سینماسینما، زهرا راد؛
جشنواره بینالمللی فیلم کودکان و نوجوانان در آستانه خطرناکترین تحول خود قرار دارد؛ تبدیل شدن از یک رویداد ملی و بینالمللی به مراسمی شهری و محدود. این تحول که با شعارهای محلیگرایانه پیگیری میشود، در حقیقت خیانتی به آینده فرهنگی کودکان این سرزمین است.
در یک سو، نهادهای ملی و تخصصی با تمرکز بر ابعاد هنری و بینالمللی جشنواره حرکت میکنند. پایگاه اطلاعرسانی رسمی، بولتنهای تخصصی، برگزاری کارگاههای بینالمللی و جذب فیلمهای خارجی، همگی نشان از تلاش برای حفظ استانداردهای یک رویداد حرفهای دارد. اما در سوی دیگر، مدیریت شهری با رویکردی کاملا متفاوت ظاهر شده است؛ رویکردی که به جای گسترش دایره مخاطبان و افزایش تأثیرگذاری فرهنگی، به تقلیل مقیاس جشنواره میاندیشد.
این شکاف مدیریتی پیامدهای ویرانگری همراه داشته است. بهرغم وجود سامانههای پیشرفته ارتباطی در شهرداری، اطلاعرسانی جشنواره به اقداماتی دیرهنگام و ناکافی مانند راهاندازی خط ۱۳۷ در میانه برگزاری محدود شد. کمبود کمپین تبلیغاتی خلاقانه و فراگیر باعث شد حتی بسیاری از ساکنان اصفهان از برگزاری جشنواره بیخبر بمانند.
خطر اصلی اما تقلیل این جشنواره به «میهمانی شهری» است. این نگرش محدود، پیامدهای ویرانگری در پی خواهد داشت: فرار سرمایههای انسانی و هنری از عرصه سینمای کودک، بیاعتمادی اسپانسرها و سرمایهگذاران ملی، ایزوله شدن از گردونه جهانی سینمای کودک و از دست دادن فرصت الهامگیری و الهامبخشی بینالمللی.
جشنواره فیلم کودک امانتی ملی است که ضروریست از محدودیتهای محلی فراتر رود. این جشنواره نیازمند مدیریت یکپارچه و فرامنطقهای، برنامهریزی بلندمدت با چشمانداز بینالمللی، بهرهگیری از تمام ظرفیتهای ملی برای تبلیغات و اطلاعرسانی و تبدیل شدن به محلی برای گفتوگوی فرهنگی با جهان است.
اگر شهرداری اصفهان ظرفیت و انگیزه لازم برای حفظ عظمت این رویداد ملی را در خود نمیبیند، شاید با ایثاری تاریخی و سپردن مدیریت آن به نهادی با افقهای دورتر و آرمانهای بزرگتر، بتوان آینده یک نسل را تضمین کرد.
واقعیت این است که جشنواره فیلم کودک و نوجوان از نظر اقتصادی به غولی وابسته تبدیل شده است. این رویداد نتوانسته خود را به پروژه اقتصادی-فرهنگی خودگردانی تبدیل کند که برای بخش خصوصی و صنعت سینمای بومی میزبانش ایجاد ارزش و درآمد کند. آینده جشنواره در گروی عبور از میزبان بودن به مالک و تولیدکننده بودن است. تا زمانی که اصفهان سهمی در تولید محتوای جشنواره نداشته باشد و مدل درآمدی آن به بودجههای دولتی و شهرداری وابسته باشد، حتی با دائمی شدن دبیرخانه نیز به مصرفکنندهای بزرگ فرهنگی تبدیل خواهد ماند.
در هسته اصلی، جشنواره با فقر تولید داخلی دست و پنجه نرم میکند. حضور تنها هشت فیلم بلند در سیوهفتمین دوره که یکی از آنها به طور واضح از بقیه مشهورتر بود، این ضعف ساختاری را آشکار میسازد. تا زمانی که جشنواره نتواند خود را از دایره رویدادهای نمایشی خارج کند، برای صنعت سینما ارزش اقتصادی ایجاد کند و پیوندی ارگانیک با بدنه فرهنگی شهر میزبان برقرار سازد، شاهد تکرار همین دور باطل خواهیم بود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «فِرِدی»؛ وقتی تنهایی به جنون میرسد
- سی و هفتمین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان برگزیدگانش را شناخت
- کارنامهای برای تاریخ؛ آثاری که در سینمای کودک و نوجوان جاودانه شدند
- نگاهی به فیلم «ماهی در قلاب»/ سینمایی که باید شناخت
- وضعیت سینمای کودک مطلوب نیست/ تجلیل از شکوفنده، مسعودشاهی و عمو پورنگ در جشنواره فیلم کودک
- سریال «وحشی»؛ الهامی واقعی از یک اسطورهی شوم
- «زندگی در این لحظه»؛ رقصی بر لبه پرتگاه
- «امیلی در پاریس»؛ فانتزی لوکسی به قیمت فرار
- نقد «پیرپسر»/ خانه، بازیگر برگزیدهی این نماست!
- انتصاب دبیر سی و ششمین دوره جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان
- علیرضا تابش: هنرمندان و مدیران ما چقدر از علایق متولدین دهه ۸۰ و ۹۰ میدانند؟
- با حکم رئیس سازمان سینمایی؛ دبیر جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان معرفی شد
- به بهانه هفته ملی و روز جهانی کودک؛ سهم ۲.۵ درصدی کودکان از اکران ۹۸/ گیشه سینمای کودک تکان میخورد؟
- نامهای که سازندگان «خاله قورباغه» برای پدر و مادرها نوشتند
- آغاز ثبت نام برای جشنواره بینالمللی فیلم کودک و نوجوان
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- معمای اقتباس از «طوبا و معنای شب»
- برندا فریکر درگذشت
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- «وسواس»؛ روایتی از عشق که آرام، چهره خودرا گم کرد
- فوت هنرمند جوان تئاتر؛ ساینا منصف درگذشت
- برای هفتاد و نهمین دوره؛ جشنواره فیلم لوکارنو داورانش را معرفی کرد
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «بیگانه»؛ در حال و هوای آن سکوت کمیاب ساحلی
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «این صحنه خانه من است»؛ افسانه، حمید، تئاتر و باقی ماجرا
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- «روبیک» آماده نمایش و پخش شد
- «شیفتگی»؛ پیوند کلیشهی «آدم خوبه» با عنصر وحشت
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- آغاز بلیتفروشی «ویکُنتِ شقه شده» و بازگشت «باخ» به عمارت نوفللوشاتو
- اجرای نمایش هری پاتر تمدید شد/ «گردن»؛ تجربهای اکسپریمنتال با محوریت بدن و حرکت
- جبر جغرافیا/ کالبدشکافی روح مکان در «شهر خدا»
- «بامداد خمار» را چه چیزهایی «بامداد خمار» میکند؟
- درباره نمایشنامه «حسین شهید»/ نامهای سرگشاده
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- سه جایزه آمریکایی به فیلم ایرانی رسید
