سینماسینما، محمد حقیقت
هفتاد و سومین دوره جشنواره برلین بعد از پشت سرگذاشتن دوران کووید ۱۹، نخستین دوره حضوری و فیزیکی خود را از یک هفته دیگر آغاز خواهد کرد. دو مسئول ارشد این جشنواره از هم اکنون طی مصاحبه ای سیاست های خود را برای روزنامه نگاران کنجکاو چنین توضیح می دهند: در این دوره جشنواره تلاش کردیم فیلم هایی انتخاب کنیم که توازنی بین واقعیت های سخت اجتماعی و از سوی دیگر فیلمهای سرگرم کننده برقرار کنیم. از سویی فیلم هایی از روسیه در برنامه ما قرار ندارند. ما دوست داریم بعد از گرفتاری هایی که سالنهای سینما بخاطر کرونا دچارش شدند به آنها تنفسی دوباره بدهیم و سینما را از نو جشن بگیریم. برلین در نوع خود جالب است زیرا هم درها بر روی ستارگان باز است و هم تماشاگران به راحتی می توانند از فیلمها در سالن ها بهره بگیرند و آنها را تماشا کنند. برلین یک جشنواره مردمی است. فیلمهای انتخاب شده پر شهامت است و از سویی گوناگونی در آنها دیده می شود. فیلمهای بسیاری داریم که بازتاب واقعی جوامع خود هستند مثل «قدرت فوق العاده» اثر شان پن، که واقعیات آن ممکن است تحملش برای تماشاگر سخت باشد. از سویی فیلم جدید اسپیلبرگ تماشاگران بسیاری را روانه سینما خواهد کرد. ما باید هم تماشاگران هنر وتجربه را به سینما بکشانیم و هم مردم عادی را. در مورد انتخاب فیلمها باید بگوییم که تلاش داشته ایم فیلم های تر و تازه را انتخاب کنیم و به جوانان و تازه نفس ها هم توجه کرده ایم. فیلمهایی با محتوای مترقی را در انتخاب های خود در نظر گرفته ایم. همچنین به آثار انیمیشن (کارتون) و فیلم های مستند هم توجه داشته ایم. بعنوان مثال فیلم نیکولا فیلبر، از فرانسه بسیار قابل توجه است. از کمپانی های بزرگ امریکایی امسال چندان فیلمی نخواهیم داشت. در زمینه سینمای متفاوت دو سال پیش ما فیلم اول آلیس دیوپ را کشف کردیم و او امروزه با سنت عمر بسیار مشهور شده است، در مورد سینمای روسیه باید بگوییم فیلمهایی از سینمای مستقل آن دریافت کردیم، اما باید اضافه کنیم که هیچ فیلم رسمی روسی را انتخاب نکردیم. یک خانم فیلمساز چچن فیلم جالبی به ما پیشنهاد کرد به اسم قفس به دنبال پرنده می گردد که سفارش می کنیم آنرا ببینید. امروز مشکل میتوان از یک فیلم روسی حمایت کرد. در مورد بودجه جشنواره باید گفت که هزینه ها خیلی بالا رفته، برای امسال دولت بودجه ما را افزایش داد و دو میلیون و سیصد هزار دلار کمک کرد. البته بخشی از بودجه جشنواره با فروش بلیط به تماشاگران و بخشی دیگر را اسپانسر ها تامین می کنند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





