کیوان کثیریان – فروش حیرتانگیز نمایش «میسیسیپی نشسته میمیرد» کار همایون غنیزاده، فارغ از هر بحث کیفی، یک اتفاق منحصربهفرد و مهم در اقتصاد هنر نمایش کشور به حساب میآید و افقهای تازهای در اقتصاد تئاتر گشوده است.
فروش بالای یک میلیارد تومان در یک ماه اجرا، رکوردی قابلتأمل است و میتواند راهگشا باشد و در یک مقایسه ساده میشود این نمایش را از بسیاری از فیلمهای سینمایی درحالاکران موفقتر دانست. حدود ۱۰۰۰ صندلی در روز و تنها در یک سالن به این نمایش تعلق دارد و هرروز تمامی صندلیهای تالار وحدت حتی سه طبقه بالکن آن به تمامی پر از تماشاگر میشود و با احتساب بلیت ۷۰ هزارتومانی و مدتزمان نزدیک به سهساعته این نمایش، این میزان استقبال جای شگفتی دارد. طراحی صحنه و لباس باکیفیت، استفاده از بازیگران سرشناس، ایده مضمونی جذاب، متن قابلقبول، خلق لحظات طنزآلود بجا، کارگردانی خوب و تبلیغات مناسب از جمله امتیازات این نمایش بود که طبعا به افزایش مخاطب هم انجامید.
گرچه هزینه بالایی هم برای این نمایش صرف شده، ولی میزان فروش آن – که طبعا از مرز دو میلیارد تومان عبور خواهد کرد- چندینبرابر هزینهاش خواهد بود و با توجه به سهم ۳۰درصدی تالار از گیشه، سود زیادی را نصیب تهیهکننده و حتی تالار وحدت میکند.
پیش از این نیز کارهای دکتر رفیعی، سقراط و دو، سه کار دیگر فروشهای بالا را تجربه کردند که البته یکی، دو نمایش بیکیفیت هم در کنار آنها روی سن تالار وحدت رفت. بهاینترتیب، میتوان گفت تئاتر در شکل تجاری هم میتواند در بخشی از بدنه خود، سودآور هم باشد و مخاطبان پروپاقرصی هم داشته باشد، به شرطی که حمایت از بخشهای دیگر تئاتر و نمایشهای باارزشی که مخاطبان انبوه ندارند و تئاتر شهرستانها نیز در دستور کار باشد و توجه به بخش تجاری، نمایشهای جمعوجور و تجربی و غیرتجاری را نبلعد. درحالحاضر با تعدد سالنهای خصوصی و رواج نسبی تئاتر بهلحاظ کمی و افزایش اقبال مخاطبان، باید به ارتقای کیفی آن هم امیدوار بود.
روزنامه شرق
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- یک یادداشت در هفت پرده
- آنها که «علت مرگ: نامعلوم» را توقیف کردند باید پاسخگو باشند!
- چند کلمه دربارهی فساد و فحشا و ابتذال و «کیک محبوب من»
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
- جشنواره اسپانیایی به «دوربین فرانسوی» جایزه طلایی داد
نظرات شما
پربازدیدترین ها
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
آخرین ها
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- اکران خصوصی فیلم «کافه سلطان»/ گزارش تصویری
- اپرای عروسکی «عشق»/ گزارش تصویری
- درباره مستند «فراموشخانه»/ یادم تو را فراموش
- بلیت تئاتر، اقتصاد و فرهنگ
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- مستند NAZA؛ وقتی انسان به عدد و خانه به هدف تبدیل میشود
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- بوسان؛ جایی که آسیا آینده سینمایش را میسازد
- یک جایزه برای فیلمکوتاه ایرانی؛ جشنواره بوسان ۲۰۲۶ برگزیدگانش را شناخت






هم اجرای غنی زاده خوب بود ،هم،،مطلب بالا هم ازاینکه توجه دقیق وویژه به اقتصاد تاتر هنری، دارد واین اتفاق جالب توجه راراحت ازرویش نگذشته وایضا نگذاشته دروقت خودش درگذرزمان فراموش شود جای تقدیر دارد