کن لوچ «بلوط پیر» را به عنوان آخرین فیلم و آواز قوی خود در آخرین روز اکران فیلمهای بخش رقابتی کن ۲۰۲۳ به نمایش درآورد.
به گزارش سینماسینما، فیلم «بلوط پیر» آخرین فیلم کِن لوچ درباره ورود پناهجویان سوری به شهر کوچکی در شمال انگلستان آخرین فیلم بخش رقابتی کن امسال بود که دیروز جمعه به نمایش درآمد.
کن لوچ که ۸۶ ساله است، اعلام کرده که «بلوط پیر» آخرین فیلم او خواهد بود. پس از ۷ دهه فیلمسازی به عنوان وقایعنگار خستگیناپذیر اجتماعی-سیاسی بریتانیا، وی به سختی میتوانست آهنگی پرطنینتر و در واقع پرخروشتر از این ارایه کند. پیام او با این فیلم این است: در برابر زوال شفقت ملی دست به کار شوید.
برنده ۲ جایزه نخل طلا که دوباره با نویسنده پل لاورتی متحد شده، در این فیلم با واکنشی پرشور به سیاستهای مهاجرتی بیگانههراسانه دولت محافظهکار فعلی بریتانیا پرداخته است. «بلوط پیر» قطعهای صمیمی اما بلندپروازانه است که در میان برجستهترین درامهای ملی لوچ جای میگیرد.
محل وقوع داستان شمال انگلستان است، در سال ۲۰۱۶، روستایی که هرگز پس از بسته شدن معدن در دهه ۱۹۸۰ وضعیت خوبی پیدا نکرده است. تامی جو «تی جی» بالانتین با بازی دیو ترنر میخانه ویران شده «اولد اوک» (بلوط پیر) را اداره میکند. اینجا مردم محلی هر روز دور هم جمع میشوند تا از زوال جامعهای که زمانی پر رونق بود ابراز تاسف کنند.
با شروع فیلم گروهی از پناهجویان سوری به روستا میرسند. اینجا را دولت برای سکونت به آنها اختصاص داده است؛ اما استقبال خصمانه برخی از ساکنان، که تلخی آنها برای سالها بیتوجهی اقتصادی است و خود را قربانی نژادپرستی میدانند، در پیش است. زن جوانی به نام یارا با بازی ابلا ماری شروع قدرتمندی را ارایه میکند که نشان دهنده سبک ویژه لوچ است.
لوچ و لاورتی ما را وادار میکنند با غم و اندوه مشتریان تیجی همدردی کنیم. در مقابل، تیجی که از سوریها استقبال میکند، اجازه نمیدهد تا افراد همیشگی از اتاق پشتی میخانه برای برگزاری جلسه ضدمهاجرت استفاده کنند و در نتیجه دشمنی آنها را به جان میخرد. او با یارا دوست میشود و همراه او و لورا (با بازی کلر راجرسون) زنی محلی که به سوریها کمک میکند، شروع به پذیرایی با غذای رایگان برای کمک به مهاجران و مردم محلی میکند تا درک متقابل را تقویت کند.
مانند «سالن جیمی» درام تاریخی ایرلندی سال ۲۰۱۴ لوچ، «بلوط پیر» هم محل تجمع و معنایی است که میتواند برای یک جامعه داشته باشد. اتاق پشتی مدتها زیارتگاهی زنده برای مبارزات اعتصاب معدنچیان در سالهای ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵ بود که در نهایت برچیده شدن صنعت معدن جامعه را متلاشی کرد و بذر نگرشهای نژادپرستانه بریتانیای برگزیت را کاشت.
در حالی که برخی از فیلمهای لوچ-لاورتی در مواجهه با آسیبهای اجتماعی، اطمینان عاطفی بسیار سادهای را ارایه میکنند، سهگانه پایانی این ۲ از غم و اندوه رئالیستی سیاسی «من، دنیل بلیک» و «ببخشید که از دستت دادیم» فیلمی که در برابر راهحلهای ساده مقاومت میکند و نیز این فیلم، بسیار تاثیرگذار است.
چیزی که «بلوط پیر» را غنی میکند این است که در عین اینکه روی یک قهرمان اصلی تمرکز دارد، تا حد زیادی به یک مجموعه میپردازد. فیلم نه تنها دیدار ۲ جامعه متفاوت را به تصویر میکشد، بلکه گروهی از صداهای فردی را نیز ارائه میدهد که هر یک تضادها و تفاوتهای ظریف خود را دارند. البته فیلم کمتر بر سوریها و بر حسب ضرورت بیشتر بر نگرشهای جامعه میزبان آنها متمرکز است.
در مجموع فیلم آخر کن لوچ بیانیهای قدرتمند در مورد زمانهای سخت است که پایان روشنی پیش رو ندارند؛ گرچه در سکانس پایانی پلاکارد راهپیمایی برای امید و همبستگی به اهتزاز در میآید.
در گاردین نیز پیتر بردشاو به این فیلم امتیاز ۴ از ۵ را داده و نوشته است: امیدوارم این آخرین فیلم لوچ نباشد، اما اگر اینطور باشد، او با بیانیهای از ایمان به شفقت برای مظلومان کارش را به پایان رسانده است.
آخرین فیلم کن لوچ محصول مشترک انگلستان، فرانسه، بلژیک در ۱۱۳ دقیقه ساخته شده است.
منبع: مهر به نقل از اسکرین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سه تفنگدار سینما در کنار هم؛ کن لوچ و یاران به جشنواره فیلم ادینبورگ میروند
- به بهانه نمایش فیلم سپیده فارسی در کن؛ نامه سرگشاده کن لوچ و پل لاورتی خطاب به جامعهی بینالملل سینماگران در حمایت از صلح/ دیگر نمیتوان ادعا کرد که ما نمیدانستیم
- سینماسینما/ گفتوگو با کن لوچ درباره «بلوط پیر» و دیگر چیزها/ امید، فعالیتی سیاسی است
- مروری بر ۹ فیلم بخشهای جنبی هفتادوششمین جشنواره کن
- منتقدان هالیوود ریپورتر انتخاب کردند؛ ۲۰ فیلم برتر جشنواره کن/ «آیههای زمینی» در لیست
- گفتگو با علی عسگری کارگردان فیلم «آیههای زمینی»، به نمایش در آمده در جشنواره کن
- تقابل نهادهای اجتماعی با خانواده/ نگاهی به فیلم «همه برای بازی»
- مراسم اختتامیه هفتادوششمین جشنواره کن برگزار شد/ نخل طلا به «آناتومی یک سقوط» رسید
- معرفی برندگان بخشهای جنبی جشنواره کن
- «خیال»؛ گنج هفتادوششمین جشنواره فیلم کن
- برندگان بخش نوعی نگاه جشنواره کن معرفی شدند/ «چگونه رابطه داشته باشیم»، برنده جایزه اصلی
- معرفی برندگان ۲ بخش جشنواره کن
- اختصاصی سینماسینما/ بخش دولتی سینمای ایران چطور کن را دور زد؟/ چتر عجیب و غریب سینمای ایران
- «آیههای زمینی» برای جایزه چقدر شانس دارد؟/ جدول ستاره منتقدان فرانسوی
- ویدئویی از حضور عوامل فیلم «آیههای زمینی» در جشنواره کن
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





