پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، نغمه خدابخش

سروش صحت در صبحانه با زرافه‌ها همچون اولین ساخته‌اش، جهان با من برقص، مضامینی چون رفاقت و دوستی، معرفت، لذت زندگی در لحظه و مقوله مرگ را مورد هدف قرار داده و از ترکیب فانتزی و کمدی دنیایی با نگاهی متفاوت را به نمایش می‌گذارد. یک خطی داستان جهان با من برقص تلخ است اما در ادامه  شیرین و دلچسب می‌شود در صبحانه با زرافه‌ها عکس آن عمل کرده و قصه با جشن عروسی آغاز و با پیش رفت روایت دلهره‌ها و بیقراری‌ها نمایان می‌شوند. به همین دلیل با تلفیق طنز کلامی و کمدی موقعیت، فضا را تلطیف کرده و به‌طرز زیرکانه‌ای زندگی مدرن را نقد می‌کند. قصه از جایی آغاز می‌شود که سه رفیق صمیمی با بهترین سر و شکل و لباس راهی جشن عروسی دوستشان می‌شوند اما با حضور در آنجا متوجه می‌شوند مجلس عروسی آنچه تصور می‌کرده‌اند، نیست. کل روایت صبحانه با زرافه‌ها حول این محور می‌چرخد و آن‌را به جهان پیرامون تعمیم می‌دهد که آنچه از زندگی انتظار داریم و پیش‌بینی می‌کنیم ممکن است تغییر کند و خلاف آنچه پیش بینی می‌شده، پیش آید.

تضادی که بین خواستن و واقعیت وجود دارد، فضایی  است که در صبحانه با زرافه‌ها در موقعیت‌های مختلف، جدی و کمدی، بارها به آن اشاره می‌شود. از تصمیمات احمقانه‌ای چون مصرف مواد جهت سرخوشی در لحظه که خلاف تصور شخصیت‌ها آنچه پیش‌بینی نمی‌کردند، اتفاق افتاد تا ضربه‌ای ناخواسته که عواقب ناگواری دارد.

صحت این پیش بینی نشده‌ها را بطور هوشمندانه و نامحسوس در موقعیت‌های کمیک نیز یادآور می‌شود؛ بعنوان مثال ایتالیایی حرف زدن کاراکترها در سکانس رستوران که برخلاف تصورشان دختران نیز به آن زبان صحبت می‌کنند هر چند این سکانس به جنبه کمیک روایت کمک کرده اما تاثیر گرفته از جهان بینی ذهنی و نگاه سازنده به دنیای پیرامون است که می‌تواند در هر موقعیتی یادآور «چی فکر می‌کردیم، چی شد» باشد. علاوه بر موقعیت‌ها و فضایی که بطور عام این نکته را یادآور می‌شوند بطور خاص در دیالوگ‌های به ظاهر شوخی نیز بعنوان تلنگر از آن استفاده می‌کند. در سکانس داخل ماشین پاسخ دکتر، با بازی هادی حجازی فر، به کاراکتر پویا، با بازی هوتن شکیبا، قابل تأمل بوده و می‌توان در مواقع متفاوتی از روزمرگی(نه صرفا ازدواج) چنین حس و حالی را تجربه کرد. «زن بگیری پشیمون میشی نگیری هم پشیمون میشی»!

فیلم با تعلیقات زیرکانه و هوشمندانه مخاطب را با خود همراه و به فکر کردن وادار و جهان ذهنی او را به سمت و سوی متفاوتی هدایت می‌کند.
علاقه سروش صحت در استفاده خاص از موسیقی در آثارش از نکات قابل توجه است. در فیلم جهان با من برقص موسیقی ذهنی شخصیت اصلی توسط یک گروه موسیقی به تصویر کشیده می‌شود و در این فیلم در جای جای روایت شخصیت‌های اصلی در پوزیشنهای خاص و بی حرکت قرار می‌گیرند تا موسیقی نواخته و ترانه مورد نظر خوانده شود. گویی صحت قصد دارد موسیقی بعنوان کاراکتری خاص در ساخته‌هایش حضور داشته و امضایی خاص در آثارش باشد.
نقش آفرینی بازیگران از دیگر نکات قابل قبول در صبحانه با زرافه‌هاست. هوتن شکیبا می‌درخشد و بیژن بنفشه خواه جنسی متفاوت از دیگر نقش‌های کمدی‌اش را به اجرا می‌گذارد. نقش آفرینی متفاوت هادی حجازی‌فر توانایی دیگری از او را به رخ می‌کشد و بهرام رادان یادآور شخصیت دلنشین در فیلم بی‌پولی است. البته پخته‌تر و کامل‌تر.
صبحانه با زرافه‌ها با فضاسازی دقیق، دیالوگ‌های ظریف و کاربردی، موقعیت‌های جذاب و ضرباهنگ مناسب دنیای فانتزی دوست داشتنی و سرخوشانه‌ای را خلق کرده و تا پایان تماشاگر را با خود همراه می‌کند.