سینماسینما، سینا اخباری
«دسته دختران» قصد دارد در ادامه ویلایی ها گوشه ای از نقش زنان در جنگ را به تصویر بکشد اما این بار نه در پشت جبهه، بلکه شاید جایی فراتر از خط مقدم. در ویلایی ها خبری از انفجار و تیر و ترکش نبود و فیلمساز تمام تمرکز را روی روابط انسانی و عاطفی بین شخصیت ها گذاشته بود و حاصل کار هم موفق از آب درآمده بود. اما دسته دختران دومین فیلم بلند منیر قیدی، درست برعکس ویلایی ها تمام توان و تمرکز خود را بر عناصر فنی تولید گذاشته است. یعنی درست همان عناصری که قابل قبول و یا حتی درخشان از آب درآمده است و درواقع از قصه و فیلمنامه و پرداخت جزئیات خبر چندانی نیست.
دسته دختران روایت چند زن است که در روزهای نخست جنگ و در آستانهی سقوط خرمشهر در قالب دسته ای کوچک همپیمان شده اند. اما مشخص نیست با چه هدفی دور هم جمع شده اند. نقطه آشنایی شان کجاست؟ اشتراک شان در چیست؟ فقط در دالانی از بمب باران و انفجار به دنبال هم می روند و بازهم به درستی معلوم نیست که قرار است چه کار کنند. چندین بار در ابتدای فیلم تاکید بر آموزش دیدگیشان می شود و در ادامه چیزی از مهارت و آموزشدیدگی در رفتار و عملکردشان نمی بینیم. نه از قصه خبری هست و نه حتی از بازی و دیالوگ، هیچکدام از شخصیت ها جز شخصیت سیمین با بازی فرشته حسینی (که کاراکتری کمتر دیده شده را به نمایش می گذارد و بازی قابل قبولی را هم ارائه می دهد) باور پذیر نیستند و بازی ها و لهجه ها در سطح انتظار نیستند و از همین روست که شاید دسته دختران تنها به مدد جلوه های ویژه سنگین و قوی و سایر عناصر فنی، تصویری عریان و رقت انگیز از خشونت جنگ ترسیم می کند.
اما آن چیزی که در این بین موفق ظاهر می شود موسیقی فیلم است. ستار اورکی که دومین همکاری خود با منیر قیدی پس از ویلایی ها را تجربه می کند، جغرافیا و اقلیم فیلم را به خوبی میشناسد و درک کاملی از فضای جنگ و شرایط حاکم بر آن دارد، نکاتی که باعث می شود مثل همیشه موسیقی اثر گذاری را از او بشنویم.
موسیقی دسته دختران هر آنچه فیلم ندارد را دارد، قصه دارد، بار دراماتیک دارد، لحن و روایتگری دارد و هر چند شاید در رده موسیقی هایی متکی بر ملودی نباشد اما بخودی خود یک موسیقی سرپاست و از ریتم و تمپو گرفته تا رنگ آمیزی سازی متناسب با موضوع، هر آنچه لازم است، در خود دارد. آهنگساز برای تمام لایه هایی که فیلم و شاید ایدهی فیلم طلب میکرده و حتی فیلمساز از آن غافل شده، موسیقی ساخته است، مجموعه ای از تم ها و فضاسازی های متنوع و اثر گذار که با وجود تکثر در سکانس های مختلف، یک نخ کلی دارند و آنهم همذات پنداری لحظه به لحظه آهنگساز با اتفاقات فیلم است.
فضای صوتی و آمبیانس صحنه مملو از صدای انفجار و فریاد است و موسیقی کار سختی برای شنیده شدن و تاثیر گذاشتن دارد، اما این اتفاق به خوبی در دسته دختران افتاده است و اغراق نیست اگر بگوییم به نوعی ستار اورکی و موسیقی اش، وظیفه جبران نقایص و فقدان بسیاری از ظرافت ها و جزئیات غیر فنی فیلم را به دوش می کشد و نمی گذارد که دسته دختران فیلم ضعیف تری به نظر برسد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- علیرضا تابش دبیر چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر شد
- سه فیلم ایرانی در سی و نهمین جشنواره توکیو
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- مرثیهای در ستایش سوگ و سکوت/ نگاهی به موسیقی متن «همنِت»
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- تحلیل بازیگری نیکی کریمی؛ شمایل زن فیلسوف و پرسشگر
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





