سینماسینما، فرنوش آباء
نمایش «هم این هم آن» به کارگردانی سهند خیرآبادی، بیش از یک اجرا، بیانیهای خاموش علیه ابتذال امروز بازیگری است؛ بیانیهای که نشان میدهد در فرهنگی که روزی بر ستونهای تجربه و ممارست استوار بود، امروز «ظاهر» و «شهرت آنی» جای اصالت را گرفتهاند.
در کانون اثر، جدال میان دو بازیگر زن قرار دارد: گلاب آدینه، با پشتوانه دههها حضور حرفهای و تمرین نفسگیر بر صحنه، و نورا هاشمی، جوانی که نخستین حضور جدیاش در تئاتر، با استقبال رسانهای و پیشنهادهای پرشمار سینمایی همراه است. خیرآبادی این تضاد را به ستون اصلی درام تبدیل میکند؛ تضادی که تنها مختص صحنه نیست، بلکه بازتاب جامعهای است که «تجربه» را به حاشیه میراند و «شهرت کوتاهمدت» را بر صدر مینشاند.

این نمایش تصویری است از زمانهای که در آن بازیگر تازهکار، بهواسطه قابهای اینستاگرامی و جاذبههای لحظهای، خیلی زود به مرجع آموزشی بدل میشود، در حالیکه بازیگر اصیل و تربیتشده، با همه دانش و تواناییاش، در سکوت صحنه باقی میماند. تضاد این دو جهان، یادآور آن نگاه متواضعانهی بزرگان تئاتر است؛ نسلی که حتی در اوج موفقیت و دریافت جوایز معتبر، خود را همچنان نیازمند یادگیری و تمرین میدانست، نه عرضه دانش ناپخته.
«هم این هم آن» درامی اجتماعی ـ انتقادی است که خیرآبادی در آن بهجای روایت یک خط داستانی صرف، بیشتر بر کشمکشهای فکری و اجتماعی دو نسل تمرکز میکند؛ همین ویژگی، نمایش را به گونهای از متاتئاتر نزدیک میکند، یعنی تئاتری که خود، موضوع و بحران تئاتر را روی صحنه میآورد. این انتخاب ژانری به اثر عمق تحلیلی میدهد و باعث میشود نمایش فراتر از یک روایت فردی، به بیانیهای فرهنگی بدل شود.

بازیها نقطه اوج نمایشاند. آدینه با تسلطی که تنها در طول سالها به دست میآید، شخصیت زن منزوی و کمدیدهشده را به چنان عمقی میرساند که حتی سکوتش حامل معناست. در مقابل، هاشمی با انرژی خام و پرشور نسل جوان، شور لحظهای را نمایان میکند و همین برخورد، تقابل «جهان ریشه» با «جهان ویترین» را عینی میکند.
از منظر فنی نیز «هم این هم آن» ویژگیهای قابلتأملی دارد. طراحی صحنه مینیمال و حسابشده است و بهدرستی اجازه میدهد تمرکز اصلی روی بازیها بماند.
نورپردازی در بخشهایی دقیق و کارکردی عمل میکند، هرچند در بعضی صحنهها میتوانست تنوع بیشتری ایجاد کند تا از یکنواختی فضا کاسته شود. موسیقی زنده و استفاده محدود از صداهای محیطی به تقویت ریتم کمک کرده، اما در لحظاتی که نمایش وارد تکرار موقعیتها میشود، این ریتم افت پیدا میکند و انرژی صحنه کاهش مییابد. با این حال، کارگردان با مدیریت میزانسنها و بهرهگیری از تضاد میان دو کاراکتر اصلی، موفق میشود نمایش را تا پایان جذاب و تأملبرانگیز نگه دارد.

«هم این هم آن» نه صرفاً یک داستان نمایشی، که هشداری است درباره جامعهای که در انتخاب میان «اصالت و عمق» یا «ظاهر و شهرت» سرگردان مانده است. هشداری که اگر جدی گرفته نشود، فردا از هنر چیزی جز ویترینی گذرا باقی نخواهد ماند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- به مناسبت هفت سالگی سوینا؛ نسخه ویژه نابینایان «گیلانه» با صدای گلاب آدینه منتشر میشود
- طایفه زندهکُشِ مُردهپرست؛ داستان فراموشی بهرام بیضایی در ایران
- سینمای ایران در آیینه روز ملی؛ مرگ مولف، مهاجرت ستارهها
- نمایش «هم این، هم آن»؛ در مسیر تعامل، همدلی و تفاهم متقابل
- «تاسیان» و پایانی بیقهرمان
- در بیستمین شب کارگردان؛ نکوداشت گلاب آدینه برگزار میشود
- معرفی داوران دومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه عباس کیارستمی
- با بازی امیرمهدی ژوله و الیکا عبدالرزاقی؛ «این دنیا یه کنسرت... به من بدهکاره» به صحنه برگشت
- امیر مهدی ژوله و الیکا عبدالرزاقی به تئاتر شهر میآیند
- بازیگران نمایش گلاب آدینه معرفی شدند
- بانوی محبوب من عامه پسند نیست /انگ به نمایش ها نچسبانیم
- گفتوگوی اختصاصی سینماسینما با جلیل فرجاد بازیگر نمایش «بانوی محبوب من»
- گفتگوی تصویری اختصاصی سینماسینما با گلاب آدینه کارگردان نمایش «بانوی محبوب من»
- مفری برای رسیدن به جهان شادی/ نگاهی به نمایش «بانوی محبوب من»
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین





