بازیگر «وضعیت سفید» از چگونگی بازیگری خود و توصیه به علاقمندان به بازیگری گفت.
به گزارش سینماسینما، عباس غزالی، زاده ۱۴ بهمن ۱۳۶۳، اولین بار در سریال «رستگاران» در نقش برادر پونه به مخاطبان معرفی شد، بعد از گذشت ۸ سال در سریال «وضعیت سفید» در نقش عمو بهروز بین مردم بیشتر دیده شد. او درباره بازیگر شدن و موانع و سختیهای این حرفه گفتگوی کوتاهی داشته است:
از چه زمانی علاقه بازیگری در شما ایجاد شد؟
من از دوران کودکی جوهرهای را در وجودم احساس کردم که از جانب خدا در من تزریق شده بود.
از چه طریقی وارد این عرصه شدید؟
در کلاس اول راهنمایی در بخش اعلانات مدرسه، آگهی بازیگری را دیدم و برای قسمت تئاتر در مسابقه شرکت کردم و از بین ۱۵۰ داوطلب، جزو ۱۰ نفر برنده مقام استانی و کشوری شدم و در کلاسهای بازیگری و پس از آن در کانون فرهنگی تربیتی حر ( میدان کاخ جوانان سابق) زیر نظر اساتیدی مثل پرویز پرستویی و.. آموزش دیدم و آنجا بستری برای بروز و شکوفایی استعدادم بود و پس از ۲ سال اولین فعالیتم در فیلم «انتظار سرخ» بود.
بیشترین موانع در بازیگری؟
بزرگترین موانع از نظر من؛ محدود شدن تلویزیون، به تعداد معدودی از بازیگران سرشناس و به کارگیری تعداد مشخص آنها از سوی کارگردانها، همیشه برایم سوال بود. ما در عرصه هنر افراد با استعداد زیادی داریم که قادرند در قالب چهرههای جدید در قاب رسانه به ایفای نقش بپردازند. حتی من که این مانع را پشت سر گذاشتم باز هم موانعی که تنها شکل آن عوض شده را داشتم و آن اینکه وقتی به سراغت میآیند انتظار دارند همانند نقشهای قبلی یکنواخت عمل کنی.
آیا در عرصه دیگری هم فعالیت میکردید؟
بله قبل از فعالیت در سریال «رستگاران» یعنی در اوایل جوانیام اجرای برنامهای تحت عنوان «نردبان» از شبکه ۵ سیما را به مدت ۴ سال برعهده داشتم اما در آن زمان هم، به بازیگری علاقمند و معتقد بودم که برای رسیدن به هدفم باید پلههایی را گذراند.
چه چیزی در بازیگری بیشتر کمکتون کرد؟
اجراهای من در تئاتر و همچنین فعالیتهای استودیویی که برای مجریگری داشتم، پشتوانه خوبی برای عرصه بازیگریام شد.
علاقمندان برای ورود به بازیگری چه راهی بروند؟
تحصیل در رشته بازیگری و گزیدن آموزشگاهها و کارگاههای معتبر با توجه به تحقیقات لازم در آن میتواند افراد علاقمند را بر ریل درست این عرصه هدایت کند.
معضل مهم علاقمندان در عرصه بازیگری چیست ؟
زرق و برق شهرت در بازیگری هر فردی را جذب میکند و گاهی افرادی به سمت آن گام برمیدارند که جوهره استعداد در آنها وجود ندارد و این افراد بدون نگاه به این موضوع در مسیر اشتباه دچار مشکلات فراوانی میشوند.
بزرگترین وظیفه شما بعنوان یک بازیگر چیه؟
اگر مخاطب مرا نبیند، پس به خودی خود هیچ معنایی نخواهم داشت و به همین دلیل همیشه مخاطبینم در جایگاه بالاتری برایم قرار دارند. در همین راستا اگر بعنوان یک هنرمند در جشنوارهای جایزه و امتیازی دریافت میکنم در حقیقت متعلق به مردمم است و جایزه اصلی من محبت قلبی و نگاه مهربان مردمم در کوچه و خیابان است.
من معتقدم یک هنرمند تا لحظهای که خون در رگهایش جاری است باید با انرژی و انگیزه بیشتری برای مردمش فعالیت کند به دلیل اینکه اثر یک هنرمند با امضای مردمش به ثبت میرسد.
توصیه به علاقمندان؟
هنرمند به معنای خالق اثر است و هرکسی با توجه به ویژگیهای استعدادش برنامهریزی خاص خودش را دارد، نباید تقلیدی کاری را به انجام برسانند با الگوبرداری از پیشکسوتان این راه به تجربه و دانش خود اضافه کند و در همه حال صبر و تحمل را سرلوحه خود قرار دهد.
منبع: باشگاه خبرنگاران
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- آغاز پخش «همآهنگ» از ۳۰ فروردین
- هیئت انتخاب برنامه تلویزیونی «همآهنگ» معرفی شدند/ پخش از شبکههای افق و نسیم
- تدوین «گنجشک» به پایان رسید
- حضور سه فیلم ایرانی در بخش رقابتی جشنواره بینالمللی فیلم «مِنا» هلند
- «بیقراری» عباس غزالی راهی هندوستان شد
- «لبخند ماسک» در جشنواره آلمانی روی پرده میرود
- فیلمبرداری فیلم کوتاه «لبخند ماسک» پایان یافت
- عباس غزالی:رفتار کارگردان ممنوعه، ممنوعه بود
- نشست خبری سریال مینو / گزارش تصویری
- عباس غزالی امروز در «هزار داستان» به جستوجوی گنج میرود
- حمید نعمت الله: دوست دارم بعد از «وضعیت سفید» باز هم در تلویزیون کار کنم
- فیلمبرداری تازهترین ساخته حمید نعمتالله آغاز شد
- نقدی بر فیلم «قیچی»/ محاکمه و مخمصه
- گفت وگو با کریم لک زاده، کارگردان «قیچی»/ مکافات یک جنایت
- نقدی بر یک فیلم؛ «قیچی»/ دست و پا زدن در باتلاق سرنوشت
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- درباره مستند «فراموشخانه»/ یادم تو را فراموش
- بلیت تئاتر، اقتصاد و فرهنگ
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- مستند NAZA؛ وقتی انسان به عدد و خانه به هدف تبدیل میشود
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- بوسان؛ جایی که آسیا آینده سینمایش را میسازد
- یک جایزه برای فیلمکوتاه ایرانی؛ جشنواره بوسان ۲۰۲۶ برگزیدگانش را شناخت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- «کارگردانی تئاتر عروسکی در عصر چندرسانهای» منتشر شد
- خانه سینما برگزار میکند؛ «۷ سال سینمای ایران»
- نمایش «راشومون»؛ وقتی حقیقت عریان میشود
- بهترین سریالهای ایران بر مبنای مفهوم ابرکاراکتر
- انتشار فراخوان نخستین جشنواره سراسری تئاتر «دارا رُخ»
- معرفی نامزدهای شانزدهمین جوایز ایسفا
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- مراسم تجلیل از ستارگان لابراتوارها / گزارش تصویری
- کمدین معروف بازیگر تئاتر تارانتینو شد
- نگاهی به نمایش «بستور؛ سپهسالار کوچک»؛ برای ساختن هویت ملی به اساطیرمان نیاز داریم
- «ریورس»؛ روایتی از جبر و اختیار در جهان امروز
- نمایش اپرای «عشق»؛ گذشتن از پیمان، دل بستن به پیمانه
- یک فیلم ایرانی نماینده انگلیس در اسکار ۲۰۲۷
- اجرای نمایش همایون غنیزاده متوقف شد
- رونمایی از اولین پوستر «بیدار» سه روز مانده تا اکران
- بهزاد عبدی روایتی از سرنوشت امیرکبیر را روی صحنه میبرد
- فیلم کنسرت اینتراستلار / گزارش تصویری
- برگزیدگان دومین فستیوال واک معرفی شدند
- اکران مستند «کابوک» در پردیس سینمایی چارسو
- «شبهای پرتره» با عکاسی از علیرضا مشایخی آغاز میشود





