سینماسینما، یاسمن خلیلیفرد
نخستین فیلم بلند بهرام افشاری از این حیث اثر قابل احترامی به شمار میآید که یک کمدی سرپاست و بدون اتکا به شوخیهای سخیف و لودگیهای مرسوم چنین فیلمهایی قصهاش را پیش میبرد و مهمتر آنکه در داستانگویی کم نمیآورد.
شاید موضوع فیلم چندان بکر و خلاقانه نباشد. به هرحال کمدیهایی با داستانهایی مشابه در سینمای ایران کم ساخته نشدهاند اما اینکه فیلمساز موفق شود به ایدهی اولیهاش به درستی بپردازد، سیر اصلی داستان را به مسیری درست سوق دهد و داستانی نهچندان غیرتکراری را با ریتمی جلو ببرد که حوصلهی مخاطب را سر نبرده و او را به تماشای آن تا لحظهی پایان ترغیب کند، اتفاق مثبتیست که در رابطه با نخستین فیلم بلند بهرام افشاری رخ میدهد.
با اینکه «هفتاد سی» فیلمی کمدیست اما داستانش در بستر واقعیت شکل میگیرد و جلو میرود. دغدغهمندی اجتماعی فیلمساز را میتوان در لایههای زیرین آن یافت و پرداختنش به مقولههای مهمی چون فقر و بزهکاری ناشی از آن در بستری خانوادگی امریست که در بسیاری از کمدیهای گیشهپسند و تجاری این روزهای سینمای ایران کمیاب شده است. بنابراین «هفتاد سی» یک کمدیست با موضوعی کاملاً جدی و حتی تلخ!
برخلاف بخش زیادی از فیلمنامههای این روزهای سینمای ایران که از معضل لاغری و کممایگی رنج میبرند و با کمبود قصه روبهرو هستند، «هفتاد سی» در قصهگویی کم نمیآورد و رخدادهایش خشتبهخشت چیده شده و جلو میروند و همین مسئله ضرباهنگ آن را تا لحظات پایانی حفظ میکند. خوشبختانه دست فیلمساز در روایتپردازی آنقدری پر هست که برای پر کردن حفرههای داستان به شوخیهای خنک، لوس و دمدستی متوسل نشود. نباید فراموش کرد که آنچه مد نظر نگارنده است، پر و پیمان بودن ظرف داستانی فیلم برای قصهگویی است واین به معنای تازگی رخدادهای آن و بکر بودنشان نیست. درواقع فیلمساز مخاطب را با غافلگیریهای متعددی روبهرو نمیکند اما دستکم همان رویدادهای قابلانتظار در جا و زمان درست خود رخ میدهند و فیلم را از سکون و سکتههای روایی مصون نگاه میدارند.
درحالیکه ایراد بزرگ بسیاری از فیلمها مدتزمان بیجهت طولانی آنهاست، «هفتاد سی» علیرغم طولانی بودن مدتش کشآمده و خستهکننده نیست و به جهت ریتم مناسبش مخاطب را خسته نمیکند.
فیلم بخشی از موفقیت خود را لااقل در گیشه مدیون بازیگرانش است. «هفتاد سی» مجموعهی کمنقصی از بازیهای خوب و تاثیرگذار دارد و البته شخصیتهایی که درست و بجا پرداخته شدهاند. زوج بهرام افشاری و هوتن شکیبا، تقابلهایشان، اختلافات وهمدلیهایشان کاملاً به فیلم نشسته و در کنار این دو، ناهید مسلمی، سیاوش طهمورث، مهدی حسینینیا و صدف اسپهبدی همگی بازیهایی روان و متناسب دارند.
فیلمبرداری و تدوین دو عنصر موثر در «هفتاد سی» هستند؛ عناصری که در شکلگیری ریتم مدنظر فیلمساز و تأثیرگذاری بیشتر آن به لحاظ روایت و فرم بصری کاملاً موثرند.
«هفتاد سی» همان پایانبندی قابلانتظار را دارد؛ درواقع مخاطب میداند که برندهی خوشبخت آن جایزه درنهایت چه کسی خواهد بود اما مسیری که فیلمساز برای ترسیم جزئیات وقوع این رویداد چیده است باعث شده مخاطب همچنان با هیجان فیلم را تا پایان دنبال کند و درواقع جزئیات آن مسیر برایش اهمیت بیشتری نسبت به نتیجه نهایی خواهد داشت.
«هفتاد سی» تجربهای قابلاحترام برای بهرام افشاریست تا ورود خود را به صورت کاملاً رسمی به عرصهی فیلمسازی اعلام کند و بتواند جایگاهش را در این حیطه به شکلی جدی تثبیت نماید.
باید دید که او در آثار بعدیاش چه خط و مشیای را دنبال خواهد کرد؟ شاید حتی تغییر ژانر و سبک فیلمسازی و یک تجربهگرایی بتواند به او فضا و میدان بیشتری برای اثبات بیشتر تواناییهایش بدهد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- نگاهی به سریال «گل سنگ»؛ آخرین شب آرامش
- ما مردم خشونت طلبی نیستم/ تجلیل از خانواده مرحوم گنجی با حضور چهرههای سینمایی در خانه سینما
- «کفایت مذاکرات»؛ شوخیهای نخنما
- «محکوم»؛ آغازی برای پایان
- «ستاره لیلا» رونمایی شد
- «ناتور دشت»؛ یک فیلم با داستانی سرشار از تعلیق
- میزبانی سینماها از آثار جدید/ پریناز ایزدیار، پیمان معادی، پژمان جمشیدی و بهرام افشاری این هفته به سینماها میآیند
- «رها»؛ بازگشت شکوهمند سینمای مستقل اجتماعی
- نگاهی به «هفتاد سی»؛ شروع امیدوارکننده بهرام افشاری
- انتقاد از سانسهای محدود فیلمهای غیرکمدی؛ کدام فیلمهای کمدی و جدی در هفته گذشته پرفروش بودند؟
- گزارش گیشه سینماها؛ بیش از ۵۳ میلیارد سهم فروش فیلمها در هفته گذشته
- جدول فروش سینمای ایران در آخرین روز پاییز/ پنج فیلمی که از ابتدای امسال بیش از ۱۰۰ میلیارد فروختند
- گزارشی از فروش سینماها؛ بیش از ۶۶ میلیارد تومان سهم گیشه سینما در هفته گذشته
- تازهترین آمار از فروش فیلمهای روی پرده/ فیلم بهرام افشاری؛ پیشتاز گیشه سینما در تعطیلی آخر هفته
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





