سینماسینما، نغمه خدابخش
آغوش باز اثری متفاوت از آثار قبلی بهروز شعیبی است. شعیبی پس از فیلم دهلیز که مورد توجه مخاطبان جدی سینما قرار گرفت با ساخت فیلم‌های سیانور، دارکوب و بدون قرار قبلی توجه مخاطبان خاصی را به آثارش جلب کرد. ساخته های شعیبی به جزئیات روابط انسانی در موقعیت‌های مختلف نگاه ویژه ای دارد. دهلیز ماجرای زندگی معلمی است که بدلیل یک نزاع موجب قتل شده و در زندان بسر می‌برد. فیلم به روابط معلم با اطرافیانش می‌پردازد و فضایی خاص را به تصویر می‌کشد. سیانور درامی سیاسی است در دهه پنجاه. فضاسازی، شخصیت پردازی و روابط کاراکترها با توجه به جزئیات و فضای آن سالها شکل گرفته و ساختار منسجمی دارد. دارکوب نیز روابط انسانی در مقابله با معضل اعتیاد را زیر ذره بین قرار می‌دهد و بدون قرار قبلی روایتی خاص در فضایی خاص برگرفته از داستانی از مصطفی مستور است.
آغوش باز قرار است روابط سه زوج در مقاطع مختلف زندگی را روایت کند. فیلم در وهله اول از فقدان فیلمنامه ای منسجم ضربه می‌خورد. قصه از آماده سازی یک سالن برای اجرای کنسرت یک خواننده محبوب و پرطرفدار آغاز می‌شود. آشفتگی هایی در برنامه آماده سازی اتفاق می افتد که در خلال این آشفتگی‌ها، روابط بین شخصیت‌های داستان نشانه می‌رود و مجموعه ای از خرده داستان‌ها روایت می‌شود. از آنجایی که فیلمنامه سطحی و کم عمق است، قصه آدمهای داستان سطحی و شخصیت‌ها نیز کلیشه‌ای‌اند و عمقی در روابط کاراکترها دیده نمی‌شود. تعلیقات و تمهیدات دراماتیک بی اثر می‌ماند و همانطور که خرابی دکور توسط شادی، با بازی گلاره عباسی، قابل حدس است پایان خوش فیلم نیز قابل پیش بینی است. ساخته های قبلی شعیبی مورد توجه مخاطبان خاص سینما قرار گرفت اما در گیشه با اقبال روبرو نشد. شاید بدین جهت تابوشکنی کرده و با فاصله گرفتن از فضای فیلم‌های قبلی اش و ساخت اثری پر زرق و برق و موسیقیایی خواسته نظر مخاطبان بیشتری را جلب کند اما علاوه بر عدم رعایت نکات مهم از جمله فیلمنامه ای قابل قبول و شخصیت پردازی های باورپذیر، با بی توجهی به برخی عناصر دم دستی نیز آنچه مدنظر داشته به ثمر ننشسته است. روایت در سالن کنسرت آغاز و در زمان اجرای کنسرت پایان می‌گیرد. درواقع کنسرت نقطه عطف داستان است اما بقدری کوچک است که در حد یک شوخی باقی می‌ماند چون نه سالن مناسبی است برای خواننده ای پرطرفدار که عکس و بیلبوردهای تبلیغاتی اش در جای جای شهر به چشم می‌خورد نه توجیهی برای دیالوگی که توسط شخصیت هومن با بازی محسن کیایی بارها در طول روایت عنوان می‌شود «با پول این کنسرت بارمون رو می‌بندیم و میریم کانادا !!…»
تنها نکته قابل توجه در آغوش باز لطافت رابطه زوج میانسال با نقش آفرینی احترام برومند و مهدی هاشمی در برخی سکانسها و بازی متفاوت گلاره عباسی است.
آغوش باز انتظار مخاطبان آثار شعیبی را برآورده نمی‌کند و اثری است بی ربط به سازنده دهلیز و دارکوب و…
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- بهروز شعیبی دبیر چهل و سومین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران شد
- بهروز شعیبی: ما هیچ تیتری برای ممنوعیت نگذاشتیم/ «بدون چالش بودن فیلمها» اتفاق خوبی برای جشنواره نیست
- «بهانه سکوت»؛ بهانهای برای فکر کردن
- بهروز شعیبی دبیر چهل و دومین جشنواره فیلم کوتاه تهران شد
- «آغوش باز» آنلاین اکران می‌شود
- ایستگاه پایانی؛ ایدههایی که هدر رفت و سرمایههایی که بر باد شد
- یادداشتی بر دو فیلم «رها» و «آبستن»/ زخمهای ماندگار و ماندگاری زخمها
- با حکم رئیس سازمان سینمایی؛ بهروز شعیبی مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران شد
- «پسر انسان»؛ جنسیت یا انسانیت، مسئله این است
- آیین بزرگداشت احترام برومند برگزار شد/ حواستان به هنرمندانی که نیستند، باشد
- بهروزشعیبی: فرهادی و مهرجویی سینمای اجتماعی را به یک قشر خاص محدود نکردند
- اکران «آغوش باز» همزمان با روز ملی سینما
- فیلم‌های رامبد جوان، بهرام افشاری و گزینه احتمالی اسکار در راه اکران
- «آغوش باز» نیمه شهریور اکران می‌شود؛ محسن کیایی و حامد کمیلی در سینما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
