سینماسینما، محمد حقیقت – پاریس
سینمای فرانسه که میدان خوبی به کارگردانان زن داده است، در دو سه سال اخیر فیلمهای بسیاری از آنان را نیز راهی اکران کرده است که اغلب هم با موفقیت همراه بوده است. از آخرین آنها باید از «بولینگ ساترن» ساخته خانم پاتریسیا مازوئی نام برد که همواره سوژه های اجتماعی را برای فیلمهایش در نظردارد. وی در این اثر مرد محور به ریشه های تقابل دو برادر می پردازد که هر دو از یک پدر، اما از دو مادر هستند. کارگردان به ترسیم تفاوت های آنان پرداخته که در نهایت خشنونت رو به افرایش برادر کوچک به یک تراژدی سیاه منجر می شود و به نوعی داستان هابیل و قابیل را برای بیننده به یاد می آورد.
داستان از زمانی آغاز می شود که بعد از مرگ پدر که صاحب یک بولینگ در شهر کان است، بردار بزرگ (گیوم) اداره بولینگ را به برادر کوچکش(کانتن) که چندان فعالیت کاری ندارد، واگذار می کند. بنظر می آید کانتن، چندان احساس راحتی نمی کند، کار اداره کردن بولینگ با نام ساترن را ناشیانه انجام میدهد و کم کم کسب و کار از رونق می افتد. برادر بزرگ که در اداره پلیس کار می کند برای کمک به او آپارتمان خود را هم به همراه سگ نگهبان بولینگ، به کانتن واگذار می کند.
در شبی بارانی تماشاگر متوجه می شود که کانتن در ایجاد ارتباط با زنان دچار ناتوانی جنسی است. در شب های بعد وی دختر زیبائی که در بولینگ با او آشنا شده را به منزل برده، و رفته رفته در اثر همین ناتوانی جنسی با خشونت بسیار با او رفتار کرده و او را به قتل می رساند.
این کار او بعدا ادامه می یابد و برادر پلیساش مسئول یافتن قاتل میشود. همزمان در این بولینک گروهی از شکارچیان آن منطقه اغلب ضیافت های شبانه و کنجکاوانه خود را آنجا ترتیب می دهند و از خود اعمال خشونت آمیز در کشتن حیوانات بروز می دهند که کانتن را تحت تاثیر قرار میدهد. از اینجا به بعد کارگردان، پاتریسیا مازوئی علاقه مندی بیشتری به نشان دادن خشونت های مردانه و تهاجمی نشان می دهد و فیلم وارد عرصه تریلر تاریکی می شود. گیوم به دنبال یافتن سرنخی از قاتل به برادر خود میرسد و تماشاگر شاهد خشونت به اوج رسیده می شود.
کارگردان: پاتریسیا مازوئی
متولد ۱۹۶۰در شهر دیژون تحصیلات ابتدائی خود را کرده، سپس در رشته تجارت به تحصیل پرداخت در همانجا یک سینه کلوب راه اندازی کرد. در سال ۱۹۸۲ برای ادامه تحصیل به امریکا رفت و در آنجا بود که با آنیس واردا فیلمساز مشهور فرانسوی آشنا شد که در حال ساختن فیلم دیوارها بود. سپس به عنوان تدوینگر با او همکاری کرد. او در سال ۱۹۸۴ فیلم کوتاهی ساخت در سال ۱۹۸۹ نخستین فیلم بلندش را کارکردانی کرد که در بخش نوعی نگاه جشنواره کن پذیرفته شد. بعدا فیلمهای دیگری برای تلویزیون و سینما ساخت از جمله تراولتا و من که در جشنواره لوکارنو یوزپلنگ برنز را بدست آورد. در سال ۲۰۰۰ فیلم سن سیر را کارگردانی کرد وی کلا ۶ فیلم بلند ساخته که بولینگ ساترن آخرین آن است و در مسابقه جشنواره لوکارنو شرکت کرد. جدا از این او چندین فیلم کوتاه نیز ساخته است.

لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- ستایش سینمای ایران و کشف سینمای کریم لکزاده در جشنوارهای فرانسوی
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





