سینماسینما، پاریس: زنان روز به روز حضور بیشتر و مهمتری در جشنواره کن دارند.
جشنواره کن تا یک سال پیش هرگز خانمی را در مقام رئیس جشنواره نداشته، اما از سال ۲۰۲۳ خانم ایریس کنوبلوش، به بالاترین مقام جشنواره کن رسید. همچنین در طول سه سال اخیر دو کارگردان زن، ژولیا دوکورنو برای تیتان، در سال ۲۰۲۱، و ژوستین تریه برای آناتومی یک سقوط، سال گذشته، برنده نخل طلا شدند.
امسال یک نخل طلای افتخاری به مریل استریپ، خواهند داد. رئیس هیئت داوران، خانم گرتا گرویگ، است، و از ۹ داور ۵ نفر خانم هستند. رئیس هیئت داوران فیلم های کوتاه و سینه فونداسیون، هم خانم انتخاب شده و از پنج داور، ۳ خانم حضور دارند.
در بخش داوران نوعی نگاه، از پنج داور، ۳ خانم انتخاب شدهاند. در بخش داوران هفته منتقدین برای رئیس داوران یک خانم انتخاب شده و از پنج داور، ۴ خانم در مقام داوری هستند؛ اما به نکته دیگری که میتوان اشاره داشت این است که امسال از ۲۰۰۰ فیلم پیشنهاد شده به کن، تنها ۹۷ فیلم ساخته زنان بوده که از ۲۲ اثر ۴ فیلم ساخته خانمها در مسابقه پذیرفته شد.
دبیرکل جشنواره، آقای تییری فرمو در این باره میگوید: «ابتدا باید تعداد فیلمهای ساخته شده توسط زنان وجود داشته باشد که از کیفیت خوبی هم برخوردار باشند، تا بتوان از بین آنها انتخاب کرد. بنظر من مدارس سینمایی میتوانند در این زمینه فعالتر باشند تا کارگردانان زن بیشتری داشته باشیم.»
خانم ایریس کنوبلوش، رئیس جشنواره کن ۶۱ سال دارد و در آلمان بدنیا آمده است. مدتی رئیس گروه کمپانی وارنر در فرانسه بوده و همچنین مدتی در مونیخ، نیویورک و لس آنجلس در زمینه سینما فعالیت داشته است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





