بهتاش صناعیها کارگردان فیلم «قصیده گاو سفید» در نشست این فیلم عنوان کرد که قصد نداشتهاند قانون قصاص را زیر سوال ببرند، بلکه درباره یک خلا قانونی فیلم ساختهاند.
به گزارش سینماسینما، نشست خبری فیلم سینمایی «قصیده گاو سفید» به کارگردانی بهتاش صناعیها عصر روز ۱۲ بهمن بعد از اکران این فیلم در سالن رسانههای پردیس ملت برگزار شد.
در ابتدای این نشست غلامرضا موسوی تهیهکننده این اثر گفت: از بچههای تولید تشکر میکنم که زحمت زیادی کشیدند. آنها من را در این فیلم خجالت زده کردند. این فیلم یکی از آرامترین تولیدات من در این چهل سال فعالیتم در سینما بود.
در ادامه رضا درستکار منتقد سینما بیان کرد: ما در جامعه خاصی زندگی میکنیم و همه ما به خاطر این اتفاقاتی که پشت سر هم رخ میدهد، عصبی هستیم. هیچکس از یک امر اثباتی حرف نمیزند، در رسانهها مخاطبان را عادت دادهایم که آدمها و فیلمها را له کنند، یاد ندادیم آثار و افراد را تحلیل کنند حتی بزرگان و ریش سفیدان ما در برنامههای تلویزیونی مثل بولدوزر از روی حقیقت رد میشوند. فیلم کاملا در دمای این شرایط و حرارت امروز ساخته شده است. فیلم روایتگر است که قتل و اعدامی ناخواسته رخ داده، مثل اشتباهی که برای هواپیمای ما رخ داد. من این فیلم را برای دومین بار دیدم و هر دو بار حس کردم چقدر آدمهای مثبت در آن وجود دارد, حتی به آن قاضی که حکم اشتباه داده و زن قصه نگاه انسانی شده است. این فیلم به سهم خود تلاش میکند دمای امروز جامعه ما را نشان دهد، در عین حال به تماشاگر باج نمیدهد و مثل فیلمهای امروز رفتار نمیکند.
صناعیها درباره اینکه گاو نشان دهنده چه چیزی در این فیلم است، گفت: این یک انتخاب سمبلیک است. معمولا شکل خوبی ندارد که فیلمساز و هنرمندی که از سمبلی استفاده میکند، بگوید منظورش چه بوده است با این وجود باید بگویم یکی از نشانههای گاو میتواند قربانی ما باشد.
وی درباره اینکه حکم قصاص در این فیلم زیر سوال رفته است، اظهار کرد: حرف زدن درباره هر قانونی بد نیست. ما قصهای نوشتیم که شرایطی را فراهم کنیم تا درباره آن صحبت کنیم. این موضوع به معنای زیر سوال بردن آن قانون نیست.
صناعیها بیان کرد: ما پروندههای زیادی در این سالها با این موضوع داشتهایم مجموعهای از اتفاقات که در طی سالیان رخ داده، الهامبخش ما در نوشتن بوده است. من و مریم مقدم وقتی سراغ قصهای میرویم به این دلیل است که افرادی با این موضوعات را دیدهایم. این فیلم بر اساس تجربیاتی است که ما در مواجه با افراد داشته ایم.
مهرداد کورشنیا نویسنده این اثر نیز گفت: متن اولیه این فیلمنامه دی ماه نود و یک نوشته شده و مربوط به چند سال گذشته نبوده است.
مریم مقدم بازیگر و یکی از نویسندگان این فیلم هم درباره تحول شخصیت مینا با بازی خودش عنوان کرد: معمولا کاراکترها یک روند شخصیتی دارند و بازیگر معمولا آنها را در بازی خود لحاظ میکند. مینا زنی است که سختیهای زیادی میکشد ولی پرقدرت است و امید به زندگی را از دست نمیدهد. به هر حال هر بازیگری یک روندی در بازی دارد.
صناعیها درباره اظهار نظر یکی از خبرنگاران درباره اینکه زن قصه ویژگیهای یک زن ایرانی را نداشت، توضیح داد: موافق این اظهارنظر نیستم، کاراکتر مینا اتفاقا خیلی ایرانی است کسی وارد زندگی او شده و به او کمک کرده، بنابراین او دلباخته آن مرد شده است. ضمن اینکه ما از فیلم «بیست و یک گرم» تاثیر نگرفتهایم و ارتباطی به فیلم ما نداشته است.
صناعیها درباره اینکه چرا شهاب حسینی نقش قاضی را بازی نکرد، اظهار کرد: به دلایل مختلفی نشد این اتفاق بیفتد. شاید هم قسمت نبود، البته علیرضا ثانیفر بازیگر نقش قاضی درستترین انتخاب ما بود. شرایط پیچیده هم نباید برای اکران وجود داشته باشد. این قصه در هر دورهای میتواند اتفاق افتاده باشد، مختص به زمان خاصی نیست به هر حال در هر کشوری که این قانون وجود دارد، ممکن است یک روز این اتفاق در آنجا رخ بدهد.
کوروشنیا بیان کرد: ما این فیلمنامه را پیش از «احتمال باران اسیدی» نوشتیم.
صناعیها اظهار کرد: ما فیلمی ساختهایم که دغدغههای انسانی در آن حرف اول را میزند درواقع نخواستیم یک قانون را زیر سوال ببریم البته هر قانونی میتواند باگی داشته باشد و ما خواستیم این خلا را نشان دهیم، من در جایگاهی نیستم که بگویم یک قانون خوب یا بد است ولی میشود به باگ آنها پرداخت.
وی درباره اینکه اخراج مینا که از طبقه کارگر است، ما را به یاد اتفاقات کارگران هفت تپه میاندازد، گفت: ما به طبقه اجتماعی کارگر اهمیت میدهیم و مشکلات آنها که در چند سال اخیر زیاد بوده، مورد توجه ما بوده است.
درستکار هم عنوان کرد: فیلم به اندازه خود کامل است. کارگردان توانسته تعادل خوبی را ایجاد کند. اینکه بتوانی اندازه دمای جامعه را در فیلم رعایت کنی کار خوبی کرده ای. در سینمایی که مدام به سمت عقب میرود این فیلم خوب است. فیلمهایی هستند که همین موضوع را با التهاب روایت میکنند. انگار که حتما باید همینطوری روایت شود تا باورش کنیم.
مقدم درباره اینکه در بخشی از فیلم زن قصه بدون روسری دیده میشود، عنوان کرد: تابو معمولا برای شکستن است.
صناعیها درباره اینکه چرا از موسیفی در فیلم استفاده نشده، گفت: قصد نداشتم از موسیقی استفاده کنیم از همین رو در این فیلم اصوات و افکتها سعی میکنند برای فیلم موسیقی ایجاد کنند چون فکر میکردم موسیقی ممکن است تاثیر منفی روی «قصیده گاو سفید» بگذارد و الکی آن را ملودرام کند.
پوریا رحیمی سام بازیگر این فیلم هم گفت: خوشحالم که زیر چتر این اختلاف سلیقه، میتوانیم با هم حرف بزنیم. بازی کردن در فیلم بهتاش یک شانس است و او به من محبت داشت. علاقهمندم در فیلمهای بعدی آقای صناعیها هم باشم.
ثانیفر درباره شباهت نقشش به فیلم «تشریح» گفت: در حد توان خودم سعی کرده بودم کمی متفاوت بازی کنم اگر شباهتی دارد باید عذرخواهی کنم چون به عنوان بازیگر باید در هر فیلم بازی جدیدی را ارایه بدهم.
وی در بخش دیگر از صحبت هایش اظهار کرد:شاید این اولین تجربهای بود که در انتخاب لوکیشنها با کارگردان همراه میشدم، گروه کارگردانی به من میگفتند اینجا خانه توست و باید همراه ما باشی و من از این موضوع لذت بردم. از مجموع بازیگرها هم تشکر میکنم که با ما همراه بودند.
صناعیها درباره مشاورههای حقوقی فیلم بیان کرد: این فیلم نزدیک بیست مشاور حقوقی داشت اما دوست نداشتند نامشان در تیتراژ باشد بنابراین فیلم ایراد حقوقی ندارد. ما فیلمهای زیادی مثل این قصه داریم اصلا اشکالی ندارد شبیه باشد ولی این فیلم اقتباس نیست.
موسوی درباره اظهار نظر خبرنگاری درباره اینکه این فیلم خلاف قانون اساسی است، گفت: شما در حکم صادر کردن بدتر از قضات هستید!
منبع: خبرگزاری مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «رنگها همه سیاه هستند» در کانادا
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «دالان سبز» با صدای علیرضا ثانیفر
- دو جایزه فستیوال الجزایر به «تنها کنار هم» رسید
- مخالفت صریح کانون کارگردانان با حکمِ محکومیت سازندگان «کیک محبوب من»
- با حکم دادگاه انقلاب تهران؛ سازندگان «کیک محبوب من» به حبس محکوم شدند
- فروش خوب «کیک محبوب من» در اکران فرانسه
- اولین دوره جایزه آرونا واسودف و یک نامزدی دیگر برای «کیک محبوب من»
- «کیک محبوب من»، رابطهای رویایی اما تراژیک
- «کیک محبوب من»؛ کیکی که نصیب ما نشد
- نگاهی به فیلم «کیک محبوب من»/ عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد
- «کیک محبوب من»؛ روایت سهل و ممتنع تنهایی
- با ۳ جایزه برای سینماگران ایرانی؛ برندگان جشنواره شیکاگو معرفی شدند
- ساخته مقدم و صناعیها در راه ۳ جشنواره؛ «کیک محبوب من» دو جایزه بینالمللی گرفت
- گفت و گو با لیلی فرهادپور/ من در سینما یک مشاهدهگر هستم
- درباره «کیک محبوب من»؛ در رو وا نمیکنم، نه در رو وا نمیکنم
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید





