سینماسینما، محسن جعفری راد:
هیچ شکی نیست که پیمان معادی یکی از بهترین بازیگران یک دهه اخیر سینمای ایران است که غیر از کار بازیگری ،در مناسبات اجتماعی هم دغدغه های اثرگذاری دارد.به خاطر همین توقع از حضور معادی در یک برنامه تلویزیونی که برای اولین بار اتفاق می افتد، انقدر بالاست که مخاطب انتظار حرکات دم دستی و تمسخر آمیز از او را ندارد.
معادی که در برنامه خندوانه شرکت کرده بود قرار شد که مهمترین دیالوگ فیلم ابد و یک روز را به چند شیوه اجرا کند که برای این کار خودش را در قالب فرد خجالتی،پلیس و کهنه بخر! قرار داد.
شوخی و بازیگوشی با چنین موقعیت هایی می تواند جذاب و مفرح باشد اما تنزل دادن مناسبات زندگی در چنین خانواده ای به دم دستی ترین چیزها طبعا با شوخی مغایرت دارد.آن هم از طرف کسی که بازیگر اصلی این فیلم است و غیر از خلاقیت در بازیگری، در نوشتن فیلمنامه هم نویسنده موفقی است.
اولا جایگاه سه شخصیتی که درگیر این دیالوگ ها در فیلم هستند یعنی برادر و خواهر و مادر در چنین طبقه ای، به تمسخر گرفته می شود.ثانیا تاکید دارد به دم دستی بودن و بی اهمیت بودن این دیالوگ ها و چنین مناسباتی.ثالثا در حد اجرای نمکی و کهنه بخر! به ریشخند گرفتن احساسات مستتر در این سکانس به عنوان مشت نمونه خروار چنین فیلم هایی است.
علاوه بر اینها سواد و بینش یک بازیگر خلاق را زیر سوال می برد. طبیعی است که با بسیاری از فیلمهای مهم سینمای جهان و سکانس های ماندگار بارها و بارها شوخی شده و به هجو کشیده شده اند اما استفاده از رنج و درد و اندوه و بدبختی یک خانواده در یک فیلم برای خنداندن مخاطب حاضر در سالن که مثل یک ربات با دگمه رامبد جوان شروع به شادی و فریاد می کنند یک کار غیر فرهنگی و دور از شان یک هنرمند محسوب می شود.
خندوانه با خارج شدن عروسک جناب خان ، عملا دچار حفره های پرناشدنی شده و سعی می کند با دعوت از مهمان های مشهور و کنجکاوبرانگیز این خلا را پرکند اما این پر کردن بیشتر از نوع فیزیکی است! تا اینکه معنا و دغدغه و مفهومی پشت آن باشد.
از طرفی دیگر کسانی که حتی مخاطب تلویزیون نیستند وقتی با خبر حضور معادی در یک برنامه مواجه می شود مشتاق دیدن آن برنامه هستند و عملا تمام ریزنگری و نگاه ژرفی که از بازیگر مورد نظر انتظار دارند مخدوش می شود و به ایم ترتیب تلویزیون علاوه بر بی توجهی به مخاطب همیشگی اش که در حد ربات آنها را در نظر گرفته،مخاطب مقطعی و تازه خودش زا از دست می دهد تا تلگرام و اینستاگرام به شکل پررنگی به رسانه هایی فراگیر تبدیل شوند و تلویزیون همچنان سیر قهقهرایی خود را طی کند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بدرقه پیکر حمید علیدوستی به خانه ابدی
- در هیاتی به ریاست کارگردان سازنده «انگل»؛ پیمان معادی، داور جشنواره مراکش شد
- رونمایی از کتاب «استادان بزرگ بازیگری و شیوههای آموزش آنها» با ترجمه پیمان معادی؛ پاکدل: مادر سینما، کتاب است/ پیروزفر: آموزش بازیگری فقط انتقال تجربه نیست/ معادی: رونمایی این کتاب جذابتر از لحظات روی فرش قرمز فیلمها بود
- «کارناوال» در یک چهارم نهایی
- سریالهای جدید پیمان معادی، آیدا پناهنده و حامد عنقا در راه است
- میزبانی سینماها از آثار جدید/ پریناز ایزدیار، پیمان معادی، پژمان جمشیدی و بهرام افشاری این هفته به سینماها میآیند
- اکران «زن و بچه» به تعویق افتاد
- با اعلام آکادمی علوم و هنرهای سینمایی؛ سازندگانِ «در سایه سرو»، روستایی و معادی عضو آکادمی اسکار میشوند
- «کارناوال» رامبد جوان به زودی در شبکه نمایش خانگی
- سید جمال ساداتیان خبر داد: «زن و بچه» تیرماه در ایران اکران میشود
- نشست خبری «زن و بچه» در جشنواره کن؛ روستایی: این فیلم مستقلترین زنِ سینمای من را روایت میکند
- نگاهی به فیلم «بیسر و صدا»؛ ایده خلاقانه، مسیر اشتباه
- در آستانه آغاز اکران؛ پوستر «بیسروصدا» رونمایی شد/ روایتی بیپرده از یک داستان بیسروصدا
- ای مرگ بیا که زندگی کشت مرا؛ سریال «ازازیل» و آغازی بر یک پایان
- اکران آنلاین «زودپز» در شبکه نمایش خانگی
نظرات شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده






من خیلی دوست دارم بدونم برای برداشت شخصی یک نفر از حضور یک بازیگر در برنامه ای سطح پایین (واقعا نیاز به تحلیل و مطلب داره؟!!) آیا ایشون حق التحریر هم میگرین؟!