سینماسینما، پاریس: فیلم جدید مرجان ساتراپی، «پارادایس پاریس» مخلوطی درهم از موقعیت‌های پاریسی‌هاست.
عنوان فیلم می‌تواند « بهشت پاریس» هم باشد. خانم کارگردان با اولین فیلمش «پرسپولیس» که در ضمن بهترین فیلمش هم هست، ابتدا در جشنواره کن ۲۰۰۷ در بخش مسابقه حضور یافت و موفقیت بسیاری هم کسب کرد. حالا در ششمین فیلم بلندش موضوعات و موقعیت افراد گوناگون را در یک سبد، پازل گونه مخلوط کرده است، طوری که هر بار تماشاگر می‌خواهد به یکی از شخصیت‌ها نزدیک شود و داستان او را دنبال کند، صحنه را قطع می‌کند و داستانک دیگری را آغاز می‌کند.
البته بعدتر گاهی دوباره به آن سر می‌زند. بطور خلاصه و فشرده، کارگردان در اینجا پنج داستان را در هم می‌آمیزد بدون اینکه شخصیت‌ها با هم نسبتی داشته باشند و یا سر راه همدیگر قرار گیرند. فیلم از این شاخه به آن شاخه می‌پرد. در این فیلم بازیگران مشهور فرانسوی و غیرفرانسوی حضور دارند که اندره دوسولیه، مونیکا بلوچی، رشدی زم، الکس لوتکز و غیره در بخش‌های مختلف و مجزا از هم در داستانک‌هایش به ایفای نقش می‌پردازند.
ماجرای یک خواننده اپرا، که مرگ او را اعلام کرده بودند، اما در تابوتش هنوز زنده است، یک بدلکار فیلمهای مهیج که در یک ارتفاع بالا در حال اجرای نقشی خطرناک، فرزندش در خیابان با دوچرخه در حال تصادف کردن است، یک مادر عرفانی که در دنیای خودش است، یک مجری تلویزیونی روایتگر داستان‌های دلخراش که در اخر تغییر موضع می‌دهد و غیره را تماشاگر به شکل زیگزاگ دنبال می‌کند. در میزانسن، کارگردان در برخی صحنه‌ها بشدت ضعیف عمل می‌کند و اما برخی دیگر نسبتا موفق از کار در آمده است.
از ورای این ماجراها دوربین در نقاط مختلف پاریس حرکت می‌کند و کارگردان کارت‌پستالی از این شهر دلنشین ارائه می‌دهد. درباره پاریس باید اشاره کرد که البته در گذشته کارگردانانی چون فرانسوا تروفو یا انیس واردا و دیگر فیلمسازان فرانسوی و خارجی همچون وودی آلن و غیره به شکل درخشان و هوشمندانه از فضای این شهر استفاده کرده بودند. درفیلم مرجان ساتراپی، پاریس خود یک پرسوناژ اصلی هم به حساب می‌آید، و بیشتر ساختمان‌هایش، نه ماشین‌هایش، هم در آن نقش بازی می‌کنند. این فیلم پر ستاره از چهارشنبه ۱۲ ژوئن در بیش از دویست سینمای فرانسه بنمایش عمومی در آمده است. پرسپولیس که سناریو آن بر مبنای کتاب نقاشی‌های خود او بود با همکاری ونسان پارانود ساخته شده بود و در بسیاری از کشورها با موفقیت بنمایش در آمده بود و تا کنون دیگر آثار مرجان ساتراپی به پای موفقیت آن نرسیدند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- مرجان ساتراپی درگذشت
- مرجان ساتراپی؛ کارگردانی استاندارد و نویسندهای مولف
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخش‌های جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور می‌کند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی می‌کند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
