چندین سال است «هاروکی موراکامی» را یکی از شانس‌های جایزه نوبل ادبیات می‌دانند اما آکادمی نوبل این دوره هم با انتخاب «باب دیلن»، هواداران این نویسنده ژاپنی را دلسرد کردو آن‌ها را به واکنش در فضای مجازی واداشت.
به گزارش سینماسینما، «باستل» نوشت: از «هاروکی موراکامی» امسال هم به عنوان یکی از شانس‌های کسب نوبل ادبیات نام برده می‌شد. وب‌سایت «لدبروکس» شانس او را یک به چهار می‌دانست، اما آکادمی سوئدی نوبل «باب دیلن» خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی را به عنوان برنده سال ۲۰۱۶ مهم‌ترین جایزه ادبی جهان برگزید. دوست‌داران نویسنده «کافکا در کرانه» در واکنش به این خبر، او را «دی‌کاپریو» نوبل ادبیات خواندند.
طی دو روز گذشته چهره‌های سرشناس عرصه‌های مختلف سیاست، هنر و ادببیات نسبت به برگزیده شدن «باب دیلن» به عنوان برنده نوبل ادبیات ۲۰۱۶ واکنش‌های متضادی نشان داده‌اند؛اما بی‌شک بخشی از مخالفان این انتخاب، هواداران «هاروکی موراکامی» ژاپنی هستند که هر سال پس از تعلق نگرفتن نوبل ادبیات به نویسنده محبوبشان، صفحه‌های اجتماعی را از اعتراض‌های خود پر می‌کنند.
معروف‌ترین توییت طرفداران «موراکامی» از آنِ دختری هندی است که نوشته: «هاروکی مورکامی» آخر «لئوناردو دی‌کاپریو» نوبل ادبیات می‌شود. این جمله اشاره دارد به موفق نشدن طولانی‌مدت «دی‌کاپریو» در کسب جایزه اسکار. بازیگر «تایتانیک» و «بازگشته» سرانجام در سال جاری میلادی پس از ۲۰ سال صبر و چهاربار نامزد شدن، موفق شد تندیس اسکار را در دست بگیرد.
برخی از کتاب‌دوستان شباهت‌های دیگری هم بین «موراکامی» و «دی‌کاپریو» پیدا کرده‌اند؛ هر دو آن‌ها در کارشان ریسک می‌کنند، آقای نویسنده به سراغ سبک رئالیسم جادویی رفته و «دی‌کاپریو» از ایفای هیچ نقشی هراس ندارد. هنرپیشه «الماس خونین» نقش شخصیت‌های تاریخی چون «جی. ادگار هوور» و «هوارد هیوز» را بازی کرده و «موراکامی» طی ۲۵ سال نویسندگی، به سراغ تم‌های تاریخی و فلسفی رفته است.
مهم‌ترین شباهت آن‌ها هم شاید این باشد که «دی‌کاپریو» پیش از کسب اسکار، چندین جایزه مهم بین‌المللی را در کارنامه‌اش ثبت کرده و هواداران «موراکامی» بر این باورند که این اتفاق پس از کسب جایزه‌های مختلف باید درباره او و نوبل ادبیات رخ بدهد.
یکی دیگر از طرفداران این داستان‌نویس در توییترش نوشته: همین الان این جمله را روی کمرم تتو کردم: «هاروکی موراکامی» کسب جایزه نوبل را به تو تبریک می‌گویم.
همان‌طور که «ایروین ولش» و «جیمز وودز» از تعلق گرفتن نوبل ادبیات به «باب دیلن» متعجب و عصبانی شدند، یکی از هواداران «موراکامی» هم اعتراض خود را این‌گونه بیان کرد: نوبل ادبیات برای «باب دیلن»؟ مردی که در واقع یک شخصیت در رمان «هاروکی موراکامی» است؟ «موراکامی» کی باید نوبل را ببرد؟
«هاروکی موراکامی» ۶۷ ساله بیش‌تر کتاب‌هایش را به سبک سوررئال به نگارش درآورده است و آثارش تاکنون به بیش از ۵۰ زبان برگردانده شده‌اند. هر سال نام این نویسنده به عنوان یکی از نامزدهای نوبل ادبیات بر سر زبان‌ها می‌افتد، اما او هنوز موفق به کسب این افتخار نشده است. از معروف‌ترین کتاب‌های «موراکامی» که یکی از مطرح‌ترین نویسندگان معاصر است می‌توان به «کافکا در کرانه»، «جنگل نروژی» و جدیدترین اثرش «سوکورو تازاکی بی‌رنگ و سال‌های زیارتش» اشاره کرد.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ترجمه اختصاصی سینماسینما/ باب دیلن: تیموتی شالامی در نقش من درخشان خواهد بود
- فوت تهیهکننده «تایتانیک» و «آواتار»/ جان لاندو درگذشت
- پل شریدر: انتخاب دی کاپریو در نقش یک احمق اشتباه بود/ «اوپنهایمر» بهترین و مهم‌ترین فیلم قرن است
- دیوید فینچر از هالیوود خواست زودتر به کار برگردد/ سینما نمیمیرد
- کمکهای میلیون دلاری بازیگران هالیوود به اعتصابکنندگان/ از مریل استریپ تا جورج کلونی
- لئوناردو دی‌کاپریو تهیهکننده فیلمهای کودکان شد/ «اوزی» یک داستان درباره تغییرات آب و هوایی
- پرتره لئوناردو دی‌کاپریو یک میلیون دلار فروش رفت
- در کنفرانس مطبوعاتی کن؛ اسکورسیزی از آزادی بیان دفاع کرد/ دنیرو ترامپ را دیوانه خواند
- روایتی علیه فراموشی/ دربارهی فیلم «قاتلان ماه کامل»
- احتمال ورود «قاتلان ماه کامل» به بخش مسابقه جشنواره کن
- «آواتار ۲» سومین فیلم پرفروش تاریخ سینما شد
- «آواتار ۲» جای «تایتانیک» را گرفت
- کیانو ریوز از پروژه محبوب دی کاپریو خارج شد
- مثلث هاماگوچی، موراکامی و چخوف در فیلم «ماشین من را بران»
- ریوسوکه هاماگوچی برنده جایزه بهترین فیلمنامه کن/ از ایده خلق کلمات و حرکت بدن با هم بهره بردم
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
آخرین ها
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
