پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، ایلیا محمدی نیا:

سوتفاهم”جدال حقیقت و مجاز

جهان حقیقت و مجاز دستمایه تازه ترین ساخته احمد رضا معتمدی در فیلم “سوتفاهم است.این که با پیشرفته ترین دستاوردها تکنولوژیکی بشر امروز همچنان قدرت تمیزجهان حقیقت و مجاز را ندارد.معتمدی با روایتی پیچ در پیچ و نه لزوما پیچیده تلاش دارداین مفهوم امروزی را درنگاه مخاطب با فیلمش به چالش بکشد.مخاطب در سراسر فیلم با چیدن پازلی که فیلمساز قطعات آن را در اختیارش قرار داده است حدس و گمان های خود را از اتفاقات قصه فیلم باخود مرور می کند.اما چه کسی می داند حقیقت کدام است و مجاز کدام.

مصادره دوست داشتنی و محترم

مهران احمدی بازیگر باهوشی است چه درایفای نقش های طنز و چه در نقش آفرینی های آثار جدی سینما .او تعمدا به سراغ مضمونی رفته است که اشکارا می توانست با پتانسیلی که مضمون فیلمنامه اش داشت انواع و اقسام شوخی ها کلامی و تصویری که به مرزهای لوده گی می افتد و این روزها در بازاراکران فیلم های به اصطلاح کمدی روزهای پررنقی را می گذارند فیلمش را به سرانجام برساند تا در این مارکت بی رحم عاقبت به خیر سرمایه گذاران دلال مسلک سینما شود. مهران احمدی با مصادره نشان داد در کناربازیگری کارگردان قابلی هم هست

دارکوب” درامی که شکل نمی گیرد

دارکوب برای کارگردان مستعدی چون بهروز شعیبی گامی به پیش نیست.مشکل نه در کارگردانی که در فیلمنامه ای است که در ان کاراکترها هویت درستی نداشته و به همین جهت درام فیلم شکل نمی گیرد. مخاطب درک نمی کند چرا مهسا به یک باره از زنی که خواستار پولی از همسرسابقش بود تبدیل به مادری دلسوز شده که حاضر می شود برای به دست آوردن دخترش تن به اقامت در کمپ می دهد.چرا مهسا در آخر فیلم. پس از صحبت های نیلوفر باز از همه خواسته هایش صرف نظر می کند تا تنها نقش خاله دخترش را داشته باشد.آیا صحبت های نیلوفر تفاوتی با حرفهای برادرش مازیار داشت.چرا تینا تصمیم می گیرد مهسا را به قتل برساند.چرا بچه اش سقط شد؟ و پرسش های دیگری که درطول فیلم بی جواب می مانند.
دارکوب صرفا گیشه را نشانه گرفت که فی نفسه بد نیست اما این فیلم برای کارنامه سینمایی شعیبی و رضوی تهیه کننده فیلم امتیازمثبتی محسوب نمی شود.