سینماسینما، سارا توکلی
فیلم «زیبا صدایم کن» به کارگردانی رسول صدرعاملی، پس از سالها دوری او از سینمای ملودرام، بازگشتی تحسینبرانگیز به این ژانر است. این اثر، با اقتباس از رمان نوجوانانهای به همین نام نوشته فرهاد حسنزاده، داستانی پدر-دختری را در یک روز در تهران روایت میکند.
روایت: عشق، جنون و رهایی در خیابانهای تهران
داستان حول محور خسرو (با بازی امین حیایی) و دخترش زیبا (با بازی ژولیت رضاعی) میچرخد. خسرو، مردی که سالها در آسایشگاه روانی بستری بوده، در روز تولد شانزده سالگی دخترش فرار میکند تا با او وقت بگذراند. زیبا، دختری مستقل و در دوران بلوغ است که به دنبال هویت خود میگردد. رابطه این دو در ابتدا سرد و ناشناخته است، اما به تدریج به یکی از لطیفترین و تأثیرگذارترین روابط پدر-دختری سینمای ایران تبدیل میشود.
امین حیایی؛ بازیگری در مرز جنون و احساسات سرکوبشده
یکی از نقاط قوت فیلم، بازی درخشان امین حیایی در نقش خسرو است. او با جزئیات حرکتی، میمیک صورت و تن صدایی که میان هیجان، جنون و آرامش در نوسان است، تصویری ملموس از یک بیمار روانی ارائه میدهد که در عین حال، سرشار از عشق به دخترش است. ژولیت رضاعی نیز در نقش زیبا فراتر از انتظار ظاهر شده و حس عمیق شخصیت خود را به نمایش میگذارد.
واقعگرایی و فانتزی، مرز باریک باورپذیری و اغراق در فیلم
صدرعاملی، با بهرهگیری از مؤلفههای سینمای اجتماعی، نگاهی رمانتیکتر به فضا دارد. فیلم در ابتدا واقعگرایانه پیش میرود، اما در نیمه دوم، با ورود به اتفاقاتی مانند سرقت ون گشت ارشاد و موتورسواری در خیابانهای تهران، کمی از فضای باورپذیر فاصله میگیرد. این تغییر لحن ممکن است برای برخی مخاطبان ناخوشایند باشد، اما از سوی دیگر، حال و هوای شاعرانهای به فیلم میبخشد که آن را از یک ملودرام صرفاً اجتماعی متمایز میکند.
در سکانسی که خسرو ون گشت ارشاد را میرباید، او مانند کوهی پشت دختران میایستد. در چشمان زیبا، حس افتخار به پدرش دیده میشود. این صحنه، با تشویق حضار در سالن همراه بود و حس زیبایی به یادگار گذاشت.
با این حال، سرقت موتور (پیک موتوری) منطقی و جالب نبود و همچنین سکانس پایانی رو بهرویی زیبا با مادرش میتوانست پرداخت بهتری داشته باشد.
موسیقی کریستف رضاعی، روایت احساسی با نتها
یکی از برجستهترین ویژگیهای فیلم، موسیقی کریستف رضاعی است که همچون راوی دوم داستان، احساسات درونی شخصیتها را به مخاطب منتقل میکند. او با ترکیب پیانو، سهتار و اصوات الکترونیک، هم فضای ذهنی خسرو و هم لطافت رابطه پدر-دختری را به تصویر میکشد.
پیام فیلم: جامعهای که بیمارش مینامد، اما خود بیمار است
فیلم، نقدی بر جامعهای دارد که افراد را بیمار و طردشده میداند، اما خودش بیمارتر از آنهاست. خسرو، اگرچه بهعنوان بیمار روانی شناخته میشود، در واقع یکی از نرمالترین افراد داستان است، کسی که فقط میخواهد پدر باشد، دوست داشته شود و دوست بدارد.
جمعبندی: بازگشت موفق صدرعاملی با چند ضعف جزئی
«زیبا صدایم کن» یکی از بهترین فیلمهای جشنواره فجر امسال است. اگرچه در بخشهایی از واقعیت فاصله میگیرد، اما در مجموع، داستانی روان، احساسی و تأثیرگذار را روایت میکند. امین حیایی با اجرای کمنظیرش، یکی از نقشهای ماندگار را ایفا کرد. ژولیت رضاعی نیز با اولین حضور سینماییاش، نوید ظهور یک استعداد جدید را میدهد.
در نهایت، «زیبا صدایم کن» فیلمی است که عشق، جنون و امید را در دل تاریکیهای جامعه جستجو میکند و یکی از زیباترین روابط پدر و دختری سینمای ایران را به نمایش میگذارد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی
- پیام متفاوت علی رفیعی به رسول صدرعاملی
- در بیست و چهارمین دوره جشنواره؛ ۱۴ اثر از سینماگران ایرانی در داکا نمایش داده میشود
- «غریزه»؛ عشق پرشور نوجوانی، عبور از ممنوعهها
- معرفی داوران چهار بخش جشنواره جهانی فیلم فجر
- داوران ایرانی معرفی شدند؛ افتتاح جشنواره جهانی فیلم فجر با فیلمی از عباس کیارستمی
- «غریزه»؛ شکوهِ سینمای ناب
- ۵ نامزد برای معرفی به اسکار اعلام شد
- امین حیایی در «استخر» جلوی دوربین رفت
- «زیبا صدایم کن»؛ نجواى مردى از دل باران
- گزارش گیشه سینماها؛ «پیرپسر» صدر جدول فروش هفتگی/ فیلمهای خارجی دوباره اکران میشوند؟
- فروش ۳۸ میلیاردی سینماها در هفته گذشته/ گیشه سینما همچنان در اختیار کمدیها است
- تازهترین آمار فروش فیلمهای روی پرده؛ ۴۰۹ میلیارد، سهم گیشه سینماها از ابتدای ۱۴۰۴
- گزارشی از گیشه سینماها؛ فیلمهای جدید ۱۹ میلیارد در ۳ روز فروختند
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
