کارگردان سرشناس چینی جدیدترین فیلمش را پس از گذشت بیش از ۱۰ سال شروع کرده است.
به گزارش سینماسینما، سال گذشته وونگ کار وای مجموعه تلویزیونی «شکوفهها» را در چین به نمایش درآورد. این برنامه ۳۰ قسمتی که هر قسمت حدود ۵۰ دقیقه بود، در مجموع حدود ۲۵ ساعت تلویزیون را دربرگرفت.
این در حالی بود که ۵ سال پیش اعلام شده بود «شکوفهها» فیلم بعدی وونگ خواهد بود، اما بعد وی آن را به یک سریال تلویزیونی در ستایش شانگهای بدل کرد. این مجموعه اقتباسی از رمان جین یوچن به همین نام بود و در چین نقدهای مثبتی دریافت کرد.
حماسه اکشن «استاد بزرگ» که آخرین فیلم سینمایی این استاد چینی است سال ۲۰۱۳ اکران شد و مانند «شبهای بلوبری من» در سال ۲۰۰۷ بازخوردهای متفاوتی دریافت کرد.
اکنون تنها خبری که درباره فیلم جدید وونگ کار وای منتشر شده این است که یک کمپانی تولید فیلم فرانسوی که به تازگی از سوی ایوسنلورن راهاندازی شده، هدایت فیلم بعدی وونگ را بر عهده خواهد داشت. توضیح دیگری درباره طرح، بازیگری یا موارد دیگر ارایه نشده و تنها گفته شده این پروژه اکنون در حال پیشرفت است.
این کارگردان ۶۴ ساله در دهه ۱۹۹۰ بسیار خلاق بود و «روزهای وحشی بودن»، «چانگکینگ اکسپرس»، «فرشتگان سقوط کرده»، «شادی در کنار هم» و «در حال و هوای عشق» را ساخت و با دنبالهای به نام «۲۰۴۶» که ۲۰ سال پیش اکران شد، درخشید.
برخی بر این باورند که وونگ از زمانی که راه خود را از فیلمبردارش کریستوفر دویل جدا کرده، دیگر به سالهای درخشش خود باز نگشته است. با فیلم جدیدش روشن میشود که آیا وونگ میتواند از آنچه طلسم هنری خوانده میشود، خارج شود یا خیر.
منبع: مهر به نقل از ورلد آف ریل
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





