روز اول
وقتی سیچهل دقیقه ناقص از یک فیلم را میبینند و فیلم را میپذیرند، وقتی میخواهند به همه آوانس و باج بدهند، وقتی خود برگزارکنندگان، ددلاین جشنواره را فرمالیته میدانند، نتیجهاش میشود همین؛ “تختی” و “متری شیش و نیم” به روز اول جشنواره نرسیدند. دومی انگار هنوز کار اصلاح رنگ اش هم تمام نشده. چشمتان روشن آقایان. آخر نظم و قاعدهمندی شمایید آقای دبیر محترم و آقای رضاداد. راستی آن سه تا فیلم رزرو برای چه وقتی رزرو شدند؟!
روز دوم
۱. همکاران منتقد عزیزی را که در برنامههای تلویزیونی یا یادداشتهای مکتوبشان، داستان فیلم را کاملا لو میدهند و بهقول جدیدیها اسپویل میکنند، درک نمیکنم. نظر دادن بدون آنکه داستان لو برود هم خودش هنر است.
۲. دوستانی را که از فیلم روی پرده سینما فیلم میگیرند و استوری میکنند درک نمیکنم. شهوت استوری و اشتراکگذاری دارد تمام اصول و مرزهای قبلی را درمینوردد.
روز سوم
دبیر محترم جشنواره یکهو تصمیم گرفتند یک بخش خارج از مسابقه درست کنند و دو فیلم هم بفرستند داخل این بخش؛ آنهم در روز سوم جشنواره.
اینکه چرا در روز سوم چنین تصمیمی گرفته میشود جای شگفتی دارد. مگر نمیگوئید جشنواره شورای سیاستگذاری دارد؟ مگر آیین نامه ندارید؟ اینهمه قبل جشنواره وقت برای تصمیمگیری داشتید، آن وقت حالا؟ روز سوم جشنواره؟
از این گذشته حالا که چنین تصمیمی گرفتید تا احتمالا زهر بعضی چیزها را بگیرید و دوزِ بعضی چیزها را بالاتر ببرید، لااقل چندتا فیلم درست و درمان را که کنار ماندهاند هم نمایش میدادید که دیده شوند بلکه پسندیده شوند؛ مثل روسی یا لابیرنت و یا فیگور و پیلوت و زعفرانیه و…
واقعیتش گاهی اصلا نمیشود فهمید در جشنواره چه خبر است.
آقای داروغه زاده عزیز! “شما که سواد داری، لیسانس داری، روزنامهخونی، با بزرگون میشینی، حرف میزنی، همه چی میدونی، شما که کلهت پره، معلم مردم گنگی، واسه هرچی که میگن جواب داری، درنمیمونی”* …. بگو از چیه که اینجوریه، اصلا چه خبره؟
* بخشی از شعر محمد صالح علا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- یک یادداشت در هفت پرده
- آنها که «علت مرگ: نامعلوم» را توقیف کردند باید پاسخگو باشند!
- حمایت انجمن تهیه کنندگان مستقل از تفکیک جشنواره جهانی و ملی فجر
- چند کلمه دربارهی فساد و فحشا و ابتذال و «کیک محبوب من»
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
- جشنواره اسپانیایی به «دوربین فرانسوی» جایزه طلایی داد
- «شامیر» به سیبری میرود
- بررسی مشکلات فیلمنامهنویسی درگفتوگوی کیوان کثیریان با شادمهر راستین و مهران کاشانی/ سانسور مشکل اساسی سینمای ایران
- سینمای مستقل و آینده سینمای ایران بررسی شد؛ سینمای مستقل آزادی، سلطه ناپذیری، عشق و ارزش زن را بازتاب میدهد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند






