سینماسینما، فریبا اشوئی
دولت دکتر محمد مصدق در تلاش برای نجات اقتصاد ملی در روزگار تحریم فروش نفت، انتشار و توزیع اوراق قرضه را در دستور کار خود قرار داد. این اتفاق پیرنگ اصلی فیلم خائنکشی مسعود کیمیایی است. اتفاقی که در نوع خود در تاریخ معاصر و در زمان دقیقی حدود شصت و اندی سال قبل اقدامی جسورانه به حساب میآمد که از سوی یک قهرمان ملی که ایران را از زیر یوغ استعمار بیرون کشیده بود، راهبری میشد. حال صحبت بر سر این است که با این پیرنگ غنی، استاد کیمیایی چه میکند؟! عدهای جوان عشقِ ماجرا را به مدیریت چند جوان لوطی راه میاندازد که از پول ملت برای دولت دزدی کرده و آبروداری کنند!
حال بماند که در این میان چه بلبشوهای داستانی که رقم نمیخورند. دزد به دزد میزند. مامور شهربانیاش دزد میشود. حزب تودهاش ناموس دزدی میکند. زنانش پی یافتن همدم مجاب به دزدی میشوند و…
آنچه که در این بلبشوی داستانی مورد تاکید استاد است گستره انواع فساد و نامردی در لایه لایه اجتماع و قصهای است که هیچ جوره سر و تهش بهم وصل نمیشود.
هیچ منطق روایی بر کلیت فیلم حاکم نیست. مشتی خرده روایت از آدمهایی که حالشان اصلا خوب نیست. خودشان هم نمیدانند در پی چه آمدهاند. فقط دنبال ماجرا و هیجان هستند. زنانش که ادعای حضور پررنگ در جریان نهضت ملی نفت و ثبت در تاریخ دارند، اهدافشان دم دستی و پوچ توصیف میشود. هم شاه را دوست دارند هم مصدق را!
یکی دنبال پول برای دیه پدر قاتلش است. یکی از فرط خستگی از شنیدن صدای رادیو از خانه بیرون زده و دیگری عشق به سهراب از او یک قهرمان ساخته است.
مهدی هم که لیدر دزدان است و حبس می کشد، خود از کیسه خلیفه بذل و بخشش میکند و مرام و معرفت اقلیتها را بر سر مسلمانان میکوبد. سهراب هم که قرار است این اوضاع نابسامان را سامان دهد با یک کتک، کلا قافیه را میبازد و همه را با هم و یک جا به فنا میدهد.
این چه منطق شلم شوربایی است که بر کل روایت حاکم شده است؟!
چرا باید یک قهرمان ملی (دکتر محمد مصدق) که خدماتش به این مرز و بوم بر کسی پوشیده نیست را در حد یک رفیق دزد و شریک قافله از اوج به حضیض کشاند؟ این همه برای این است که چه اتفاقی بیافتد؟
آیا رویکرد کیمیایی نقب سیاسی و تکرار تاریخ بوده است، یا بیان دلخوری از همه چیز و همه کس که این طور با از بین بردن خطوط و مرز بندیهای ارزشی یک ملت دست به حرکتی انتحاری میزند؟
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- تحلیل بازیگری نیکی کریمی؛ شمایل زن فیلسوف و پرسشگر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- نگاهی به سریال «شیش ماهه»/ دیگه فایده نداره، نداره…
- به یاد استاد بیضایی؛ صدایی که نه فریاد بود، نه خطابه
- «کفایت مذاکرات» و خندههایی که از دل موقعیت میآیند
- واکنش روزنامه هفت صبح به مصاحبه اخیر مهران مدیری : از برج عاج خود پایین نیامد
- مسعود کیمیایی: حالم خوب است/۲۰ روز دیگر کار جدیدم را شروع می کنم
- نقد و بررسی «دندان مار» در بنیاد حریری بابل
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت





