سینماسینما، مهسان فراست
از بازیگری چون اکبر عبدی باید به عنوان یک پدیده در بازیگری سینمای ایران نام برد.
تا امروز، در سینمای این سرزمین بازیگران بزرگی بسیاری داشتهایم، اما تنها تعداد انگشت شماری توانستهاند به اصطلاح مرزهای بازیگری را جابهجا کنند. اکبر عبدی، بی تردید یکی از همان چهرههای انگشتشمار بود.
او در نقش کودک، پیرمرد، زن، مرد، پادشاه، روستایی، دیوانه، آدم سادهدل و شخصیتهای پیچیده، چنان زندگی میکرد که گویی هر یک از آنها، بازتاب هویت واقعی خود اوست. هیچ نقشی برایش تنها به معنای تغییر ظاهری و پوشیدن یک لباس یا تغییر چهره نبود؛ او از هر نقش، انسانی تازه میآفرید.
راز درخشش او فقط در استعداد کمنظیرش نبود؛ در توانایی شگفتانگیزش برای شناخت انسان بود. او در بازآفرینی یک نقش، به خصوص نقشی که به یک اقلیم خاص تعلق داشت تنها لهجهی آدم اهل آن دیار را تقلید نمیکرد؛ گویی روح مردمان آن اقلیم را بازتاب میداد. حرکات، نگاه، سکوت، لحن و حتی مکثهایش، شخصیت را از درون میساخت، نه از ظاهر.
کمتر بازیگری را میتوان یافت که در یک قاب، تماشاگر را از خندهای عمیق به اندوهی عمیقتر ببرد و هیچگاه تصنعی به نظر نرسد. او ثابت کرد کمدی، سادهترین گونهٔ بازیگری نیست؛ بلکه دشوارترین هنری است که تنها بازیگران بزرگ از عهده آن برمیآیند.
از مجموعه تلویزیونی «بازم مدرسهام دیر شد» که خاطره مشترک نسل ما شد، تا فیلم سینمایی «مادر» که مهربانی و وفاداری را جاودانه کرد؛ از شکوه «ناصرالدینشاه آکتور سینما» تا جسارت «آدمبرفی»، هر نقش او نشان میداد که بازیگری، برای او تنها تقلید زندگی نبود؛ آفرینش زندگی بود.
او برای نقشهایش گویی معنایی تازه میآفرید. اکبر عبدی از جرگهی بازیگران کمشماری بود که نقش شخصیتها را بازی نمیکرد؛ بلکه به آنها جان میبخشید، تا سالها پس از خاموش شدن دوربین، در حافظه یک ملت زنده بمانند.
بزرگی یک هنرمند را تنها با تعداد فیلمها یا جوایزش نمیسنجند؛ چند نسل، با صدای او، نگاه او و شخصیتهایی که آفریده، زندگی کردهاند.
از فقدان او، همهی ما به راستی اندوهگین و سوگواریم. اما او از میان قلبهای ما نخواهد رفت. انگار حالا که در میان ما نیست، باید دوباره فیلمهایی را که در آنها حضور داشته، ببینیم. فرزندانمان را با نقشآفرینیهایش آشنا کنیم و اجازه دهیم آن لبخندها و آن خاطرهها همچنان در خانههای ایرانی زنده بمانند. هنرمندی چون اکبر عبدی در خاطرمان و در دلمان برای همیشه باقی خواهد ماند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- درباره اکبر عبدی/ آقای خنده و خاطره
- اکبر عبدی به خانه ابدی بدرقه شد
- در رثای خیرخواه، اکبر آقای عبدی!
- اکبر عبدی؛ از بازیگریِ بدن تا آفرینش شخصیت
- آخرین پلان مرد هزارچهره؛ اکبر عبدی در قاب جاودانگی
- اکبر عبدی درگذشت
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- واکنش پژمان بازغی به گلایه اکبر عبدی از حقوق بازنشستگی
- ناگریز از زندگی زیر تنها سقف امن/ نگاهی به فیلم «اجارهنشینها»
- کارگردان فیلم سینمایی «نقره داغ»: دیگر کسی دغدغه سینما رفتن ندارد/ زنپوشی اکبر عبدی هم جواب نداد
- علی حاتمی اعتقاد داشت جلال مقدم،اکبر عبدی و فرامرز صدیقی صداهای قابل توجهی ندارند
- شوخِ شیرین کار/یادداشتی از شاهین شجری کهن به مناسبت تولد اکبر عبدی
- چرا شکیبایی و عبدی بیجایگزین هستند
- فصل سوم «نون.خ» به ایستگاه پایانی رسید
- فاطمه معتمدآریا از حضورش در سینما گفت/ نقش دختر لر برایم هدیه الهی بود/ بازی نکردن در «مادر» تنها افسوسی است که دارم
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





