شب گذشته یه غلطی کردم تلویزیون رو روشن کردم، زرتی ابی اومد روی تصویر و خوند:‌ «آآآآآآی گریه‌مون هیچ، خنده‌مون هیچ!» بابام یه پس گردنی بهم زد و گفت: «من به این نصابه گفتم این شبکه‌ها رو قفل کنه. اینجا فقط حق دارید شبکه چهار، شبکه مستند و آموزش ببینید. بقیه بدآموزی داره!»

خودم رو جمع و جور کردم و گفتم: «بابا جون، این شبکه یکه، اینم یه سریاله!» بابام چشماش گرد شد و گفت:‌ «ااااااااااای ای مثل من تک و تنها، دستامو بگیر که عمر رفت!» خلاصه این وسط ما فقط یه پس‌گردنی خوردیم. هرچند توی شبکه‌های اجتماعی نوشتن که این آهنگ مال سال پنجاه و پنجه اما این بخش سریال مال سال پنجاهه. یعنی این وسط فقط می‌خواستن ما یه پس‌گردنی از بابامون بابت گوش دادن به آهنگ‌های غیرمجاز بخوریم. این سریال همین‌طوری پیش بره تا چند قسمت دیگه «سُلی» و «شهرام صولتی» و «شماعی‌زاده» رو هم برای جذب بیننده به سریال اضافه می‌کنه.

من فقط نمی‌دونم اصلا ابی کجای بحث تاریخ سیاسی ما جا داشته که توی سریال حضور داره؟ حالا «گریه‌مون هیچ خنده‌مون هیچ» نمی‌خوند، نمی‌شد؟ تاریخ ناراحت می‌‌شد؟ ‌استاد خسرو معتضد به دل می‌گرفت؟!

الان یه عده منحرف میان اون تکه سریال رو ضبط می‌کنن همه جا پِلِی می‌کنن، بعدم یکی بهشون گیر بده می‌گن این آهنگ غیرمجاز نیست، توی تلویزیون خودمون پخش شده. وجدانا شب‌خیز چند ساله آهنگی از آقای حامدی پخش نکرده که تلویزیون ما پخش می‌کنه. خلاصه ورزی عزیزم، دقت کن! دقت کن