به گزارش سینماسینما، بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون این روزها در حالی به نقشآفرینی میپردازد که چندی پیش سکته کرد و دوران نقاهت را پشت سر گذاشت. البته باز این روزها مجبور است با عصا به سر صحنه برود؛ نقشهایی که علیرغم میل باطنی میپذیرد، چون هم کوچک است و هم هیچ زمان همزادپنداری با مخاطب پیدا نمیکند. “زهرمار” کار سینمایی جواد رضویان است که نقش کوچکی به او پیشنهاد شده و «سکسکه» قاسمی جامی را هم بازی میکند.

رضا رویگری همیشه در سینما و تلویزیون و حتی صحنه تئاتر نشان داده که وزنهای است در عرصه بازیگری ولی در گفتگویی کوتاه اشاره کرد: “حال روحیام مناسب نیست و از بیماری خسته شدهام. امیدوارم هرچه زودتر بهبود پیدا کنم، دوباره بتوانم برای مردم بخوانم و بازی کنم. بازار عکس گرفتن از ما هم داغ داغ است؛ زمانیکه بازیگران ما را در جایی میبینند میخواهند عکس بگیرد شاید در فضای مجازی بگویند یک کمکی کردهاند و یا به عیادتم آمدهاند.
وی افزود: کسی این روزها به ما سری نمیزند؛ نه دوستانم میآیند و نه مسئولین حالی از من میپرسند. انگار نه انگار روزگاری برایشان خواندهام و در فیلمها از نقش من لذت بردهاند. هیچ انتظاری ندارم و فقط خواهش میکنم آنقدر برخی از رسانهها منتظر خبر مرگ من نباشند. واقعاً اینها هم خودش باعث میشود بیشتر روحیهام خراب شود.
منبع: تسنیم
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- بدرقه رضا رویگری به خانه ابدی/ هنرمندی که قلبش برای مردم میتپید
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- رضا رویگری: بهترین حضور من در سینما «بوتیک» است
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- چوب دستِ هریپاتر یا عصای موسی/ نگاهی به فیلم «شادروان»
- رئیس سازمان سینمایی: مشکلات رضا رویگری به زودی مرتفع میشود
- در اهمیت راهاندازیِ خانه سالمندانِ مخصوص هنرمندان
- بازیگر سینما از آسایشگاه کهریزک ویدیو داد/ رضا رویگری: حلالم کنید
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- تقدیر از رضا رویگری در موزه سینما/ بهترین کار سینماییام را «بوتیک» میدانم
- رضا رویگری: فیلمنامههای ضعیف مهمترین معضل سینمای ایران است
- چرا سیاهنمایی کارِ سینمای ایران نیست
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
آخرین ها
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه





