مجیدبرزگر فیلمساز میگوید گروه هنر و تجربه این فرصت را ایجاد کرد تا فیلمهای خاص نیز بر پرده سینماها دیده شوند و تاثیر خود را گذاشته و به ظرفیت سینمایی ایران اضافه کند.به گزارش سینماسینما مجید برزگر کارگردان و تهیهکننده سینما درباره عملکردش در سال گذشته گفت: سال ۹۴ سال پرکاری برایم بود، در این سال فیلم سوم خودم را با عنوان “یک شهروند کاملاً معمولی” کار کردم که در فستیوال شیکاگو در بخش مسابقه اولین نمایش خود را پشت سر گذاشت و بعد هم در جشنوارههای دیگر حضور یافت و به نمایش درآمد و هنوز هم در جشنوارههای مختلف حضور دارد. ضمن اینکه در جشنواره فیلم فجر نیز در بخش هنر و تجربه به نمایش درآمد.
برزگر افزود: از سوی دیگر به اتفاق رضا محقق فیلم “ممیرو” به کارگردانی هادی محقق را تهیه کردم که آنهم در بخش بینالملل با اتفاقات خوبی روبهرو شد، از جمله دریافت جایزه پوسان و پونا و به تازگی نیز در بخش مسابقه جشنواره پکن پذیرفته شده است و مسیر خود را طی میکند.
وی ادامه داد: علاوه بر این فیلم دیگری کار کردم به اسم “والدراما” که فیلم اول عباس امینی است که این فیلم نیز در بخش نسل نو جشنواره برلین ۲۰۱۶ یکی از نمایندگان ایران بود و به همراه فیلمهای “اژدها وارد میشود”،” لانتوری” و “رؤیاهای دم صبح” در بخشهای مختلف جشنواره برلین حضور یافتند که تجربه خوبی بود. در زمستان این سال نیز یک فیلم اولی دیگر تهیه کردم به اسم “گلدان و درخت بلوط” کار کیارش انوری که در مرحله مونتاژ قرار دارد.
برزگر درباره فعالیتهای اخیر خود نیز بیان کرد: این روزها مشغول نگارش فیلمنامه جدیدم هستم تا بتوانم به زودی کار ساخت آن را شروع کنم. از سوی دیگر مقدمات اکران فیلم “والدراما” و همچنین “یک شهروند کاملاً معمولی” نیز در حال انجام است و امیدوارم “والدراما” در اواخر بهار و یا اوایل تابستان و فیلم “یک شهروند کاملاً معمولی” نیز پاییز مجوز اکران بگیرند. البته فیلم “یک شهروند…” را آقایان مجید مدرسی و سعید آرماند تهیه کردهاند و آنها باید تصمیم بگیرند که در چه زمانی و با چه سرگروهی و چه شیوهای فیلم اکران شود. در این فاصله پروانه ساخت فیلم” بتادین” را نیز گرفتم. این فیلم به کارگردانی ناصر ضمیری است که در مرحله پیشتولید قرار دارد. در حقیقت یک گروه هستیم که سعی میکنیم بخشی از تولیدات سینمای مستقل ایران را بر عهده بگیریم. فیلمهایی که خیلی در مناسبات رسمی سینمای ایران نیستند، اما سعی میکنیم فیلمهای خوبی بسازیم که از ساخت آنها خجالت نکشیم.
کارگردان فیلم پرمخاطب “پرویز” درباره عملکرد گروه هنر و تجربه و حضور آثارش در این گروه نیز گفت: نقدهای جدی بر گروه هنر و تجربه دارم، اما به نظرم مهمترین حرکت سینمای ایران در چند سال اخیر تشکیل کارگروه هنر و تجربه بوده است و شکی هم در آن نیست. اتفاقاً نگرانی گروهی از آدمهای جریان اصلی سینما که تا این اندازه از تشکیل این گروه ناراحت هستند، خود شاهد بر این ادعاست که گروه هنر و تجربه موفق بوده است.
برزگر افزود: کارگروه هنر و تجربه تنها ۵ درصد از کل صندلیهای سینمای کشور را اشغال کرده است. یعنی ۹۵ درصد متعلق به گروه اصلی است و تنها ۵ درصد از سهم کلی به هنر و تجربه اختصاص یافته است. دوستان فعال در گروه اصلی از این جهت از تشکیل کارگروه هنر و تجربه ناراحت هستند که نمیتوانند ۹۵ درصد صندلی خود را پر کنند، و وقتی این ۵ درصد پر میرود، به نظرشان بسیار میشود. مثلاً فیلم درخشان و خاصی مثل “تابور” در این گروه با تماشاگر کم اکران میشود و در مقابل در همین گروه فیلمهای پرفروشی مانند “ماهی و گربه”، “خواب تلخ” و پرویز هم دیده میشود.
تهیهکننده فیلم سینمایی “پریدن از ارتفاع کم” در ادامه اظهار کرد: این گروه از این جهت شکل گرفته است که تماشاگر ولو کم بتواند فیلم مورد سلیقه خود را ببیند. قبل از این اتفاق، فیلمهای خاص را باید یا از طریق ویدئو و یا در محافل خصوصی میدیدیم. عباس کیارستمی به عنوان یکی از مهمترین سینماگران جهان و کسی که صاحب سبک است و مدلی از فیلمسازی را به دنیا پیشنهاد کرد که تاکنون کار نشده بود، آدم بسیار خاصی است و کار متفاوتی کرده است، اما تاکنون هیچیک از آثارش بر پرده سینما به نمایش درنیامده است. عرض من این است که فیلمهای اتفاقاً مهم تاکنون به نمایش درنیامدهاند و گروه هنر و تجربه این فرصت را ایجاد کرد تا فیلمهای خاص نیز بر پرده سینماها دیده شوند و تأثیر خود را بگذارند.
وی ادامه داد: این فیلمها را نمیتوان در خانه یا روی گوشیهای همراه دید. به طور مثال من وقتی فیلمهای “همشهری کین” یا ” یک اتفاق ساده” شهید ثالث را بر پرده سینما دیدم نظرم کامل نسبت به این فیلمها عوض شد چرا که وقتی این فیلمها را بر پرده سینما میبینید، بسیار هیجانانگیز است. در واقع این فیلمها برای سینما ساخته شدهاند و نمیتوان آنها را در قاب کوچک تلویزیون دید. این گروه حداقل ویژگیاش این است که فیلمهای به شدت متفاوت این سالها را اکران کرد. ممکن است بگویید برخی از این فیلمها ارزش سینمایی شدن نداشتند که قطعاً درست است، اما تماشاگر سینما رو انتخاب میکند و این فرصت به او داده شد تا گروهی از تماشاگرانی که اتفاقاً به سینما نمیرفتند و به آنها میگفتیم تماشاگران خاموش سینما نیز بیایند در سالن سینما و فیلم ببینند. در واقع کارگروه هنر و تجربه به ظرفیت سینمایی ایران اضافه کرد.
منبع: هنرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «در محاصره» به آفریقا جنوبی میرود
- به بهانه زادروز کیارستمی، شهیدثالث، تقوایی و پناهی؛ چهار شیوه برای دیدنِ جهان
- تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه
- «مثل باران، مثل دریا» بهترین مستند بلند جشنواره آمریکایی شد
- «علت مرگ: نامعلوم»؛ فیلمی که تماشاگر را میخکوب میکند
- درباره «علت مرگ: نامعلوم»/ کاش نبود پنجرهای، یا چشمهایی که ما را بپاید
- پانزدهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینما؛ تجلیل از صدرعرفایی، پورشیرازی و طوسی/ «علت مرگ نامعلوم» بهترین فیلم شد
- «علت مرگ: نامعلوم» به اکران آنلاین رسید
- «علت مرگ: نامعلوم»؛ این هفت نفر و دنیایشان
- چرا «علت مرگ: نامعلوم» از اکران بازداشته شده بود؟/ پرسشهای بیپاسخ
- «علت مرگ: نامعلوم»؛ اثری با ارزش و کمیاب در سینمای امروز ایران
- بازخوانی سرنوشت «علت مرگ: نامعلوم» / فیلمی که چون پروانه نمایش نداشت، از جشنواره فجر حذف شد
- «عزیز» از چهارشنبه اکران میشود/ رونمایی از پوستر فیلم
- از ۵ دی ماه؛ «علت مرگ: نامعلوم» روی پرده سینما میرود
- اکران فیلم علی زرنگار از اواخر آذر؛ «علت مرگ: نامعلوم» رفع توقیف شد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند





