سام بهشتی : در سینمای ایران کمتر پیش می آید با اثر سینمایی مواجه شویم که حرفی تازه ای برای گفتن داشته باشد و بتواند مخاطب را میخ کوب کند.
به گزارش سینماسینما، در زمانه ای که فیلمسازان قدیمی و شناخته شده سینما، فیلم هایشان نمی تواند نظر مخاطب خاص و عام را به خود اختصاص دهد، کارگردانان جوانان و بی ادعایی پا به عرصه می گذارند و با اختلاف زیاد از آن ها فاصله می گیرند. در سال های اخیر شاهد بودیم که آثار کارگردانان جوان و فیلم اولی ها به مراتب خیلی بهتر از فیلم های کارگردانان نسل قبل بوده است.
این روزها فیلم تازه ای از کارگردان جوانی به نام سروش محمد زاده در گروه سینمایی هنر و تجربه اکران شده است که اتفاقا این بار این فیلم در سرجای خودش نبوده و به عبارت بهتر فیلم چهارشنبه مصداق هنر و تجربه نیست. طبق معمول سیاست غلط مدیران سینمایی باعث شده فیلمی که قابلیت اکران گسترده تری نسبت به هنر و تجربه دارد، در یک فضای محدودی اکران شده است. البته این یک اصل نا نوشته است که فیلم خوش ساخت، مخاطبان خود را پیدا می کند ولی باید شرایط اکران برای همه فیلم ها یکشان باشد که چنین امری در سینمای ایران یک مقوله دست نیافتنی است.

چهارشنبه فیلمی است که نمونه آن را در سینمای ایران کمتر دیده ایم، یک درام سخت و ملتهب اجتماعی با موضوعی که عرف و شرع جامعه امروز ما درگیر آن است.
پرداختن به موضوع قصاص و بخشش، اتفاق تازه ای نیست،اما چگونه پرداختن به آن که شکل کاریکاتور گونه به خود نگیرد و از کلیشه رایج فاصله داشته باشد، یک هنر است که سروش محمد زاده و فیلمنامه نویسان این فیلم به خوبی از لبه تیغ به سلامت عبور کردند.
فیلم در گام اول قصه دارد و از دقیقه ۱۵ به بعد مخاطب درگیر آن می شود و با کاراکتری مواجه می شود که قهرمان نیست و یک ضد قهرمان تمام عیار است. شخصیت طاهر که آرمان درویش در مقام بازیگر به او جان داده است، یک شخصیت متعصب و پر از رمز و راز است که در طول زمانی که قصه روایت می شود و در سکانس های مختلف به زوایای پیدا و پنهان این کاراکتر پی می بریم.
فیلمنامه درست و منسجم نقطه عطف فیلم است و با یک پایان بندی خیره کننده و تاثیر گذار مخاطب را به گوشه رینگ می برد و مٌشت آخر را محکم می کوبید که در سینمای ایران با کمتر اثری مواجه می شویم که تمام ارکان فیلمنامه آن درست باشد و نتوان ایراد محتوایی بر آن وارد کرد.
یکی از ویژگی های دیگر فیلم این است که شهر تهران در فیلم شخصیت دارد و ما در بیشتر سکانس هایی پویایی جامعه و روز مرگی مردم را در قاب سینما می بینیم و این یک امتیاز ویژه و برتری نسبی نسبت به فیلم های آپارتمانی است. قاب های مرتضی غفوری در مقام فیلمبردار و میزانسن های درست و اصولی خود باعث شده که شهر در قصه فیلم چهارشنبه هویت داشته باشد.
شهاب حسینی نقش متفاوت و تاثیر گذاری در این فیلم دارد و ترکیب او و آرمان درویش به عنوان دو برادر در کنار هم انتخاب به شدت درستی بوده و از سوی دیگر انتخاب نسیم ادبی و هستی مهدوی به عنوان بازیگر بر باور پذیر بودن یک خانواده رو به فرو پاشی صحه گذاشت و تاثیر گذار است.
چهارشنبه فیلمی است که شبیه خودش بوده و ادا و اطوار ندارد، بی لکنت و به دور از اغراق قصه اش را روایت می کند، کارگردان قصد ندارد با فٌرم کارهای عجیب و غریب کند، بازی بازیگران بیرون نمی زند و اور اَکت نیست. این فیلم می تواند نمونه خوبی برای سینماگران باشد، می توان از تجربه ها و اندوخته ها استفاده کرد و فیلمی ارزان ساخت که ارکان آن درست و اصولی باشد بتواند مورد تمجید قرار بگیرد و از همه مهم تر دیده شود. این نکته هم شاید به این امر برگردد که اگر تمامی عوامل تولید در یک اثر همدل باشند قطعا خروجی قابل قبول می شود.
چهارشنبه فیلمی است که باید آن را به تماشا نشست و ایمان آورد که هر سال ممکن است که از سوی جوانان تازه نفس غافلگیر شد. این بار یوسف وجدان دوست در مقام تهیه کننده و سروش محمد زاده در جایگاه کارگردان توانستند اثر قابل قبول و درخوری بسازند، شاید در سال جدید و در فجر سی و پنجم با جوانان فیلمساز دیگری مواجه شویم و باز هم حیرت کنیم. وقتی با بضاعت اندک می توان فیلم درباره موضوع الهی و انسانی قصاص فیلم خوب ساخت پس کافی است که پیرامون خود را با دقت ببینم و برای ساخت فیلم به سراغ موضوع هایی نرویم که در جامعه مصداق واقعی ندارند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- رونمایی از اولین پوستر «بیدار» سه روز مانده تا اکران
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- ما مردم خشونت طلبی نیستم/ تجلیل از خانواده مرحوم گنجی با حضور چهرههای سینمایی در خانه سینما
- با موافقت شورای پروانه فیلمسازی؛ پروانه ساخت سینمایی برای ۷ فیلمنامه صادر شد
- از «رها» تا «پُتک»؛ همکاری جدید شهاب حسینی و حسام فرهمند
- اکران «مست عشق» در ۱۰ کشور اروپایی
- با حضور شهاب حسینی؛ پیش تولید «دومان» به پایان رسید
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- صدور پروانه نمایش برای فیلمهای شهاب حسینی و حسین میرزامحمدی
- «اسپات لایت» با «آبان» میآید
- انصراف شهاب حسینی از انتخابات خانه تئاتر/ هیات مدیره جدید انتخاب شد
- درباره «رها»/ تاراج
- واکنش شهاب حسینی به جوایز جشنواره فجر؛ میلی بودن جشنواره به یقین همگان رسیده است
- یادداشتی برای فیلم «رها»/ جامعه ناکارآمد و پدرهای بیخاصیت
- بیست و سومین جشن حافظ برگزیدگانش را شناخت/ تقدیر از یک عمر فعالیت هنری مرتضی عقیلی
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





