مراسم تشییع پیکر مسعود اسکویی که در میان اهالی رادیو گزارشگران و گویندگان رادیو به صدای خاص معروف بود، از مقابل مسجد بلال صداوسیما برگزار شد.
به گزارش سینماسینما، مراسم تشییع مسعود اسکویی امروز ـ ۱۶ اردیبهشت ماه ـ با حضور اهالی رسانه و ورزش برگزار شد.
مجید ندیری، محمد جهانی، جهانگیر کوثری، مریم نشیبا، مهدی تاج، علیرضا جاوید نیا، محمدرضا منصوریان، حمید استیلی، مهدی شاکری، داورزنی، مناف هاشمی، علی بخشی زاده، پیمان یوسفی، مریم جلالی غلامعلی پیرایرانی و حمیدرضا افتخاری از جمله افراد در حوزه رسانه و ورزش هستند که دقایقی پیش از آغاز مراسم در مقابل مسجد بلال حضور یافتند.
در نخستین دقایق آغازین مراسم، پیکر مسعود اسکویی بر دوش اهالی رسانه و ورزش به مقابل مسجد بلال انتقال و نماز میت بر پیکر این پیشکسوت رادیو خوانده شد.
سپس علی بخشی زاده، معاون صدا در سخنانی گفت: من باورم نمیشد بعد از دیدارهای مکرری که با استاد عزیز داشتیم امروز کنار پیکرش باشیم. به خانواده و همکاران بیادعای رادیو تسلیت عرض می کنم. امروز روز سختی است برای اهالی رسانه. رادیو بدرقه می کند فردی که به خوشنامی و مردم داری و مهربانی معروف بود؛ مرد مهربان بی تکلف. به حق که استاد بودند. هرآنچه آموخته بودند از پروتکل های ورزشی مشتاقانه به و دنبال بروز شدن بود. یکی از بهترین معلم خودمان را از دست دادیم.
او گفت: سوال اینجاست چرا برخی آدم ها محبوب می شوند، چه رمزی است؛ همه شما و خودممان را دلالت به سوره مبارکه مریم می دهم.
بخشی زاده سپس به صداقت و پاکی مسعود اسکویی اشاره کرد.
او گفت: در این شرایط بسیار پرکار و پر انرژی بود. دوست داشت پشت میکروفن کار کند و اهل استراحت نبود.
در بخش دیگری از این مراسم محمدشروین اسبقیان، معاون توسعه ورزش در سخنانی گفت: به روح پاک استاد مسعود اسکویی سلام می کنم. از طرف خودم و وزیر ورزش و جوانان و رئیس کمیته ملی المپیک و پارالمپیک تسلیت عرض می کنم. این اسطوره با صدای دل انگیز سالها گوش های ما را نوازش می داد. ما در رادیو با صدای این اسطوره و فرهیخته و صاحب نظر زندگی می کردیم. این ضایعه را به جامعه ورزش رسانه و به ویژه خانواده و همسر ایشان تسلیت می گویم. متاسفانه اهالی رادیو این صدا را دیگر زنده نخواهد شنید. ایشان از جمله کسانی بودند که با صدای گرم خودشان به ورزشکاران و اهالی انگیزه می دادند.
محمدرضا منصوریان، مجری کارشناس در سخنانی گفت: شرایط خوبی نداشتم برای سخنرانی اما دو سه نکته خیلی مهم در مورد آقای اسکویی هست. من و مسعود اسکویی از جمله افرادی بودیم که از تلویزیون به رادیو آمدیم. آقای جبلی نیز به تازگی به صدا و سیما و بخش خبر آمده بودند. در این مسیر نظم و وطن پرستی او ستودنی بود.
او با اشاره به وطن پرستی اسکویی افزود: در اوج اقتدار خیلی ها دنبالش آمدند که او را ببرند. می گفت من در این آب خاک به دنیا آمدم و در این خاک نیز باید از دنیا بروم.
پیمان جبلی (رییس سازمان صداوسیما) و محسن برمهانی (معاون سیما) نیز از اواسط در این مراسم حضور یافتند.
در بخشی از این مراسم صدای مسعود اسکویی برای حاضران در مراسم پخش شد و دوستدارانش از این پیشکسوت رادیو به واسطه صمیمیت او با اهالی رادیو عمو مسعود یاد کردند.
محمدرضا داورزنی، رئیس سابق فدراسیون والیبال گفت: سه دهه با اسکویی دوست بودیم اما دو دهه با ایشان نزدیکتر بودیم. بعید می دانم در جامعه ورزش مربی ورزشی باشد که نگاه اسکویی به آنها پدرانه نباشد. در نقد و نوع بیانشان کسی را آزرده خاطر نمی کرد. با لحن تخریبی صحبت نمی کرد و همیشه تبسم داشتند. الگوی خوبی برای همه بودند و امیدواریم دیگران هم از این الگو برخوردار باشند.
وی با اشاره به ویژگیهای شخصیتی مسعود اسکویی بیان کرد: در شادیها و قصهها کنار ما بود نه در شادیها احساس غرور میکرد و نه در شکستها احساس ناامیدی میکرد.
محمد جهانی، از پیشکسوتان رادیو و اولین مدیر رادیو ورزش در سخنانی گفت: از سال ۶۹ که رادیو راه اندازی شد از ابتدا جذب خصلت و ادب ایشان شدم و سپس در راهاندازی رادیو با حضور ایشان توانستیم این شبکه را به راه بیندازیم. مردی که در تمام این سالها ندیدم با کسی کج خلقی کند. یک بار با تاخیر به استودیو نمی آمد. حتی در روزهای برف و باران. از خداوند می خواهم روح ایشان را در آمش قرار دهد. کسانی که در رادیو کار می کنند یاد او را اینگونه نگه دارند که رفتار و کار حرفهای او زبانزد همه بود.
جهانی در پایان خطاب به اهالی ورزش گفت: آقای اسکویی حق زیادی بر گردن ورزش این مملکت دارد ، پشنهاد می کنم یکی از مکان های ورزشی را به نام او کنید.
در ادامه فاطمه نجفیان، همسر مسعود اسکویی متنی را به عنوان قدردانی از اهالی رسانه قرائت کرد و گفت: مسعود در همه زندگی، حرفه و کارش از هیچ تلاشی برای آموزش و ارتقای خود و شاگردانش فروگذاری نکرد انقدر رادیو را دوست داشت که با کمترین توان پشت میکروفن حاضر شود و آغاز سال ۱۴۰۳ را اعلام کرد.
پیمان جبلی، رئیس سازمان صداوسیما در سخنانی با اشاره شخصیت بزرگ مسعود اسکویی گفت: این جلسه امروز در تکریم ایشان رحمت و مغفرت الهی را در بر خواهد داشت چرا که تک تک حاضران شهادت می دهند که غیر از بزرگ منشی او چیزی ندیدند. جدای از کار حرفه ای، بزرگمنشی اخلاق و تواضع از ویژگی های ایشان بود. هیچ گاه چیزی را برای خود نخواست و همیشه در راستای ارتقاء دانش و کار حرفه ای قدم برمی داشت.
جبلی بیان کرد: همانطور که از صدای جوان ایشان برمیآمد مصداق امیدبخشی و نماد شادی و نشاط بود. از آنجا که آنچه که باقی می ماند صداست. صدای ایشان سالها خواهد ماند. در ۸۵ سالگی برنامه تحویل سال را اجرا کردند در ماههای آخر سال که در بیمارستان بودند احساس امیدواری می کرد که حالش خوب است. علیرغم پیشکسوتی در کنار جوانان کار می کرد او که اسوه اخلاق بود.
در پایان پیکر مسعود اسکویی بر دوش اهالی رسانه و ورزش تشییع و به سمت قطعه نامآوران بدرقه شد.
مسعود اسکویی، گوینده و مجری کارشناس پیشکسوت شبکه رادیویی ورزش که چندی پیش به دلیل شکستگی ناحیه لگن و پا در بیمارستان بستری بود، صبح روز چهارشنبه (۱۲ اردیبهشت ماه) در بیمارستان دار فانی را وداع گفت.
دوستداران ورزش از نسل قدیم گزارشهای مسعود اسکویی پیشکسوت رسانههای ورزشی را در برنامه «ورزش از نگاه دو» تلویزیون از جمله فوتبال به یاد دارند. وی از سال ۶۰ به بعد به رادیو رفت و مسابقات ورزشی را گزارش میکرد. مسعود اسکویی قدیمیترین مجری کارشناس و گوینده ورزشی صداوسیما بود که دوره تهیهکنندگی برنامههای تلویزیونی را در تلویزیون آلمان گذراند و یک سال در شهرهای زونه گورگ و ماینس با تلویزیون همکاری کرد.
یکی از شاخصههای او در اجرا، ارائه گزارش مسابقات ورزشی بدون داشتن نگاه جانبدارانه بود. او همیشه در مصاحبههایش با اهالی رسانه به ریشهاش در ایران و عشق به کارش تاکید میکرد و همین عشق به مردم باعث شد با اینکه حال مساعدی نداشت اما سال تحویل پشت میکروفن رادیو نشست تا شنوندگان رادیو ورزش بخشهایی از برنامه سال تحویل را با اجرای او بشنوند.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





