سینماسینما، سپیده ابرآویز:
صدرعاملی یک فیلمساز اجتماعی است.این را سینمایش و دغدغه های آن ثابت کرده است .او با ساختن دختری با کفش های کتانی،دیشب باباتو دیدم آیدا و من ترانه پانزده سال دارم ((به موقع خودش))اتفاق مهمی در سینمای ایران انداخته است. فیلم هایش هم روایت درستی داشتند و هم به نوعی هشدار دهنده و پر از حرف بودند.مسایلی که دختران در آن سال ها درگیرش می شدند را با انتخاب و معرفی چهره های جذاب ،بازی های قوی ،کارگردانی حرفه ای و فیلمنامه پر کشش روی پرده سینما می آورد.
همه این ها تفاوت فیلم سال دوم دانشکده من با کارهای قبلی صدرعاملی است .او این بار سراغ فیلمنامه ای از پرویز شهبازی رفته.خود شهبازی هم پیش از این در دریند و خانه دختر ،به معضلات دختران پرداخته .نکته اینجاست که هم شهبازی و هم صدرعاملی این بار دخترانی ساخته اند که طبق تعریف آنها باید نسخه دیگری از پگاه یا آیدا و ترانه باشند.مهتاب هم قرار است اندازه سه دختر قبلی پاک و معصوم و چشم و گوش بسته باشد.این مهتاب فیلم بر خلاف سه دختر فیلم های گذشته اصلا باورپذیر نیست چون در روزگار دنیاهای مجازی و روابط عجیب و ازدواج های سفید وآبی و رنگ و وارنگ نسل عاصی قطعا رفتارهای متفاوتی دارند.اگر در فیلم یا فیلمنامه مهتاب تمام هم و غمش را می گذاشت تا با تمام توان علی را به دست بیاورد و رفیقش را دق مرگ کند شخصیت پردازی به مراتب قوی تر و فیلم به مراتب سرپاتر در می آمد.
مهتاب و علی که از ابتدا پتانسیل جدایی از نامزدهایشان را دارند و دلایل و استناداتی هم که برای انتخاب اشتباه شان می آورند به راحتی پذیرفتنی است .پس این میزان وجدان درد حداقل برای مهتاباز کجا می آید ؟علی شخصیت منفوری که نیست برعکس دوست داشتنی هم هست درست بر خلاف منصور که نه به لحاظ سطح مالی ،نه اجتماعی و نه حتی به لحاظ فیزیکی و سنی (به دلیل انتخاب نا مناسب بابک حمیدیان برای این نقش)هیچ قرابتی با مهتاب ندارد.پس چرا فیلمساز باید دنبال نتیجه گیری اخلاقی باشد و اصرار کند که مهتاب به منصور باز می گردد و از کرده خود پشیمان است ؟

آنچه فیلم را به اثری معمولی تبدیل کرده به نظر می رسد بیش از هر چیز عدم شناخت کافی فیلمساز از نسل امروز باشد.نسلی بی پروا که در برابر هر چیزی(گاه حتی وقیحانه)واکنش نشان می دهند.نسلی که بعید است در یک اردو دور هم جمع شوند و این قدر بی تفاوت با به کما رفتن همکلاسی شان ،باز شدن پای یک پسر به اقامتگاه ،یا حتی اخراج از دانشگاه کنار بیایند.مهتاب امروز قطعا کفش های کتانی پگاه را نمی پوشد با کفش های خودش راه می رود و باید برای قضاوت کردنش با کفش هایش راه رفت.
مهتاب آیدا و ترانه نیست و جسارت و هویتی دارد که کاش در سال دوم دانشکده اش بود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- پیام متفاوت علی رفیعی به رسول صدرعاملی
- در بیست و چهارمین دوره جشنواره؛ ۱۴ اثر از سینماگران ایرانی در داکا نمایش داده میشود
- «زیبا صدایم کن»؛ نجواى مردى از دل باران
- «زیبا صدایم کن»؛ بذرِ امید
- «زیبا صدایم کن»؛ ملودرامی احساسی
- «زیبا صدایم کن»؛ یک رابطه پدر و دختری لطیف و انسانی
- چهارگانه صدرعاملی کامل شد/ عاشقانه آرام میان دو غریبه آشنا
- میان مردم و سینما فاصله افتاده است/ زنان را فراموش نکردیم
- صدور پروانه ساخت سینمایی برای پنج فیلمنامه
- یادداشت کیانوش عیاری درباره «جنگل پرتقال»؛ با ۶۰ هزار تومان، میلیونی لذت ببرید
- «آهو» و «جنگل پرتقال» به سینماها میآید
- آخرین تصمیمات خانه سینما در پی قتل داریوش مهرجویی و همسرش
- داوران بخش ملی و بینالملل جشنواره۳۵ فیلم کودک معرفی شدند
- همزمان با ولادت امام رضا (ع) منتشر شد؛ خاطرات صدرعاملی از عزت الله انتظامی و خسرو شکیبایی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





