سینماسینما، پاریس
با نزدیک شدن به نود و هشتمین مراسم اسکار که یک ماه دیگر در لسآنجلس برگزار خواهد شد، توجه رسانههای جهان بار دیگر به این رویداد مهم سینمایی جلب شده است.
داریوش خنجی، یکی از برجستهترین فیلمبرداران اروپا و آمریکا، برای فیلم پرسروصدای «مارتی بزرگ» به کارگردانی جاش سفدی نامزد جایزه بهترین فیلمبرداری شده است.
سایت معتبر «اوارد واچ» درباره او مینویسد که این فیلم، خنجی را به گذشتهاش در نیویورک دهه ۱۹۷۰ بازمیگرداند؛ جایی که مدتی در آن زندگی کرد و سپس در مرکز بینالمللی عکاسی نیویورک به تحصیل پرداخت. او کارش را با دوربین سوپر ۸ میلیمتری آغاز کرد و همان تجربهها، الهامبخش رویکرد منحصربهفردش به نورپردازی و ثبت چهرهها شد.
خنجی در طول فعالیت حرفهای خود با کارگردانانی چون دیوید فنچر، میشائل هانکه، جمز گری، الن پارکر، وودی الن، وان کاروای، الخاندرو ایناریتو، اری استر و غیره همکاری داشته و پیش از این نیز دو بار نامزد اسکار شده است.
در ادامه، گزیدهای از گفتوگوی او را میخوانید:
پرسش: در فیلم «مارتی بزرگ» با یک اودیسه گسترده روبهرو هستیم که شخصیتها را به نقاط مختلف جهان میبرد، اما در عین حال ظاهر فیلم بسیار منسجم و هماهنگ با داستان است. شما و کارگردان چگونه به این زبان تصویری مشترک رسیدید؟
پاسخ: در مرحله پیشتولید به این زبان رسیدیم. وقتی فیلمنامه را خواندم، برایم باورنکردنی بود. معمولاً فیلمنامهها را بهسرعت نمیخوانم، اما این یکی را با هیجان دنبال کردم و بلافاصله با کارگردان تماس گرفتم. نخستین گفتوگوی ما درباره شخصیت مارتی و این بود که او کیست و داستان دقیقاً در چه دورهای—سال ۱۹۵۲—رخ میدهد.
میخواستم کاملاً در فضای آن زمان قرار بگیرم؛ همانطور که «پدرخوانده» با دوره خود هماهنگ است، ما هم باید به زیباییشناسی و واقعیت آن مقطع وفادار میماندیم. حتی به موسیقیهای آن دوران گوش دادم و از نظر بصری و فیزیکی به تمام جزئیات توجه کردم.
پرسش: در این فیلم استفاده از نور بسیار خلاقانه است. در صحنههای پینگپنگ، بازی با تاریکی چشمگیر است و خبری از نورهای فلورسنت شدید و امروزی نیست. چگونه این صحنهها را نورپردازی کردید؟
پاسخ: چیزی درباره نور هست که من همیشه آن را «نور بد» مینامم. در سال ۱۹۵۲ نورها مانند امروز شدید و فراگیر نبودند. شهرها شبها اینگونه غرق در نور نمیشدند.
به یاد دارم زمانی که جوان بودم و در نیویورک فیلم میساختم، فضا بسیار تاریکتر بود. در این فیلم تلاش کردم نورپردازی را مطابق همان دوره تنظیم کنم. این کار باعث شد تصویر وفادارتر و چهره بازیگران طبیعیتر و ملموستر به نظر برسد.
پرسش: در صحنههای پینگپنگ، حرکت دوربین از جلو و عقب بسیار هیجانانگیز است. برای ایجاد این تنش از چه دوربینها و لنزهایی استفاده کردید؟
پاسخ: در طول فیلمبرداری از چندین دوربین استفاده کردیم. نمیخواستیم کار به سبک تجاری و مدرن باشد. سعی کردیم حالوهوای فیلمهای قدیمی ورزشی را بازآفرینی کنیم.
بنابراین با فرمت سینمااسکوپ و لنزهای بسیار بلند کار کردیم. گاهی نیز دوربین را با زاویه ۹۰ درجه در جهت مخالف قرار میدادیم. در بسیاری از صحنهها همزمان با سه دوربین فیلمبرداری میکردیم که همه چیز از پیش طراحی شده بود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اختصاصی سینماسینما/ «ادینگتون» با فیلمبرداری داریوش خنجی به کن میرود
- نامزدهای اسکار ۲۰۲۵ اعلام شد/ انیمیشن ایرانی در جمع نامزدهای نهایی اسکار
- با اعلام آکادمی داوری؛ نامزدهای اولیه اسکار معرفی شدند/ یک انیمیشن ایرانی در میان آثار
- فیلم جدید کارگردان انگل با فیلمبرداری خنجی اکران میشود
- داریوش خنجی نامزد جایزه انجمن فیلمبرداران آمریکا شد
- داریوش خنجی از انجمن فیلمبرداران آمریکا جایزه میگیرد
- داریوش خُنجی و ایناریتو در رقابت اسکار خارجی
- استقبال تماشاگران از فیلم آلخاندرو ایناریتو در جشنواره ونیز
- سینماسینما/ تقدیر از داریوش خنجی در حاشیهی جشنواره کن
- با همکاری داریوش خنجی، فیلمبرداری فیلم جدید آلخاندرو ایناریتو تمام شد
- ایناریتو «برزخ» را با داریوش خنجی کلید زد
- اولین هنرمند زن عرب که نامزد اسکار شد/ عکس
- اولین کشور اروپایی وارد رقابت اسکار خارجی شد
- بازیگر جوان نامزد اسکار ایفاگر نقش شاعر سرشناس آمریکایی شد
- سارق مجسمه اسکار بهترین بازیگر زن دستگیر شد + عکس
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- جورج کلونی شیر طلایی ونیز ۲۰۲۶ را میگیرد
- «داستان اسباببازی ۵» بهترین ژوئن گیشه آمریکای شمالی از سال ۲۰۱۹ را رقم زد
- اولین واکنشها به «اودیسه»ی نولان/ تحسینآمیز و شگفتآور
- گدار و هنر ویرانگر تصویر
- از «هامون»، «تایتانیک» و «پیرپسر» تا «بدنام»
- شهرنوش پارسیپور؛ نویسندهای در مرز ادبیات، جامعه و کنشگری
- منوچهر فرید درگذشت
- شهرنوش پارسیپور درگذشت
- «تراست می!!!» در آمریکا روی صحنه میرود
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- ادامه موفقیت «نبرد دوگل»
- «دن کیشوتِ» اورسن ولز به پایان میرسد
- فرزاد جمشیدی درگذشت
- حامد بهداد؛ بازیگر مولف و قائم به انرژی
- جایزه معتبر جشنواره مونتکارلو به «یونیفرم» رسید
- «وظیفه»؛ آینهای روانکاوانه بر بحرانهای انسان معاصر
- «مایکل»، «اوپنهایمر» را پشت سر گذاشت
- «نبرد دوگل؛ نامت را مینویسم» و الگوی ساخت فیلمی درباره مصدق
- اجرای نمایش «نیمه تاریک ماه» آغاز شد/ سومین دور اجرای نمایش کودک «میخوام به دنیا بیام»
- «تلومر»؛ روایتی از فرسایش و بازآفرینی در دل بیزمانی
- فیلم کوتاه «نفر ۱۶۹» آماده نمایش شد/ فیلمبرداری «نفس کشیدن زیر آب» به پایان رسید
- چرا خودمان را مقید به قانونی کنیم که مربوط به ۴۰ سال گذشته است؟/ درباره دو قطبی خطرناک در سینمای ایران
- شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛ فیلم عباس کیارستمی نمایش داده میشود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل
- دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ ۱۱ سینماگر ایرانی عضو آکادمی اسکار میشوند
- پس از دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ نادر ساعیور عضویت در آکادمی اسکار را نپذیرفت
- نقدی بر فیلم «دراما»/ کالبدشکافی یک فروپاشی: معماریِ تروما و روانرنجوری مدرن
- درباره «زن و بچه»/ زنی در میانه خشم و خروش و بخشش
- داوری آزاده بیزارگیتی در جشنواره ایتالیایی
- محمود کلاری رییس هییت داورانِ جشنواره زردآلوی طلایی شد
- ابتکار کیت بلانشت برای حمایت از هنرمندان مقابل هوش مصنوعی
