سینماسینما، رضا دانش پژوه
مامان فیلم دغدغه مندی ست. از آنجایی که پای یک زن تمام عیار در میان است. مجید برزگر در مسیر کاری اش باز اسمش در فیلم ارزشمند دیگری قراردارد که بی هیچ ادا و اطواری، قصد دارد یکی از داستانهای تهران را روایت کند. فیلم بر عکس داستان توکیو از آب درآمده است. در فیلم ازو مادر مهمان فرزند است. در مامان، فرزندان مهمان هستند. زن در فیلم مامان، یک عنصر قدرتمند برای خلق تمام لحظات فیلم است. زن فیلم به شدت سخاوتمند است آن هم در زمانه ای که زرنگی مقدم بر آن است. جنس نانسی قابل لمس است. اهل شعار دادن و بی ادعایی های دست چندم و حرافانه نیست. او تمام تلاشش را برای بروز خوشبختی در خانه کوچکش می کند. بدون آنکه بخواهد ادای قهرمان ها را دربیاورد، همه مناسبات را محکم در دست می گیرد. نه برای اینکه منافعش را حفظ کند، بلکه برای حفظ خانواده که همه در آن منفعت دارند.
داستان فیلم درباره خانواده ای عزادار است که گویا تمام مصائب خانه بر دوش زن افتاده است. زن شناسنامه داری که مشخص است شغلش چه بوده است و چه در چنته دارد. بی شک زن فیلم مامان در بحبوحه ماست مالی کردن فیلم های زیادی به اسم دفاع از حقوق زنان، کارش را خوب انجام می دهد. از پس کارهایش بر می آید و هر جا هم نمی تواند مثل بقیه گریه می کند. اما این همه مناسبات به خاطر شخصیت پردازی درستی که از زن فیلم ارائه می شود جهان فیلم را معرفی می کند و به لحنی دست پیدا می کند که آرزوی خیلی از فیلم های پر خرج و کلافه کننده است. زن فیلم در طول مراسم و تدارک عروسی پسر بزرگش و انتهای فیلم رفتار یکدست و مربوط به مادری را ارائه می دهد که مشخص است بلد است مادر باشد. بلد است چطوری با فرزندش حرف بزند. بلد است چطور از بی کسی نعره بزند و کسی صدایش را نشود. نانسی بچه هایش را بلد است. این بلد بودن آنقدر تلخ می شود که دائم خودش را به فراموشی و ندانستن می زند تا یکبار دیگر بتواند شانسش را برای خوشبخت کردن بچه هایش امتحان کند. سرنوشت فیلم به بازی درخشان رویا افشار و سالها تجربه و عشق در بازیگری، گره خورده است. رویا افشار از پس اجرای یک نقش دقیق برآمده است. اما پایان فیلم انگار پایان واقعی فیلم نیست. انگار پایانی ست که پسر نویسنده اش در حال نگارش آن است. چیدمان داستان در انتها به سمتی می رود که ما باید به خاطر بیاوریم که پسر نویسنده برای فروش فیلمنامه اش تصمیم گرفته است زندگی واقعی شان را به فیلم الصاق کند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- پنج فیلمنامه پروانه ساخت سینمایی گرفتند
- گفتوگو با رویا افشار/ هنوز درگیر تارکوفسکی و سینمای معناگرا هستم/ حوصله مردم سر رفته و آینده برایشان مبهم است
- فیلم «ابلق» برنده تندیس دومین جشنوارۀ «نشان فی» شد
- فهرست تفصیلی سهم صاحبان آثار و سینماها در جشنواره فجر۳۹ منتشر شد
- در دفاع از فضای مجازی
- اثرِ انتظار
- سینمای ایران به کجا میرود؟
- نکته ها و تاملاتی درباره سی و نهمین جشنواره فیلم فجر
- مردم؛ تحقیر یا تفسیر!
- برشهای کوتاه/ کلیپ بزرگداشت مرحوم چنگیز جلیلوند
- کرونا به نفع اختتامیه جشنواره فیلم فجر
- بخشهایی از مراسم اختتامیه جشنواره که در پخش زنده تلویزیون به نمایش در نیامد + عکس
- پیام تبریک انجمن بازیگران به برندگان بخش بازیگری جشنواره فجر
- اختتامیه جشنواره فیلم فجر / گزارش تصویری
- بهترینهای جشنواره فیلم فجر ۳۹ از نگاه منتقدان و نویسندگان سینماسینما
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- نمایش نسخه مرمتشده «دلشدگان» در موزه سینمای ایران
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ نمایش فیلم بهمن قبادی همراه با ۳ اثر ایرانی دیگر در کانادا
- ۲ رکورد مهم در گیشه؛ «اودیسه» پرفروشترین فیلم نولان و اکران آیمکس شد
- پروانه ساخت حذف میشود؟/ نامهنگاری برای تعویق جشنواره جهانی فجر
- «استاکر»؛ آستانهای بیپایان برای مواجهه با خویشتن
- «یخ بستگی»؛ برف روی کاجها
- نشست خبری رئیس سازمان سینمایی / گزارش تصویری
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد
- در نشست خبری سیمافیلم مطرح شد؛ آخرین وضعیت تولید و پخش «پایتخت۸»، «مرد سه هزار چهره»، «سلمان فارسی» و…
- فیلم مهرداد اسکویی بهترین مستند جشنواره دوربان شد
- نمایش فیلم «پاتر پانچالی» در سینماتوگراف اهواز؛ تو با یک فیلم بومی روبرو هستی
- نگاهی به «اودیسه»/ کریستوفر نولان در دام نفرین کرونوس
- شاعرانگیِ فروغ؛ از تجربهی زیسته تا معماری تصویر
- مراسم افتتاحیه بیست و یکمین جشنواره بین المللی نمایش عروسکی تهران / گزارش تصویری
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ مستند افسانه سالاری به کانادا میرود
- مورگان فریمن: اگر دستمزد خوب باشد، از ضعفهای فیلمنامه میگذرم
- «ابرسواران مه رکاب» منتشر شد
- پیتر گیل درگذشت
- سه جایزه جشنواره ایتالیایی به «مرد آرام» رسید
- «بیضاییخوانی» به «اژدهاک» رسید
- در پنجاه و یکمین دوره برگزاری؛ فیلم قصیده گلمکانی در بخش کشف جشنواره تورنتو
- «نفسگیر»؛ وقتی بحران نه با ویروس که با انکار آغاز میشود
- «فراموشخانه»؛ قربانیان فراموششدهی تاریخ
- نگاهی نقادانه بر تجربه تئاتر تعاملی ایوب بختیاری/ پداگوژی روایت
- به مناسبت ۲۸ تیری که سالمرگ خسرو شکیبایی بود/ دیداری که خاطرهای ماندگار شد
- کمدی «مادرکیو» دوباره روی صحنه میرود
- «روز افشاگری»؛ وقتی اسپیلبرگ به سوی ناشناختهها بازمیگردد
- مریم همتیان درگذشت
- نامه خانه سینما به پزشکیان منتشر شد/ پاسخ سخنگوی دولت





