؛ گذشتن از پیمان، دل بستن به پیمانه
- یک فیلم ایرانی نماینده انگلیس در اسکار ۲۰۲۷
- اجرای نمایش همایون غنیزاده متوقف شد
- رونمایی از اولین پوستر «بیدار» سه روز مانده تا اکران
- بهزاد عبدی روایتی از سرنوشت امیرکبیر را روی صحنه میبرد
- فیلم کنسرت اینتراستلار / گزارش تصویری
- برگزیدگان دومین فستیوال واک معرفی شدند
- اکران مستند «کابوک» در پردیس سینمایی چارسو
- «شبهای پرتره» با عکاسی از علیرضا مشایخی آغاز میشود
- بهار قاسمی با «دُخشید» ۲ جایزه جهانی گرفت
- «به نوبت» در راه آمریکا و کلمبیا/ «آمرغ» به مسکو میرود
- تجلیل از هنرمندان لابراتوارها در خانه سینما





