سینماسینما، محدثه واعظیپور
«علفزار» یک شروع خوب و غافلگیرکننده دارد، به انتظاری که برای بیننده به وجود میآورد، پاسخی در خور میدهد و در نهایت جمله پایانی که در ابتدای تیتراژ آخر ثبت میشود، همانی است که باید، تا فیلم از بند ممیزی احتمالی رها شود. کاظم دانشی در نخستین فیلمش که موضوع ملتهب و جذابی دارد، نشان میدهد روایتگری میداند و هنرش، تنها کشف یک موضوع جنجالی نبوده است. توجه به مسائل زنان که این روزها بیش از گذشته، مد شده، میتوانست تنها برگ برنده «علفزار» باشد، اما فیلم قصهاش را درست تعریف میکند، تعلیق و پیچیدگی دارد و قربانی جریانهای مورد پسند روز نمیشود. «علفزار» بر خلاف فیلم «ابلق» (نرگس آبیار) که در سکانس دورهمی زنان محله، به دام شعارزدگی و بیانیه صادر کردن درباره حقوق زنان میافتاد، سقوط نمیکند.
قهرمان فیلم امیرحسین (پژمان جمشیدی) که طبق قواعد ژانر یک مشکل شخصی هم دارد، با سماجت و یک تنه علیه فساد سازماندهی شده میایستد. او در نگاه اول، خصوصیات یک قهرمان دوست داشتنی را ندارد. تلخ و جدی به نظر میرسد و در سکانس بازبینی صحنه قتل کودک، خشک و نچسب است، اما به مرور به شخصیت محبوب و جذاب فیلم تبدیل میشود. قهرمانی که اجازه میدهد زن معتاد (صدف اسپهبدی) بدون طی کردن مراحل قانونی، برای فرزندش شناسنامه بگیرد.
در «علفزار» سه قصه با هم روایت میشوند. قصههایی که ارتباطی با هم ندارند، اما پازل شخصیتی امیرحسین را کامل میکنند. بازپرسی که میتواند در پیگیری ماموریتی خطای شخصی داشته باشد (در پرونده قتل کودک)، در دو پرونده تجاوز در باغ و شناسنامه دختر خردسال، دو وجه دیگر از شخصیت خود (هوش و احساس مسئولیت) را نشان میدهد. فیلم در روایت این سه قصه، یکدستی و انسجام دارد و از نفس نمیافتد. گرهها، به موقع باز میشوند و فیلم به واسطه آنچه ممکن است رخ بدهد (راز شبنم (ستاره پسیانی) فاش شده و مهران (عرفان ناصری) ویران میشود) سرپا میماند. تصویری که فیلمساز از برادرها (طبقه فرودست) نشان میدهد، هوشمندانه است. آنها ظاهرا مظلوم و قربانی هستند، اما خشونتی که علیه سارا (سارا بهرامی)، شبنم و الهام (ترلان پروانه) انجام دادهاند، فراتر از التماسهای مادر (مائده طهماسبی) و ظاهر مظلوم آنها خود را عیان میکند.
«علفزار» با نگاهی حرفهای ساخته شده، استانداردهای یک فیلم خوب را دارد، پس شاید صحبت کردن از انتخاب بازیگرها و بازیهای فیلم، توضیح واضحات باشد. اما از میان بازیگران، مهدی زمینپرداز پس از بازی در نقشهایی تکراری و غیرجذاب، در نقشی کوتاه در «علفزار» غافلگیرکننده است. نقش خوب نوشته شده زن معتاد، با بازی صدف اسپهبدی که استعدادی تازه کشف شده است، وجهی تازه از این جنس زنان و مشکلاتشان را برجسته کرده است.
«علفزار» در فضای تکراری سینمای ایران، در میان کمدیهای مبتذل و فیلمهای نفروش پرادعا، برای مخاطب ساخته شده است. اگر چه به او باج نمیدهد و به هر قیمتی نمیخواهد متفاوت باشد. «علفزار» برای طیفی از تماشاگران سینمای ایران که در بلبشوی تولید و اکران، دلسرد از تماشای فیلمی جذاب هستند، گزینه مناسبی است. فیلمی که اشتیاق برای تماشای اولین تجربه کارگردانی کاظم دانشی را در تماشاگرش به وجود میآورد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- چالشهای حفظ حریم خصوصی، از ناصر تقوایی تا پژمان جمشیدی
- مجوز ساخت سینمایی برای ۶ فیلمنامه صادر شد
- میزبانی سینماها از آثار جدید/ پریناز ایزدیار، پیمان معادی، پژمان جمشیدی و بهرام افشاری این هفته به سینماها میآیند
- یک درام جنایی تازه برای شبکه نمایش خانگی کلید خورد
- در آستانه اکران؛ تیزر و پوستر «کوکتل مولوتف» رونمایی شد
- «بازنده»؛ حکایت آدمهای بازندهی زخمی
- انتشار اولین تصویر سعید آقاخانی و آناهیتا افشار در «خاتی»
- «محکوم» در راه شبکه نمایش خانگی
- «ناصدا» به تهیهکنندگی سارا بهرامی روی صحنه میرود
- «صبحانه با زرافهها» آبان اکران میشود
- روایتی از یک جنایت/ نگاهی به فیلم «بیبدن»
- «بیبدن» به اکران آنلاین رسید
- ماجرای شکایت خانواده آرمان از عوامل «بیبدن» به کجا رسید؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





