سینماسینما، زهرا راد؛
جشنواره بینالمللی فیلم کودکان و نوجوانان در آستانه خطرناکترین تحول خود قرار دارد؛ تبدیل شدن از یک رویداد ملی و بینالمللی به مراسمی شهری و محدود. این تحول که با شعارهای محلیگرایانه پیگیری میشود، در حقیقت خیانتی به آینده فرهنگی کودکان این سرزمین است.
در یک سو، نهادهای ملی و تخصصی با تمرکز بر ابعاد هنری و بینالمللی جشنواره حرکت میکنند. پایگاه اطلاعرسانی رسمی، بولتنهای تخصصی، برگزاری کارگاههای بینالمللی و جذب فیلمهای خارجی، همگی نشان از تلاش برای حفظ استانداردهای یک رویداد حرفهای دارد. اما در سوی دیگر، مدیریت شهری با رویکردی کاملا متفاوت ظاهر شده است؛ رویکردی که به جای گسترش دایره مخاطبان و افزایش تأثیرگذاری فرهنگی، به تقلیل مقیاس جشنواره میاندیشد.
این شکاف مدیریتی پیامدهای ویرانگری همراه داشته است. بهرغم وجود سامانههای پیشرفته ارتباطی در شهرداری، اطلاعرسانی جشنواره به اقداماتی دیرهنگام و ناکافی مانند راهاندازی خط ۱۳۷ در میانه برگزاری محدود شد. کمبود کمپین تبلیغاتی خلاقانه و فراگیر باعث شد حتی بسیاری از ساکنان اصفهان از برگزاری جشنواره بیخبر بمانند.
خطر اصلی اما تقلیل این جشنواره به «میهمانی شهری» است. این نگرش محدود، پیامدهای ویرانگری در پی خواهد داشت: فرار سرمایههای انسانی و هنری از عرصه سینمای کودک، بیاعتمادی اسپانسرها و سرمایهگذاران ملی، ایزوله شدن از گردونه جهانی سینمای کودک و از دست دادن فرصت الهامگیری و الهامبخشی بینالمللی.
جشنواره فیلم کودک امانتی ملی است که ضروریست از محدودیتهای محلی فراتر رود. این جشنواره نیازمند مدیریت یکپارچه و فرامنطقهای، برنامهریزی بلندمدت با چشمانداز بینالمللی، بهرهگیری از تمام ظرفیتهای ملی برای تبلیغات و اطلاعرسانی و تبدیل شدن به محلی برای گفتوگوی فرهنگی با جهان است.
اگر شهرداری اصفهان ظرفیت و انگیزه لازم برای حفظ عظمت این رویداد ملی را در خود نمیبیند، شاید با ایثاری تاریخی و سپردن مدیریت آن به نهادی با افقهای دورتر و آرمانهای بزرگتر، بتوان آینده یک نسل را تضمین کرد.
واقعیت این است که جشنواره فیلم کودک و نوجوان از نظر اقتصادی به غولی وابسته تبدیل شده است. این رویداد نتوانسته خود را به پروژه اقتصادی-فرهنگی خودگردانی تبدیل کند که برای بخش خصوصی و صنعت سینمای بومی میزبانش ایجاد ارزش و درآمد کند. آینده جشنواره در گروی عبور از میزبان بودن به مالک و تولیدکننده بودن است. تا زمانی که اصفهان سهمی در تولید محتوای جشنواره نداشته باشد و مدل درآمدی آن به بودجههای دولتی و شهرداری وابسته باشد، حتی با دائمی شدن دبیرخانه نیز به مصرفکنندهای بزرگ فرهنگی تبدیل خواهد ماند.
در هسته اصلی، جشنواره با فقر تولید داخلی دست و پنجه نرم میکند. حضور تنها هشت فیلم بلند در سیوهفتمین دوره که یکی از آنها به طور واضح از بقیه مشهورتر بود، این ضعف ساختاری را آشکار میسازد. تا زمانی که جشنواره نتواند خود را از دایره رویدادهای نمایشی خارج کند، برای صنعت سینما ارزش اقتصادی ایجاد کند و پیوندی ارگانیک با بدنه فرهنگی شهر میزبان برقرار سازد، شاهد تکرار همین دور باطل خواهیم بود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- معرفی برگزیدگان جشنواره کودکو نوجوان سیوهشتم
- «فِرِدی»؛ وقتی تنهایی به جنون میرسد
- سی و هفتمین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان برگزیدگانش را شناخت
- کارنامهای برای تاریخ؛ آثاری که در سینمای کودک و نوجوان جاودانه شدند
- نگاهی به فیلم «ماهی در قلاب»/ سینمایی که باید شناخت
- وضعیت سینمای کودک مطلوب نیست/ تجلیل از شکوفنده، مسعودشاهی و عمو پورنگ در جشنواره فیلم کودک
- سریال «وحشی»؛ الهامی واقعی از یک اسطورهی شوم
- «زندگی در این لحظه»؛ رقصی بر لبه پرتگاه
- «امیلی در پاریس»؛ فانتزی لوکسی به قیمت فرار
- نقد «پیرپسر»/ خانه، بازیگر برگزیدهی این نماست!
- انتصاب دبیر سی و ششمین دوره جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان
- علیرضا تابش: هنرمندان و مدیران ما چقدر از علایق متولدین دهه ۸۰ و ۹۰ میدانند؟
- با حکم رئیس سازمان سینمایی؛ دبیر جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان معرفی شد
- به بهانه هفته ملی و روز جهانی کودک؛ سهم ۲.۵ درصدی کودکان از اکران ۹۸/ گیشه سینمای کودک تکان میخورد؟
- نامهای که سازندگان «خاله قورباغه» برای پدر و مادرها نوشتند
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





