سینماسینما، محمد حقیقت
«هجرت» ساخته فیلمساز تازهنفس عربستان سعودی، استعداد قابل توجهی را به دنیا معرفی میکند.
در دومین روز جشنواره فیلم ونیز در بخش spotlight جشنواره (افقها) یک فیلم کاملا غافگیرکننده، ما را تکان داد. کارگردان جوان آن شهد امین میگوید: «این فیلم عمیقا شخصی است و ریشه در داستانی دارد که مدتهاست میخواستم آن را روایت کنم. این بازتاب ماجراهایی است که بخشی از عربستان سعودی را منعکس میکند، اما بهندرت اجازه مییابد روی پرده سینمای ما دیده شود.»
ماجرای آن در طول سفر به حج که یکی از مقدسترین و دگرگونکنندهترین سفرها در جهان اسلام است رخ میدهد. سفر به حج نه تنها شهرهای مکه و جده را تغیر داده، بلکه جرقه تغییرات درونی را نیز میزند. این سفر حکایت دختری به نام جانا که در آستانه زنانگی است را روایت می کند و ما شاهد پویایی خانواده در حال تکامل و رشد شخصی دختر داستان هستیم. سفر امکان فیزیکی و عاطفی عربستان سعودی است… انقلابها آرام در حال شکل گرفتن هستند و بیننده آنها را کشف میکند که چگونه آزادی در طول نسلها و زمان درک میشوند.
جانا ۱۲ ساله با مادربزرگ سختگیر و سنتی خود به همراه سارا خواهر سرکشاش برای مراسم حج عازم مکه میشوند، اما در وسط راه، سارا فرار میکند، جانا و مادربزرگ به مکه نمیرسند زیرا از این لحظه به بعد همه تلاش آنها برای پیدا کردن سارا در مکانهایمختلف طی میشود، آنها به دنبال کشف دلیل اینکه چرا سارا فرار کرده است بر میآیند تا قبل از اینکه پدر سارا سر برسد. سفر مادربزرگ و جانا از جنوب تا مرزهای شمالی کشور را در برمیگیرد، در این مسیر جانا کنار گذاشتن ترس، فاصله گرفتن از سنتهای دست وپاگیر، و دوست داشتن یک مرد جوان و غیره را تجربه میکند همانگونه که تماشاگر یک سینماگر جدید و بسیار با استعداد را از ورای فیلم کشف میکند.
سناریونویسی، میزانسها، انتخاب لوکیشنها، به همراه بازی گرفتن از نابازیگران، همه و همه ما را در شعف وصفناپذیری غوطهور میکند. حتما باید نام این کارگردان را به خاطر سپرد.
شهد امین در شهر جده به دنیا آمده و تحصیلات سینماییاش را در لندن در سال ۲۰۱۲ گذرانده و بعد در هنرستان فیلمنامهنویسی در آکادمی فیلم نیویورک حضور یافته است. وی اولین فیلم کوتاه خود را در ۲۰۰۹ ساخت و اثر بعدیاش «پنجره لیلا» در سال ۲۰۱۱ ساخته شد که درباره بیگانگی یک دختر از خانوادهاش است. این فیلم در جشنواره خلیج فارس شرکت کرد. در سال ۲۰۱۳ وی با فیلم کوتاه بعدیاش در جشنواره دوبی خوش درخشید و جایزه بهترین فیلمبرداری را گرفت.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- آیا مدیر جشنواره مقصر است؟/ سهم فیلمسازان زن در ونیز ۲۰۲۶: یک از بیست
- ۲ فیلم ایرانی در ایتالیا؛ آثار قرایی و عسگری در ونیز ۲۰۲۶ نمایش داده میشود
- در هشتاد و سومین دوره برگزاری؛ فیلمهای جشنواره ونیز با آثاری از سینماگران ایرانی اعلام شد
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





