نویسنده: آرامیده تینوبو، ترجمه: مهگان فرهنگ
رمان شاهکار گابریل گارسیا مارکز، برنده جایزه نوبل، «صد سال تنهایی» که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد، مدتهاست که یکی از بزرگترین آثار ادبیات مدرن محسوب میشود. بااینحال، در طول زندگی مارکز، او از فروش حقوق اقتباس این رمان خودداری کرد، زیرا معتقد بود که یک فیلم نمیتواند حتی سطحیترین لایههای این داستان یک قرنی را به تصویر بکشد.
اکنون، با موافقت پسرانش، رودریگو گارسیا و گونزالو گارسیا بارچا، که به عنوان تهیهکنندگان اجرایی این پروژه فعالیت میکنند، نتفلیکس این اثر حماسی را در قالب یک مینیسریال دو بخشی اقتباس کرده است که بیش از ۱۶ ساعت محتوای تلویزیونی را شامل میشود. (نتفلیکس هنوز اعلام نکرده است که بخش دوم چه زمانی منتشر خواهد شد.)
با کارگردانی الکس گارسیا لوپز و لورا مورا در بخش اول، «صد سال تنهایی» بهطرزی استادانه، با جزئیات دقیق و سرشار از نمادگرایی پیچیده به تصویر کشیده شده است. این مجموعه یکی از وفادارترین اقتباسهای کتاب به تصویر درآمده سالهای اخیر محسوب میشود.
داستانی دربارهی خانواده، سرنوشت، قدرت و ضعفهای انسانی
«صد سال تنهایی» در اواسط قرن نوزدهم با یک عشق ممنوعه آغاز میشود. در میان جشنی پرشور، مخاطبان با زوج جوان، خوزه آرکادیو بوئندیا (مارکو آنتونیو گونزالس) و اورسولا ایگواران (سوزانا مورالس) آشنا میشوند.
بااینحال، خانوادهی آنها به جای لذت بردن از این ازدواج، نگران هستند. دلیل آن نزدیکی خونی آنها است؛ خوزه و اورسولا دخترعمو و پسرعمو هستند و خانوادهشان میترسند که ازدواج فامیلی باعث تولد فرزندانی ناقص و عجیبالخلقه شود. مادر اورسولا او را با پیشبینیهای شوم تهدید میکند و میگوید که فرزندانش ممکن است با دُم خوک متولد شوند.
خوزه که از این قضاوتهای مداوم خشمگین شده، مردی محلی را که ازدواج او را به سخره گرفته بود، به قتل میرساند. اما پس از تبرئه از قتل، او و اورسولا تصمیم میگیرند از نگاههای سنگین مردم فرار کنند و به دنبال مکانی جدید برای زندگی باشند.
اما پیش از آغاز سفر، مادر اورسولا به او هشدار میدهد:
«مهم نیست کجا بروی، هرگز نمیتوانی از سرنوشت واقعی خود فرار کنی.»
در قسمت اول با نام «ماکوندو»، این زوج و همراهانشان سالها در سراسر کلمبیا سرگردان هستند تا سرانجام در میان مردابی، دهکدهای کوچک بنا کنند. خوزه نام این مکان را ماکوندو میگذارد، جایی که هیچکس برای دیگران تصمیم نمیگیرد.
خوزه که فردی منصف و متفکر است، اطمینان حاصل میکند که همهی خانههای کوچک دهکده به یک اندازه نور خورشید و آب دریافت کنند.
اورسولا نیز صاحب سه فرزند سالم میشود:
خوزه آرکادیو، آئورلیانو، آمارانتا و برخلاف پیشبینیهای شوم مادرش، هیچکدام از آنها دُم خوک ندارند.
اما همانطور که خانواده بوئندیا بهزودی درمییابند، هیچ آرمانشهری بدون چالشهای انسانی، جاهطلبیهای شخصی و امیال نفسانی وجود ندارد.
- تصاویری وهمآلود از یک خاندان رو به زوال
«صد سال تنهایی» در بخش اول خود شامل ۸ قسمت است که مملو از تصاویری وهمآلود و تأثیرگذار است.
فیلمبرداران پائولو پرز و ماریا ساراسواتی، خانواده بوئندیا و شهر در حال گسترش ماکوندو را به گونهای به تصویر میکشند که گذشته، حال و آیندهی آنها درهم تنیده شده است.
در کنار طراحی صحنه باربارا انریکز و اوخنیو کابایرو، سریال با نمایش مناظر سرسبز اما خطرناک کلمبیا و عناصری از واقعگرایی جادویی، مانند روح مردگان که زندگان را تعقیب میکنند
این اقتباس را به یک اثر کمنظیر تبدیل کرده است.
بازیهای درخشان و شخصیتهایی پیچیده
- مارلیدا سوتو در نقش اورسولای مسن، زنی عملگرا اما تندخو است.
- کلودیو کاتانو در نقش آئورلیانوی بزرگسال، فردی غمگین و اسیر پیشگوییها و امیال نفرینشدهاش است.
- نیکول مونتهنگرو و لورا گروسو در نقشهای ربکا جوان و مسنتر، هر لحظه که در صحنه ظاهر میشوند، اثری ماندگار بر ذهن بیننده میگذارند.
- دیهگو واسکس در نقش خوزه مسن، بیشترین تغییر شخصیت را تجربه میکند، از یک مرد خانوادهدوست به فردی وسواسگونه و درگیر کیمیاگری تبدیل میشود.
بااینحال، برخی قسمتهای سریال ریتم کندی دارند، اما این فرصتی به بیننده میدهد تا هر لحظه را با دقت جذب کند.
این داستان نشان میدهد که چگونه گذشته، حال را شکل میدهد و چرا انسانها محکوم به تکرار اشتباهات خود هستند. اثری بینظیر اما سنگین برای مخاطب مدرن «صد سال تنهایی» یک پروژهی عظیم است که تمام لایههای پیچیدهی رمان مارکز را بررسی میکند.
نمایش جزئیات غنی و شاعرانه، پایبندی به سبک روایی مارکز، تصویری شگفتانگیز از یک خاندان اسیر در سرنوشت خویش را در این سریال می توان دید. بااینحال، در برخی لحظات، داستان بیش از حد طولانی و سنگین به نظر میرسد. اگر روایت کمی فشردهتر میشد، شاید برای مخاطب مدرن هیجانانگیزتر بود. اما در نهایت، این اقتباس، با وفاداری کامل و نثری شاعرانه، دنیای مارکز را زنده میکند.
ورایتی، دسامبر ۲۰۲۴
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یک چرخش استراتژیک بزرگ؛ نتفلیکس برای خرید برادران وارنر، وارد مذاکرات انحصاری شد
- اظهار نظر تند جیمز کامرون؛ فیلمهای نتفلیکس نباید به جوایز اسکار راه یابند
- تریلر فیلم «مایکل»؛ نمایش دگرگونی اساسی جعفر جکسون
- گفتوگو با ایزابل کوشت، کارگردان فیلم «سه وداع»/ وداعها زیباترین چیزهای جهاناند
- درباره امید؛ تکشاخها و کرگدنها
- درباره «اسب جنگی»/ فیلمی درباره جنگ، اما برای صلح؛ جنگ میکُشد، اما صلح میپیوندد
- برندگان جوایز پلاتینو اعلام شد؛ درخششِ «هنوز اینجا هستم» و «صد سال تنهایی»
- با حضور اما کورین و اولیویا کولمن؛ یوروس لین «غرور و تعصب» را میسازد
- «روزی روزگاری در هالیوود۲» در نتفلیکس با کارگردانی دیوید فینچر
- نتفلیکس با «صد سال تنهایی» به یک رمان کلاسیک «غیرقابلاقتباس» جان میبخشد
- دارن آرونوفسکی میسازد؛ اقتباس سینمایی از رمان «کوجو»
- سریال «صد سال تنهایی»؛ شاهکار مارکز به اثری خیرهکننده در تلویزیون تبدیل شده است
- آموختههایی از پشت صحنه «صد سال تنهایی»/ آیا مارکز از نتیجه اقتباس راضی میشد؟
- غولی که دنیای سرگرمی را میبلعد/ آیا درآمد نتفلیکس در سال جدید بیشتر از ۴۰ میلیارد دلار میشود؟
- مستند «در میان امواج» و روایتی زنانه از جنوب ایران
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت





