پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، مسعود میمی:

براستی که پدیده سال نود و پنج کسی نیست جز “سیف الله صمدیان “! او فیلمی بسیار شاعرانه را ساخته که حاصل بیست و پنج سال زندگی با عباس کیارستمی بوده است. فیلمساز اندیشه گرا با نهایت ظرافت توانسته تصویری دقیق از  دغدغه های هنرمندی بزرگ را به فیلم درآورد که کاری بسیار مشکل و پیچیده بوده است.دوربین “صمدیان” بدون آنکه در هیچ لحظه ای خود را به رخ بکشد توانسته بدنیای خصوصی “عباس کیارستمی” وارد شود و اندیشه ها و احساسات   او را نشان دهد لحظاتی که کمتر کسی با آن آشناست و ما با دنیای سرشار از احترام به انسانیت  کیارستمی  از نزدیک آشناتر می گردیم. کارگردان به خوبی توانسته بدون اغراق در ثبت لحظات جهان با شکوه هنرمندانه شعر و عکس  کیارستمی  وارد شود . صمدیان این فیلم را با قلب خود ساخته و در  تک تک انتخاب های پلان های فیلم راز دوستی و رفاقت آنها نمایان می گردد ‌.

کارگردان با  کوله باری از بیست و پنج سال راش  ابتکارانه به احساسات خویش رجوع می کند و با انتخاب های درخشان انعکاسی تابناک از خورشید عباس کیارستمی عرضه می کند . این نحوه ی نگرش  ما را بدرستی با تمامی زوایای روح هنرمند بزرگ سینما ایران و دنیای آرمان گرایانه او آشنا می کند .

فیلم پر از سکانس های درخشان است . سکانس ساحل دریا و مرغابی ها و صدا گذاری این سکانس ها بی نظیر هستند . فیلم تو را بدنیای احساسات پاک کیارستمی می برد و پیدا کردن این لحظات و نشان دادن آن کار بسیار سخت و پیچیده بوده . شروع فیلم با زمستانی سرد آغاز می شود و با پایانی سبز و عاشقانه در میان باغ های زیتون به پایان میرسد . یکی از نکات برجسته فیلم این است که کارگردان توانسته نگرش پر شور سرشار از زندگی در فیلم های کیارستمی را در خود حفظ کند بی انکه بخواهد جا پای او بگذارد .و در آخر آنکه هنگامی که سالن سینما را ترک می کنی تازه دنیای فیلم تو را احاطه می کند و موجی از سرخوشی از زندگی ، تمامی وجودت را فرا می گیر د و می توانی  جهان افکارات را با لحظات عاشقانه از زندگی کیارستمی پر کنی.