سینماسینما، فریبا اشوئی
صددام به کارگردانی پدرام پور امیری از آن دسته فیلمهایی است که با یک ایده بکر آغاز میشوند و در شروع، مخاطب را غافلگیر میکنند.
صلاح شریف مردی ایرانی است که به دلیل شباهتش به صدام حسین به قلب یک توطئه کشانیده می شود. ترکیب بینقصی از سیاست، هویت و موقعیتهای کمدی.
اما فیلم هرچه جلوتر می رود، تماشاگر آن بیشتر درمییابد که فیلم بیش از آنکه بخواهد بدلی از صدام را رو رونمایی کند، در واقعی به بدلی از گونه ساختاری خودش تبدیل شده است.
بدلی از یک کمدی جسور، بدلی از یک نقد سیاسی تند، یا بدلی از یک تجربه سینمایی کامل.
فیلم در واقع بیشتر روی شانه های رضا عطاران حرکت میکند؛ بازیگری که سالهاست میداند چطور در مرز بین بلاهت و درایت، یک کاراکتر بهیادماندنی بسازد. در این فیلم هم، او با چهرهای گمگشته، زبان بدنی خسته و واکنشهایی کند، هم از تماشاگرش خنده میگیرد و هم در لحظاتی برایش اندوه میسازد. اما افسوس که حتی این بازی پرکشش او هم نتوانسته است ضعفهای ساختاری فیلم را پنهان کند.
پریناز ایزدیار برای نخستینبار در این فیلم وارد عرصه کمدی شده است و اگرچه تلاشش هم در این نقش ستودنی است، اما اساسا طراحی نقش او، آنقدر کمعمق و نیمپرداخت مانده که فقط در چند صحنه کوتاه است که مجال دیدهشدن مییابد.
آزاده صمدی هم با انرژی همیشگیاش، کمی رنگ به قاب پاشیده، اما او هم حضورش در این فیلم بیشتر کارکرد تزئینی داشته تا تاثیر دراماتیک.
بزرگترین مسئله فیلم، روایت نامنسجم و صد البته لحن آن است. لحنی که اثر را بین کمدی موقعیت، هجو سیاسی و حتی ملودرام سرگردان نگاه داشته است. فیلمنامه از همان پرده اول در ترسیم گرهها دودل و در خلق تعلیق ها بیانگیزه است.
در اصل شوخیهای آن هم یا دیر میرسند یا زیادی محتاط عمل می کنند.
بهنظر میرسد فیلمساز(پدرام پورامیری) از جسارت ایدهاش ترسیده و در میانه راه، تصمیم گرفته است تا همه چیز را نیمه جویده تحویل تماشاگرش بدهد.
با این حال، زیر این لایههای ناتمام، فیلم تا حدودی دغدغهمند هم بوده است. «صددام» درباره دنیایی سخن می گوید که در آن شبیه بودن از اصل بودن مهمتر است. درباره بدلهایی است که به جای اصلی ها نشستهاند.
درباره آدمهایی است که تصویرشان مهمتر از حقیقتشان است و اگرچه تمام این حرفها در فیلم پرت و پلا شده اند، اما باز رگههایی از معنا را از خود باقی گذاشته اند.
«صددام» فیلمیاست با ایدهای درخشان، اجرایی پرنوسان و پیامی که میان خنده و بلاتکلیفی گم شده است. فیلمی که خواسته هم بخنداند، هم نیش بزند و هم نقد کند. اما در نهایت، تبدیل به بدلِ همه اینها شده است؛ بدلی که مختصر برقی می زند، اما طلا نیست.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- آخرین پلان مرد هزارچهره؛ اکبر عبدی در قاب جاودانگی
- «دکتر خوب»؛ از نقص تا نبوغ، جراحی که قواعد انسان بودن را دوباره مینویسد
- به یاد استاد بیضایی؛ صدایی که نه فریاد بود، نه خطابه
- «کفایت مذاکرات» و خندههایی که از دل موقعیت میآیند
- «بامداد خمار»؛ عشق، طبقه و زبان تصویر
- تقوایی، کاشف سکوتها و رازهای ناگفته
- «ناتوردشت»؛ قصهای از وجدان، آبرو و جمعیت
- فروش گیشه سینماها در مرداد ماه به ۹۳۰ میلیارد رسید
- جدیدترین آمار فروش فیلمها؛ ۶.۸ میلیارد، سهم گیشه در سه روز گذشته
- فروش ۳۸ میلیاردی سینماها در هفته گذشته/ گیشه سینما همچنان در اختیار کمدیها است
- تازهترین آمار فروش فیلمهای روی پرده؛ ۴۰۹ میلیارد، سهم گیشه سینماها از ابتدای ۱۴۰۴
- گزارشی از گیشه سینماها؛ فیلمهای جدید ۱۹ میلیارد در ۳ روز فروختند
- «بی سروصدا» هفته بعد میآید؛ اکران دوم سال ۱۴۰۴ با ۶ فیلم
- وحشیسازی یا وحشیزادگی؟/ روایتی از داود اشرف و زخم فرودستان در «وحشی»
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





