سینماسینما، حمید عبدالحسینی*
داشتن فیلمهای بومی و ملی بحثی است که سالهاست به یکی از مسائل اصلی سینمای ایران بدل شده و در هردورهای با تعاریف و چهارچوبهایی چه از سوی مدیران و چه دست اندرکاران سینما مواجه شده است که تا به امروز جز مواردی معدود که آن هم بیشتر برآمده از خلاقیتهای فردی و نگرشهای شخصی است، ماحصل منسجم و جریان سازی نیافته است تا بتوان آثاری از این دست را در آن مجموعه یافت و حالا با به روی پرده رفتن زالاوا میتوان بار دیگر مولفهها و عناصر بومی را در بستر یک فیلم و نه فقط از حیث جغرافیا و محیط که در پرداخت موضوع و جوانب تماتیک نیز ردیابی کرد.
زالاوا یکی از فکر شدهترین فیلمنامههایی را دارد که میتوان در پرداخت به مضامین مرتبط با خرافه نوشت به نحوی که در عین نزدیک شدن به مباحثی همچون جن و باورهای عامیانه، حساسیتهای این مضامین را نیز میشناسد و به شکلی درست آن را از گرفتار شدن به دام ممیزی میرهاند. درواقع فیلمنامهنویسان به جای پرداخت صریح و مستقیم با روی آوردن به موارد جانبی به تاثیر چنین ذهنیت و تفکراتی بر محیط پیرامون و زندگی مردم می پردازد. یکی دیگر از جذابیتهای زالاوا که باز هم از فیلمنامه برمیآید تلفیق ژانرهای مختلف نظیر کمدی و وحشت و همین طور آغشتهسازی آن با تمی عاشقانه است که بر کشش و دنبال کنندگی اثر افزوده است بی آنکه این تعدد گونهها باعث آسیب به کلیت و انسجام فیلم شود.
ارسلان امیری در نخستین فیلمش اهمیت فراوانی برای عناصر ساختاری قائل است؛ زالاوا چه از منظر دیداری نظیر دوربین و تصاویر، طراحی صحنه و لباس و نیز از جانب موارد شنیداری مانند افکت، موسیقی و… توانسته بر همافزایی با روایت و مولفههای داستانی تاکید و آن را مضاعف کند.
زالاوا با اینکه در نقشهای محوریتر از بازیگران آشنا در قالب کاراکترهایی ناآشنا و به نوعی دور بهره گرفته اما نتیجهی کار آنها در پردازش گویش و بیان و درگیری مخاطب با آدمهایی چالش برانگیز به ویژه در نقش پررمز و رازی که پوریا رحیمی سام عهده دار آن است به شکلی غنی بازتاب یافته است.
زالاوا فیلمی برای تماشا بر روی پردهی نقرهای سینماست، با ابعادی بزرگ، درگیرکننده و موثر که مشخص است گروه سازنده برای ساخت از ابتدا چنین هدفی را مدنظر داشتهاند و این در دکوپاژ، میزانسن و سایر مایههای ساختاری اثر مشهود است که درنهایت ریتم و ضرباهنگ پویایی را به وجود آورده است و بخش قابل توجهی از این موفقیت مرهون شناخت ارسلان امیری از جغرافیا، زیست بوم، آدمها و سبک و سیاق زندگی آنهاست.
*نویسنده و کارگردان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- جهل مرکب بیپایان/ نگاهی به فیلم «زالاوا»
- «زالاوا» به اکران آنلاین رسید
- رقابت «زالاوا» در فرانسه و تقدیر در بلژیک
- در اولین نشست «زیرمتن» مطرح شد؛ روایت «زالاوا» از جدال میان دو نظم/ باور به «جن» از واقعیت آن ترسناکتر است
- تبدیل یک موضوع جهانی به اثری بومی/ فایل صوتی گفتگوی دو منتقد درباره «زالاوا»
- سینماتک خانه هنرمندان ایران برگزار میکند؛ «زیرمتن» با «زالاوا» کلید میخورد/ بررسی بینارشتهای فیلمهای روز
- از ابتدای سال شش میلیون نفر به سینما رفتهاند/ «دوزیست» در یک روز بیش از ۷۰۰ میلیون فروخت
- دو فیلم کمدی و یک فیلم اجتماعی تلخ؛ پرفروشهای سینمای ایران از ابتدای سال
- سینمای ترسناک ایران جان میگیرد؟
- احیاکنندگان سینمای مستقل
- گیشه سرد سینماها در روزهای داغ تیر ماه
- چهار فیلم ایرانی در چهار بخش جشنواره کارلووی واری
- اکران «زالاوا» در ترانسیلوانیا و پاریس
- تهیهکننده فیلم مطرح کرد: «زالاوا» به زودی اکران میشود/ مردم بهترین تبلیغ هستند
- نمایش «زالاوا» در سه جشنواره فیلم آمریکایی
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- معمای اقتباس از «طوبا و معنای شب»
- برندا فریکر درگذشت
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- «وسواس»؛ روایتی از عشق که آرام، چهره خودرا گم کرد
- فوت هنرمند جوان تئاتر؛ ساینا منصف درگذشت
- برای هفتاد و نهمین دوره؛ جشنواره فیلم لوکارنو داورانش را معرفی کرد
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «بیگانه»؛ در حال و هوای آن سکوت کمیاب ساحلی
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «این صحنه خانه من است»؛ افسانه، حمید، تئاتر و باقی ماجرا
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- «روبیک» آماده نمایش و پخش شد
- «شیفتگی»؛ پیوند کلیشهی «آدم خوبه» با عنصر وحشت
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- آغاز بلیتفروشی «ویکُنتِ شقه شده» و بازگشت «باخ» به عمارت نوفللوشاتو
- اجرای نمایش هری پاتر تمدید شد/ «گردن»؛ تجربهای اکسپریمنتال با محوریت بدن و حرکت
- جبر جغرافیا/ کالبدشکافی روح مکان در «شهر خدا»
- «بامداد خمار» را چه چیزهایی «بامداد خمار» میکند؟
- درباره نمایشنامه «حسین شهید»/ نامهای سرگشاده
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- سه جایزه آمریکایی به فیلم ایرانی رسید
- اولین نمایش نسخه مرمتشده «کاغذ بی خط» در موزه سینمای ایران
- به بهانه زادروز کیارستمی، شهیدثالث، تقوایی و پناهی؛ چهار شیوه برای دیدنِ جهان





