کیوان کثیریان" />کیوان کثیریان_ وزیر محترم ارشاد اخیرا از تخصیص ۳۵ میلیار تومان به آثار “فاخر” سینمایی خبر دادهاند که در این باره طرح چند نکته به نظر مفید میآید.
نخست آنکه ابداع کلماتی نظیر فاخر، معناگرا، دینی، استراتژیک و قس علیهذا در سالهای اخیر، بیش از آنکه در معنای واقعیاش استفاده شود و وجه سینمایی داشته باشد، بهانه و محملی است برای صرف بودجههای کلان پای آثاری متوسط و حتی ضعیف که نه تنها از هدفی که بابتش پول کلان گرفته اند فاصله دارند، بلکه معمولا از کیفیت قابل قبول سینمایی هم برخوردار نیستند. کمتر فیلمی دیدهام که از ابتدا با این تعاریف ساخته شده باشد و نتیجه راضی کنندهای بدست آمده باشد. اگر قرار است همان راه تکراری پیموده شود، بهتر است جناب وزیر این ۳۵ میلیارد تومان را صرف کار بهتری کنند.
دوم اینکه آقای وزیر روشن نکردهاند مقصودشان از کلمه فاخر دقیقا چیست. آیا مراد، اثری است که بشود به آن افتخار کرد؟ آیا منظور، اثری است تاریخی، سیاسی و یا دینی با پروداکشن عظیم و هزینه بسیار؟ یا سهمیه ای است برای ساکت نگه داشتن برخی دوستان نگران و راضی کردن آقایان معترض و مدعی سینمای استراتژیک؟ بدیهی است که فیلم پرخرج مذهبی یا سیاسی لزوما قابل افتخار کردن نیست. کم نداشتهایم فیلمهای پرهزینهای که باعث شرمندگی هم شدهاند و جز حس اتلاف سرمایه مادی و معنوی و هدر دادن سوژههای مهم، ثمری نداشتند.
سوم اینکه واقعا ۳۵ میلیارد برای فیلمهای بیگ پروداکشن بودجه زیادی نیست. بد نبود جناب وزیر ذهنیتشان را روشن تر میگفتند تا بدانیم از نظر ایشان با این پول چند فیلم “فاخر” میشود ساخت.
چهارم اینکه معمولا آثاری با نامهایی که در بند اول گفتم به کارگردانانی سپرده می شود که توانایی ویژهای در سینما ندارند. کارگردانان و تهیه کنندگانی معمولیاند که طبعا کیفیت خروجی شان هم چشمگیر نیست. فقط همواره طلبکارند و گمان میکنند حقشان تضییع شده. اگر آقای وزیر دلشان میخواهد که کار را به کاردان بسپرند و با این ۳۵ میلیارد تومان به دست چند کارگردان درجه یک، چهار، پنج اثر ماندگار بسازند که در تاریخ سینمای ایران بماند، بسم الله. ولی اگر قرار است در بر پاشنه سابق بچرخد؛ بودجهای برای تلف شدن و ساخت چند فیلم متوسط و زیر متوسط صرف شود، حرفی برای گفتن نمیماند.
پنجم اینکه اگر بهرام بیضایی بتواند اشغال را بسازد، تقوایی انسان کامل را، کیانوش عیاری، واروژ کریم مسیحی و … بتوانند فیلم هایی را که میخواهند، با شرایط مساعد و مناسب بسازند، میشود به فیلمهایشان افتخار کرد. آنها امتحانشان را پس دادهاند.
روزنامه شرق
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- «داریوش عیاری» درگذشت
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- «غروب در دیاری غریب» به خانه اردیبهشت اودلاجان رسید
- کانون کارگردانان سینما برگزار میکند؛ اولین نمایش نسخه مرمت شده «سگ کشی» در موزه سینمای ایران
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- کارنامه بازیگری سوسن تسلیمی به بهانه حضور در آثار بیضایی/ تلاقی همزمان نبوغ بازیگر و بازیگردان
- طایفه زندهکُشِ مُردهپرست؛ داستان فراموشی بهرام بیضایی در ایران
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
آخرین ها
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- اکران خصوصی فیلم «کافه سلطان»/ گزارش تصویری
- اپرای عروسکی «عشق»/ گزارش تصویری
- درباره مستند «فراموشخانه»/ یادم تو را فراموش
- بلیت تئاتر، اقتصاد و فرهنگ
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- مستند NAZA؛ وقتی انسان به عدد و خانه به هدف تبدیل میشود
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- بوسان؛ جایی که آسیا آینده سینمایش را میسازد
- یک جایزه برای فیلمکوتاه ایرانی؛ جشنواره بوسان ۲۰۲۶ برگزیدگانش را شناخت





