سینماسینما، شهرام اشرف ابیانه
سینماسینما در ۱۰ یادداشت به نویسندگی شهرام اشرف ابیانه، ۱۰ فیلم بخشهای جنبی هفتادوششمین جشنواره فیلم کن را معرفی و بررسی میکند. این یادداشتها برگرفته و برگردان از سایت deed هستند.
All to play for (همه برای بازی)
ساخته: دلفین دلوژه
به نمایش درآمده در بخش نوعی نگاه و نامزد دوربین طلایی هفتاد و ششمین جشنواره فیلم کن
فیلمی که کارهای کن لوچ را به یاد میآورد، با مجموعهای از جر و بحثها و کنشهایی که انگار فیالبداهه خلق شدهاند. دخالت سازههای اجتماعی در ساختار یک خانواده و فروپاشی روانی و ناامنیای که در پی آن میآید را پیش از این در فیلمهای فیلمسازانی چون کن لوچ دیدهایم، منتهی تاکید فیلمساز اینجا بیشتر روی مادر خانواده، با بازی پر از حس و گرمای ویرجینیا افیرا، است و مشکلاتی که او و خانوادهاش در پی از دست دادن حق حضانت پسر نوجوانش، با سازمانهای مددکار اجتماعی پیدا میکند. به عبارتی جنبهی روانشناسانهی داستان و حس و حال فویباگونهای که شخصیت اصلی فیلم، سیلوی، ناخواسته درگیر آن میشود تممایهی اساسی فیلم است.
ویرجینیا افیرا با بازی تهاجمی و نمایش خشونتی پنهان که بر او سایه انداخته، بیشک ستارهی اصلی فیلم است. همهی وقایع و رویدادهای داستانی حول شخصیت او چیده می شود. امتیازِ دیگر فیلم، نوع کار با مکانهای بسته است که چون حصاری شخصیت اصلی زن فیلم، سیلوی، و خانوادهاش را گرفتار کرده. به ندرت نمای باز یا لانگ شاتی در فیلم میبینیم. همه چیز نوعی در زندان بودن را تداعی میکند. نمای پایانی، فرار مادر و پسر نوجوانش و اولین چشماندازی که از دشتهای باز داده میشود و موسیقی پایانی، تنها قطعهی موسیقیایی فیلم، حسی از آزادی و رهایی را در این فیلمِ زنانهی خانوادگی به رُخ میکشد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «پلان آخر بازی»؛ همچون پرندهی مهاجری، که پرواز برایش شکل غایی سفر است
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- سوگوارهای برای بهرام بیضایی/ مکاشفه در زندان روح وقتی همه راهها به رویت بسته شده
- «افسانه فیل»؛ سوار فیلی بزرگ و سفید، که انگار همهی راه را بلد بود
- «جستوجو در تنگنا»؛ انگار این همه چیزی باشد که از شهر و دیوارهایش به میراث بردهایم
- داستان عدالتخواهی ساکنان جنگل شروود
- «فریبخورده»؛ همچون شیاطینی از خواب بیدار شده که دنبال طعمه میگردند
- «افسانه اولیس، یک سرگذشت ایرانی»؛ داستان کوه دردکشیده و موشی که ناپیداست
- «زن و بچه»؛ خیره با چشمان باز به کابوسی که زندگیات را میبلعد
- درباره نمایش «برف زمین را گرم میکند»/ وقتی کابوس در کوچههای شهر پرسه بزند
- «پیرپسر»؛ شیاطین دنیایی فراموششده
- به یاد شاهپور عظیمی، مترجم سینمایی و ادبی، منتقد سینما/ مردی که درخت میکاشت۱
- رستاخیزی در کار به عقب راندن فراموشی/ نگاهی به فیلم «لاله کبود»
- وحشت همان دریای خروشانی که از درونش زاده شدهایم/ نگاهی به فیلم «بیچارگان»
- «کشتی روسی» در سینماتک خانه هنرمندان ایران
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- جشنواره آمریکایی به فیلم مهران رنجبر جایزه داد
- انتشار کتاب صوتی «ستارهی لیلا» با صدای گلچهره سجادیه
- با اهدای جوایز هفتاد و نهمین دوره؛ «مرگ فروشنده» موفقترین بازسازی یک نمایش در تاریخ جوایز تونی شد
- در شصتمین دوره برگزاری؛ کارلووی واری از مگی جیلنهال و جسی آیزنبرگ تجلیل میکند
- «تهران کنارت»؛ همچون طنینی که در خود میپیچد
- چهار جایزه بینالمللی برای فیلم «این صداها واقعیست»
- موافقت شورای صنفی نمایش با پخش بازیهای فوتبال ایران در سینما
- وکیل مدافع خبر داد: تایید حکم غیابی جعفر پناهی به حبس و ممنوعیت خروج از کشور
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- «بدنام»؛ کابوس زیستن در حاشیه بدنامی
- فیلمبرداری «جزیره من» آغاز شد/ حضور برد پیت در صحنهی بزرگترین رقابتهای موتورسواری جهان
- «خون بس» برنده جایزه بزرگ بهترین فیلمنامه کوتاه رودآیلند شد
- مرجان ساتراپی درگذشت
- مرجان ساتراپی؛ کارگردانی استاندارد و نویسندهای مولف
- «تهران کنارت»؛ من از تو دل نمیکنم
- «پلان آخر بازی»؛ همچون پرندهی مهاجری، که پرواز برایش شکل غایی سفر است
- فخری خوروش؛ بازیگر مولف و ستاره موج نوی سینمای ایران
- «تهران کنارت»؛ زخمهای کاری، از نمایی دیگر
- فرهاد ارجمندی درگذشت
- به حرمت پیدا نشدن ماکان/نامه ای به پرویز پرستویی
- «روز افشاگری» و موضع اسپیلبرگ در استفاده از هوش مصنوعی
- خبرهایی از سریالهای لطیفی، جعفریجوزانی و رضا میرکریمی
- کنسرت «بازی تاج و تخت» روی صحنه میرود
- «استودیو صدای بِربِریَن»؛ فریادها و نجواها
- خوانشی فرویدی از فیلمتئاتر «نیوجرسی»/ تراژدی بیوالایش: از ترومای اولیه تا سیطرهی سائق مرگ
- تدوینگر اسکاری درگذشت
- دلیله و یک نقش مکمل تأثیرگذار
- «کودکشو» و یک اجرای چندوجهی؛ وقتی الیکا عبدالرزاقی فاصلهها را کم میکند
