سینماسینما، پاریس: ماهنامه معتبر «پزیتیف» شماره ۷۶۰ ماه ژوین منتشر شد.
در صفحه ۶۸ آن مطلبی به قلم محمد حقیقت منتشر شده که عنوان آن «ایران: بسوی سینمای اورژانس!» نام دارد. حقیقت در این مطلب ضمن بررسی فشرده فیلمهای ساخته شده در ایران طی سال‌های اخیر، مقاله‌اش را با پذیرفته شدن درخت انجیر معابد ساخته محمد رسول اف آغاز کرده که هفته پیش در بخش مسابقه جشنواره کن موفق شد جایزه ویژه داوران و جایزه منتقدین بین المللی (فیپرسی) را بدست آورد. نویسنده می‌نویسد که حضور این اثر در مسابقه کن تاییدی بر سینمای چند سال اخیر است که به آن عنوان اورژانس یا زیر زمینی داده شده است.
این سینما با روی کار آمدن ابراهیم رئیسی که فشار بر سینماگران مترقی و اجتماعی ساز شدت گرفت، بیشتر از قبل خود را نمایان ساخت. از سال ۲۰۲۲ و با حضور عنکبوت مقدس (علی عباسی) و لیلا و برادران (سعید روستایی) در جشنواره کن قوانین برای شرکت کردن در جشنواره‌های مهم خارجی بسیار سخت‌تر شد و فیلمساران مورد غضب مسئولان قرار گرفتند.
برای ساخت یک فیلم سینماگران باید مراحل پیچیده برای بدست آوردن مجوز و غیره را پشت سر بگذارند و بعد هم علیرغم همه دردسرها هیج ضمانتی برای اکران شدن فیلمشان در ایران نیست، لذا شرایط، سینماگران بااستعداد و خلاق را به سوی سینمای ارزان، با امکانات دیجیتالی، بدون استفاده از هنرپیشه‌های مطرح که دستمزد بالایی دارند و درضمن وقتشان اجازه نمی‌دهد که فورا سر صحنه یک فیلم اورژانسی بروند، و همچنین یافتن تهیه کننده، سوق داد. لذا آنها دست و آستین را با دیدن سوژه‌ای داغ بالا می‌زنند و بالاجبار دوربین برداشته و دست بکار می شوند.
اکثر فیلمهایی که در این دو سه سال اخیر ساخته شده و به نحوی به خارج فرستاده می‌شوند، حکایت التهاب غلیان زده در نقاط مختلف جامعه دارد. برخی از فیلمسازان معتقدند که وقت را نباید هدر داد، وظیفه داریم وقایع امروز را امروز ثبت کنیم تا برای آیندگان از دیدگاه بی‌طرفانه سند و مدرکی از اتفافات تاریخی وجود داشته باشد.
اگرچه یک فیلمساز هوشمند و مولف باید مراقب باشد که این مستندها را از صافی «زبان سینمایی» بگذراند. وضعیت موجود دو سه سال اخیر برخی از سینماگران را نیز مجبور به مهاجرت کرده که بنوعی باعث تاسف است، از جمله اصغر فرهادی، علی احمدزاده، آیت نجفی، کاوه مظاهری و غیره.
آخرین آنها محمد رسول اف، است که به تازگی مجبور به ترک کشور شده. او یکی از ده‌ها سینماگر ایرانی است که در اروپا، کانادا، امریکا و غیره سکنی گزیده‌اند و بنظر می‌آید که به همین تعداد ختم نخواهد شد. آیا آنها در خارج از کشور به همان اندازه سابق در خلق کارهای خوب موفق خواهند شد؟ جدا از این سینمای «بدنه» با ضوابط و روابط در ایران ادامه دارد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- جایزه کوروساوا به محمد رسولاف داده میشود
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
