سینماسینما، ابراهیم عمران
«من کمی پیر شدم و دست خودم نیست». این جمله ایرج طهماسب در برنامه جدیدش بود. مجری دوست داشتنی نسل ما. هر چند کلاه قرمزیاش به ظاهر برای کودکان بود ولی مخاطبش دست کم هفت تا ده سال بزرگتر و یا کل جامعه سنی بود. این بار اما طهماسب جان ما (به قول یکی از عروسکهای جدیدش) با همان فرمانی رفته است که سه دهه قبل آغاز کرده بود. کلیت کلاه قرمزی و پسرخاله در ابتدا و حتی سالهای پایانی با اضافه کردن عروسکهای محبوب دیگر، بر آن استوار بود که پند و اندرزی مستقیم یا غیرمستقیم به مخاطب آن سالها دهد. سالهایی که همه چیزش توفیر داشت با این سالها. مخاطبی که روح و جسمش فرق میکرد با آنچه حالیه گرفتار روح و روان و جسمش است. آن سالها این پندها و نصیحتها به دل مینشست. به گوش ناآشناتر بود. حال در زندگی کودک و مخاطب بزرگتر اثر میکرد یا نه داستانش جداست. سالهای تکگویی بود. رسانهای نبود جز شبکههای معدود و محدود تلویزیون. لاجرم خلاقیتی اینگونه در آن سالها، مخاطبان فراگیری پیدا میکرد. و اگر همان روش بخواهد در این سالهای موبایل و ماهواره ادامه یابد کمی فهم و هضمش سخت و باورناپذیر است. هر چند با دیدن قسمتهای اول «مهمونی» نمیتوان حکم صادر کرد. به قول قدما این قسمتها میتواند پیش غلیانی باشد و بس. ولی اگر آنچه تیزرگونه، ایرج خان طهماسب در قسمت اول نشانمان داد و دو عروسک دیجی و شاباش در سکانس ابتدایی؛ و خوشگل بابا و قیمه خانم و پشه و بادوم و شخصیتهای آشپز و نانوا (نوروز و سیروس و سهیلا) جان دهنده این مهمونی باشند؛ کمی در جذب مخاطب امروزی میتواند، ناموفق باشد. و اگر هم مخاطبی باشد، بیشتر ماهایی هستیم که با آن خاطرات بزرگ شدهایم. نوآوریهایی ازقسم نمایش و موسیقی هم برای جذب بیشتر ببینده گریز پای امروزی است که همه خانواده را در پکیجی کنار هم جمع کند. نمیدانم شاید کمی لبه انتقاد از قسمتهای ابتدایی چنین برنامههایی تند باشد؛ ولی نوع نشستن و ایستادن و حتی لبخند آقای مجری که همانا همیشه برای مخاطب «آی مجری» است، این نوید را نمیدهد که کشتیبان را سیاست تازهای آمده باشد. به حتم جناب طهماسب در نبود یار همیشگیاش حمید جبلی کار مشکلی در پیش دارد. او درست میگوید پیر شده است. لامحاله ما نیز. ولی آن گوشهای نسل سه و دو دهه قبل شنواتر بودهاند. چارهای هم نداشتند. اینجا اما با نسلی طرف هستیم که گوشهایشان، چشم است و چشمهایشان گوش. بزرگترها هم که نقش والدین را دارند؛ در تضادی عظیم گرفتارشدهاند. ای کاش بجای برخی شخصیتشهای تازه، دعوتی از آن نسل میشد با فرزندان فعلی. و آزمایشی صورت میپذیرفت که پیر شدنها و سنی از همه ما رفتن، چه جایگاهی در برنامهسازیها دارد. اینکه تلویزیون پول ندهد و این پول از جایی دیگر مهیا شود نمیتواند دلیلی برای ساخت و در حقیقت فراموشی برنامه خوب و مهم گذشته باشد. باز هم مینویسم، منتظر قسمتهای بعدیاش میمانیم. شاید ورق برگشت و به قول فامیل دور که با این در اگر در بند درمانند، درمانند…!
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بازگشت ایرج طهماسب و فرزاد حسنی/ موضع صداوسیما درباره مهران مدیری
- ماجرای قهر و آشتیها در صداوسیما/ زندگی شیرین میشود؟
- «پشه» ممنوعالتصویر شده است؟/ دلیل غیبت یکی از عروسکهای مجموعه «مهمونی»
- پشه از مهمونی حذف شد؟/ ️انتقادات کار دست ایرج طهماسب و تیمش داد
- پینگ پنگِ یکنفرهی ایرج طهماسب!/ نگاهی به برنامه «مهمونی»
- سرمایههای فرهنگی خود را ارج نهیم/ درباره برنامه «مهمونی»
- معرفی صداپیشگان «مهمونى»/ پخش اثر تازه ایرج طهماسب از فروردین ۱۴۰۱
- آقای مجری به شبکه نمایش خانگی میآید
- فاطمه معتمدآریا از حضورش در سینما گفت/ نقش دختر لر برایم هدیه الهی بود/ بازی نکردن در «مادر» تنها افسوسی است که دارم
- سیزدهمین شب منتقدان سینما / گزارش تصویری
- معرفی داوران جشنواره فیلم رشد
- اختتامیه سیودومین جشنواره بینالمللی فیلم کودک و نوجوان / گزارش تصویری
- فیلم/ خانواده «کلاه قرمزی»، دوستان ایرج طهماسب و خاطراتی ماندگار به مناسبت تولد ۶۰ سالگی آقای مجری
- مراسم ختم خشایار الوند / گزارش تصویری
- شوخی همایون اسعدیان با حمید جبلی و ایرج طهماسب در سریال لحظه گرگ و میش
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





