کیوان کثیریان – فروش حیرتانگیز نمایش «میسیسیپی نشسته میمیرد» کار همایون غنیزاده، فارغ از هر بحث کیفی، یک اتفاق منحصربهفرد و مهم در اقتصاد هنر نمایش کشور به حساب میآید و افقهای تازهای در اقتصاد تئاتر گشوده است.
فروش بالای یک میلیارد تومان در یک ماه اجرا، رکوردی قابلتأمل است و میتواند راهگشا باشد و در یک مقایسه ساده میشود این نمایش را از بسیاری از فیلمهای سینمایی درحالاکران موفقتر دانست. حدود ۱۰۰۰ صندلی در روز و تنها در یک سالن به این نمایش تعلق دارد و هرروز تمامی صندلیهای تالار وحدت حتی سه طبقه بالکن آن به تمامی پر از تماشاگر میشود و با احتساب بلیت ۷۰ هزارتومانی و مدتزمان نزدیک به سهساعته این نمایش، این میزان استقبال جای شگفتی دارد. طراحی صحنه و لباس باکیفیت، استفاده از بازیگران سرشناس، ایده مضمونی جذاب، متن قابلقبول، خلق لحظات طنزآلود بجا، کارگردانی خوب و تبلیغات مناسب از جمله امتیازات این نمایش بود که طبعا به افزایش مخاطب هم انجامید.
گرچه هزینه بالایی هم برای این نمایش صرف شده، ولی میزان فروش آن – که طبعا از مرز دو میلیارد تومان عبور خواهد کرد- چندینبرابر هزینهاش خواهد بود و با توجه به سهم ۳۰درصدی تالار از گیشه، سود زیادی را نصیب تهیهکننده و حتی تالار وحدت میکند.
پیش از این نیز کارهای دکتر رفیعی، سقراط و دو، سه کار دیگر فروشهای بالا را تجربه کردند که البته یکی، دو نمایش بیکیفیت هم در کنار آنها روی سن تالار وحدت رفت. بهاینترتیب، میتوان گفت تئاتر در شکل تجاری هم میتواند در بخشی از بدنه خود، سودآور هم باشد و مخاطبان پروپاقرصی هم داشته باشد، به شرطی که حمایت از بخشهای دیگر تئاتر و نمایشهای باارزشی که مخاطبان انبوه ندارند و تئاتر شهرستانها نیز در دستور کار باشد و توجه به بخش تجاری، نمایشهای جمعوجور و تجربی و غیرتجاری را نبلعد. درحالحاضر با تعدد سالنهای خصوصی و رواج نسبی تئاتر بهلحاظ کمی و افزایش اقبال مخاطبان، باید به ارتقای کیفی آن هم امیدوار بود.
روزنامه شرق
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- یک یادداشت در هفت پرده
- آنها که «علت مرگ: نامعلوم» را توقیف کردند باید پاسخگو باشند!
- چند کلمه دربارهی فساد و فحشا و ابتذال و «کیک محبوب من»
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
نظرات شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده
- ورنر هرتسوگ «پیادهروی زندگی» را میسازد
- «استیسی کیچ» درگذشت
- پرویز پرورش درگذشت
- روایتی از «زوج ناجور» نیل سایمون در برج میلاد
- جشنواره تونسی به «کارون – اهواز» جایزه داد
- کانون کارگردانان سینمای ایران، نمایندهای در شورای پروانه ساخت ندارد/ شرکت نکردن در شوراهای ممیزی
- پنج فیلمنامه پروانه ساخت گرفتند
- میرکریمی، «رئیسعلی» را میسازد
- تالار وحدت میزبان «امیرکبیر» شد
- ۵ دقیقه برای افسون کردن، ۳۰ دقیقه برای متقاعد کردن؛ وقتی رمانها تهیهکنندگان سینما را مجذوب میکنند
- گواهِ شاهدی بر برخوانی «آرش»/ افسانهی تیری در دهانها افتاده
- فریدون جیرانی؛ کارگردانی موجساز در سینمای جریان اصلی
- نمایش آثار عباس کیارستمی در جشنواره وین ۲۰۲۶
- پس از چندین سال نبرد حقوقی؛ «جانی دپ» به سینما بازمیگردد
- کوروش زارعی درگذشت
- جهانگیر فروهر؛ بازیگری که به نقشهای کوچک، هویت میبخشید
- روایتگر اسطورهها؛ شبی برای پاسداشت بهرام بیضایی
- فریدون جیرانی؛ صیاد استعدادها
- ۴ اثر از سینماگران ایرانی در جشنواره استکهلم نمایش داده میشود
- مدیران سه بخش جشنواره تئاتر فجر معرفی شدند
- «هفت سال سینمای ایران»؛ تلاش برای بازگشت جشن خانه سینما به مدار اصلی/ آثار ۷ سال سینمای ایران چگونه داوری میشوند؟
- کنسرتنمایش «فرهاد»؛ روایتی از عشق، خاطره و رازهای نهان
- پرهزینهترین فیلم کودک سینمای ایران کلید خورد
- جشنواره روسی به «مرد آرام» جایزه داد
- دومین نشست «عصر فیلمنامه» با نمایش «بلفاست» در خانه سینما
- نگاهی به فیلم «بیدار»/ هدررفتگی
- برونو دومون با اتکا به هوش مصنوعی فیلم ساخت






هم اجرای غنی زاده خوب بود ،هم،،مطلب بالا هم ازاینکه توجه دقیق وویژه به اقتصاد تاتر هنری، دارد واین اتفاق جالب توجه راراحت ازرویش نگذشته وایضا نگذاشته دروقت خودش درگذرزمان فراموش شود جای تقدیر دارد