«مایک هاجز» کارگردان بریتانیایی که به خاطر فیلمهای جنایی چون «کارتر را بگیرید» و «کارت پخش کن» شناخته میشد، در ۹۰ سالگی درگذشت.
به گزارش سینماسینما، این کارگردان روز شنبه (۱۷ دسامبر) در خانه خود در جنوب انگلیس درگذشت و علت دقیق مرگ وی هنوز اعلام نشده است.
«هاجز» در سال ۱۹۳۲ در بریستول به دنیا آمد و قبل از پیوستن به نیروی دریایی به عنوان حسابدار کار میکرد. چند سال بعد در پشت صحنه در تلویزیون مشغول به کار شد. استعداد «هاجز» او را مورد توجه قرار داد و فرصتی برای کارگردانی اولین فیلم داستانی به او داده شد.
فیلم مهیج، انتقامجویانه و تحسینشده «کارتر را بگیرید» در سال ۱۹۷۱ با بازی «مایکل کین»، مسلماً بهترین دستاورد او در عرصه کارگردانی است.
او بعداً گفت فقری که در شمال انگلستان هنگام خدمت در نیروی دریایی سلطنتی در اوایل زندگی خود شاهد بود، بر ساخت فیلم سینمایی «کارتر را بگیرید» تأثیر گذار بوده است.
او یک سال بعد، یک فیلم هیجانانگیز دیگر با بازی «مایکل کین» با عنوان «پالپ» ساخت و اندکی پس از آن فیلم اقتباسی بر اساس رمان نوشته «مایکل کرایتون» با نام :«مرد پایانهای» را ساخت که تحسین «استنلی کوبریک» و «ترنس مالیک» را برانگیخت.
هاجز در سال ۱۹۸۰ هم فیلم علمی-تخیلی «فلش گوردون» را ساخت.
«هاجز» چند هفته پس از فیلمبرداری فیلم «دیمین: طالع نحس ۲» در سال ۱۹۷۸، از این پروژه کنار رفت اما در سال ۱۹۸۷ هم فیلم «نیایش برای مرگ» را به سینما آورد و در ادامه در سال ۱۹۸۹ فیلم «رنگینکمان سیاه» را ساخت، فیلمی که توزیع آن با مشکلاتی همراه بود.
یک دوره کوتاه کار با «کلایو اوون» اواخر دوران حرفه ای این کارگردان را نیز مورد توجه قرار داد. فیلم «کارت پخش کن» (۱۹۹۸) با بازی «کلایو اوون» در ابتدا در بریتانیا موفقیت چندانی نداشت و پس از آن که در آمریکا به موفقیت دست یافت و دوباره اکران شد. در سال ۲۰۰۳ هم «هاجز» و «اوون» در فیلم «من میخوابم وقتی مردهام» همکاری کردند.
«مایک هاجز» پس از آن از کارگردانی کناره گیری کرد و به نوشتن رمان های جنایی پرداخت. در زمان مرگ، او در حال نوشتن رمان «همه چیز در دریا» بود، یک رمان-مستند زندگینامهای که زندگی او را ترسیم میکند.
منبع: ایسنا به نقل از اسکرین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- جشنواره بینالمللی دریای سرخ؛ اهدای جایزه دستاورد به مایکل کین/ نگرانی آدرین برودی از هوش مصنوعی
- تولید کپیهای مجازی از صدای ۲ هنرمند؛ متیو مککانهی و مایکل کین باهوش مصنوعی کنار آمدند
- میراث پادشاه فوتبال در سینما و تلویزیون
- بازیابی هویت انسانی/ درباره فیلم «سرود کریسمس ماپت»
- مایکل کین به «فراریهای بزرگ» پیوست
- مایکل کین: دیگر با وودی آلن همکاری نمیکنم
- مرگ عجیب بازیگر سرشناس
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- پایان ناامیدکننده سریال مهیار عیار
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- فیلمی که می توانست تاثیرگذار باشد/نگاهی به فیلم جن زیبا
آخرین ها
- برلینالهی هفتاد و ششم در ایستگاه پایانی/ خرس طلایی ۲۰۲۶ به «حروف زرد» رسید
- واکنش کانون کارگردانان سینمای ایران به اظهارات مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی
- نفتها و آبها
- درگذشت صدابردار جوان سینما
- اریک دین درگذشت
- سینماگران فرانسوی در مقابل هوش مصنوعی جبهه گرفتند
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- خوانشی فرمال و اجتماعی از «خشت و آینه»؛ خشتِ توسعه، آینه تنهایی
- معرفی فیلم «حقیقت و خیانت»/ نوبت شما محفوظ است
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
