سینماسینما، زهرا راد؛
جشنواره بینالمللی فیلم کودکان و نوجوانان در آستانه خطرناکترین تحول خود قرار دارد؛ تبدیل شدن از یک رویداد ملی و بینالمللی به مراسمی شهری و محدود. این تحول که با شعارهای محلیگرایانه پیگیری میشود، در حقیقت خیانتی به آینده فرهنگی کودکان این سرزمین است.
در یک سو، نهادهای ملی و تخصصی با تمرکز بر ابعاد هنری و بینالمللی جشنواره حرکت میکنند. پایگاه اطلاعرسانی رسمی، بولتنهای تخصصی، برگزاری کارگاههای بینالمللی و جذب فیلمهای خارجی، همگی نشان از تلاش برای حفظ استانداردهای یک رویداد حرفهای دارد. اما در سوی دیگر، مدیریت شهری با رویکردی کاملا متفاوت ظاهر شده است؛ رویکردی که به جای گسترش دایره مخاطبان و افزایش تأثیرگذاری فرهنگی، به تقلیل مقیاس جشنواره میاندیشد.
این شکاف مدیریتی پیامدهای ویرانگری همراه داشته است. بهرغم وجود سامانههای پیشرفته ارتباطی در شهرداری، اطلاعرسانی جشنواره به اقداماتی دیرهنگام و ناکافی مانند راهاندازی خط ۱۳۷ در میانه برگزاری محدود شد. کمبود کمپین تبلیغاتی خلاقانه و فراگیر باعث شد حتی بسیاری از ساکنان اصفهان از برگزاری جشنواره بیخبر بمانند.
خطر اصلی اما تقلیل این جشنواره به «میهمانی شهری» است. این نگرش محدود، پیامدهای ویرانگری در پی خواهد داشت: فرار سرمایههای انسانی و هنری از عرصه سینمای کودک، بیاعتمادی اسپانسرها و سرمایهگذاران ملی، ایزوله شدن از گردونه جهانی سینمای کودک و از دست دادن فرصت الهامگیری و الهامبخشی بینالمللی.
جشنواره فیلم کودک امانتی ملی است که ضروریست از محدودیتهای محلی فراتر رود. این جشنواره نیازمند مدیریت یکپارچه و فرامنطقهای، برنامهریزی بلندمدت با چشمانداز بینالمللی، بهرهگیری از تمام ظرفیتهای ملی برای تبلیغات و اطلاعرسانی و تبدیل شدن به محلی برای گفتوگوی فرهنگی با جهان است.
اگر شهرداری اصفهان ظرفیت و انگیزه لازم برای حفظ عظمت این رویداد ملی را در خود نمیبیند، شاید با ایثاری تاریخی و سپردن مدیریت آن به نهادی با افقهای دورتر و آرمانهای بزرگتر، بتوان آینده یک نسل را تضمین کرد.
واقعیت این است که جشنواره فیلم کودک و نوجوان از نظر اقتصادی به غولی وابسته تبدیل شده است. این رویداد نتوانسته خود را به پروژه اقتصادی-فرهنگی خودگردانی تبدیل کند که برای بخش خصوصی و صنعت سینمای بومی میزبانش ایجاد ارزش و درآمد کند. آینده جشنواره در گروی عبور از میزبان بودن به مالک و تولیدکننده بودن است. تا زمانی که اصفهان سهمی در تولید محتوای جشنواره نداشته باشد و مدل درآمدی آن به بودجههای دولتی و شهرداری وابسته باشد، حتی با دائمی شدن دبیرخانه نیز به مصرفکنندهای بزرگ فرهنگی تبدیل خواهد ماند.
در هسته اصلی، جشنواره با فقر تولید داخلی دست و پنجه نرم میکند. حضور تنها هشت فیلم بلند در سیوهفتمین دوره که یکی از آنها به طور واضح از بقیه مشهورتر بود، این ضعف ساختاری را آشکار میسازد. تا زمانی که جشنواره نتواند خود را از دایره رویدادهای نمایشی خارج کند، برای صنعت سینما ارزش اقتصادی ایجاد کند و پیوندی ارگانیک با بدنه فرهنگی شهر میزبان برقرار سازد، شاهد تکرار همین دور باطل خواهیم بود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «فِرِدی»؛ وقتی تنهایی به جنون میرسد
- سی و هفتمین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان برگزیدگانش را شناخت
- کارنامهای برای تاریخ؛ آثاری که در سینمای کودک و نوجوان جاودانه شدند
- نگاهی به فیلم «ماهی در قلاب»/ سینمایی که باید شناخت
- وضعیت سینمای کودک مطلوب نیست/ تجلیل از شکوفنده، مسعودشاهی و عمو پورنگ در جشنواره فیلم کودک
- سریال «وحشی»؛ الهامی واقعی از یک اسطورهی شوم
- «زندگی در این لحظه»؛ رقصی بر لبه پرتگاه
- «امیلی در پاریس»؛ فانتزی لوکسی به قیمت فرار
- نقد «پیرپسر»/ خانه، بازیگر برگزیدهی این نماست!
- انتصاب دبیر سی و ششمین دوره جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان
- علیرضا تابش: هنرمندان و مدیران ما چقدر از علایق متولدین دهه ۸۰ و ۹۰ میدانند؟
- با حکم رئیس سازمان سینمایی؛ دبیر جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان معرفی شد
- به بهانه هفته ملی و روز جهانی کودک؛ سهم ۲.۵ درصدی کودکان از اکران ۹۸/ گیشه سینمای کودک تکان میخورد؟
- نامهای که سازندگان «خاله قورباغه» برای پدر و مادرها نوشتند
- آغاز ثبت نام برای جشنواره بینالمللی فیلم کودک و نوجوان
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- جشنواره آمریکایی به فیلم مهران رنجبر جایزه داد
- انتشار کتاب صوتی «ستارهی لیلا» با صدای گلچهره سجادیه
- با اهدای جوایز هفتاد و نهمین دوره؛ «مرگ فروشنده» موفقترین بازسازی یک نمایش در تاریخ جوایز تونی شد
- در شصتمین دوره برگزاری؛ کارلووی واری از مگی جیلنهال و جسی آیزنبرگ تجلیل میکند
- «تهران کنارت»؛ همچون طنینی که در خود میپیچد
- چهار جایزه بینالمللی برای فیلم «این صداها واقعیست»
- موافقت شورای صنفی نمایش با پخش بازیهای فوتبال ایران در سینما
- وکیل مدافع خبر داد: تایید حکم غیابی جعفر پناهی به حبس و ممنوعیت خروج از کشور
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- «بدنام»؛ کابوس زیستن در حاشیه بدنامی
- فیلمبرداری «جزیره من» آغاز شد/ حضور برد پیت در صحنهی بزرگترین رقابتهای موتورسواری جهان
- «خون بس» برنده جایزه بزرگ بهترین فیلمنامه کوتاه رودآیلند شد
- مرجان ساتراپی درگذشت
- مرجان ساتراپی؛ کارگردانی استاندارد و نویسندهای مولف
- «تهران کنارت»؛ من از تو دل نمیکنم
- «پلان آخر بازی»؛ همچون پرندهی مهاجری، که پرواز برایش شکل غایی سفر است
- فخری خوروش؛ بازیگر مولف و ستاره موج نوی سینمای ایران
- «تهران کنارت»؛ زخمهای کاری، از نمایی دیگر
- فرهاد ارجمندی درگذشت
- به حرمت پیدا نشدن ماکان/نامه ای به پرویز پرستویی
- «روز افشاگری» و موضع اسپیلبرگ در استفاده از هوش مصنوعی
- خبرهایی از سریالهای لطیفی، جعفریجوزانی و رضا میرکریمی
- کنسرت «بازی تاج و تخت» روی صحنه میرود
- «استودیو صدای بِربِریَن»؛ فریادها و نجواها
- خوانشی فرویدی از فیلمتئاتر «نیوجرسی»/ تراژدی بیوالایش: از ترومای اولیه تا سیطرهی سائق مرگ
- تدوینگر اسکاری درگذشت
- دلیله و یک نقش مکمل تأثیرگذار
- «کودکشو» و یک اجرای چندوجهی؛ وقتی الیکا عبدالرزاقی فاصلهها را کم میکند
