ادی مورفی درباره بازی در «پلیس بورلی هیلز: اکسل اف» گفت که در ۶۳ سالگی ترجیح میدهد هیچ نوع بدلکاری انجام ندهد.
به گزارش سینماسینما، ادی مورفی بار دیگر در نقش کارآگاه اکسل فولی با قسمت چهارم این مجموعه فیلمها که ۳ جولای از نتفلیکس پخش میشود، بازمیگردد.
وی اقرار کرد چهار دهه پس از فیلم اصلی که سال ۱۹۸۴ اکران شد، بازگشت به نقش این پلیس مشهور بورلی هیلز، از نظر فیزیکی به این راحتیها نبود.
این بازیگر درباره تکرار نقش این شخصیت در فیلم جدید «پلیس بورلی هیلز: اکسل اف» گفت: احساس پیری کردم. من در ۲۱ سالگی در بورلی هیلز کار کردم و اکنون ۶۳ سال دارم.
وی در ادامه گفت: حالا ترجیح میدهم هیچ بدلکاری انجام ندهم. داشتیم سکانسی را فیلمبرداری میکردیم و کارگردان گفت «میخواهم از این جا بیرون بیایی و از آن پلهها پایین بروی» بعد از اینکه فیلمبرداری کردیم، گفت «میتوانی با حس فوریت بیشتری پایین بیایی؟ سریع تر؟» و من گفتم: نه!
در چهارمین فیلم از این مجموعه، مورفی پس از تهدید جان دخترش به بورلی هیلز باز میگردد و با همکار جدیدش کارآگاه بابی ابوت با بازی جوزف گوردون-لویت و دوستان قدیمی جان تاگارت (جان اشتون) و بیلی رزوود (جاج راینهولد) برای کشف یک توطئه همراه می شود.
وی همچنین گفت: حرف من این بود که هیچ کار سختی نمی کنم. با من تماس نگیرید، مگر این که همان نقشهایی را که به مورگان فریمن میدهید، برای من داشته باشید.
این بازیگر نخستین بار سال ۱۹۸۴ در فیلم «پلیس بورلی هیلز» در نقش اکسل فولی ظاهر شد و در آن فیلم شخصیت وی به کالیفرنیا سفر کرد تا ماجرای قتل دوست دوران کودکی خود مایکی تاندینو با بازی جیمز روسو را حل کند. موفقیت آن فیلم موجب شد تا در سالهای ۱۹۸۷ و ۱۹۹۴ دنبالههای آن ساخته شود.
مورفی با یادآوری این که «پلیس بورلی هیلز» اولین فیلمی بود که در آن نقش اول را ایفا کرد افزود: هنوز اگر به خارج از کشور سفر کنم، من را اکسل فولی صدا میکنند. اکسل یک انسان است. یک ابرقهرمان یا پلیس فوقالعاده نیست و می تواند هر کسی باشد که در این جایگاه قرار میگیرد، فکر میکنم به همین دلیل است که مردم دوستش دارند و البته مهم تر از همه این که او بامزه است.
منبع: مهر به نقل از هالیوود ریپورتر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت
- مروا نبیلی و سینمای آوانگاردش/ آینهای که جرأت نگاه کردنش را نداریم





