سینماسینما، آرش عنایتی
فیلم «اعتماد» (۱۹۸۰)، ساخته ایشتوان ژابو، محصول مجارستان
نماهایی از یک فیلم خبری، به هراس آدمی از هواپیما و بمب اشاره میکنند در ادامه گویندهی خبر مدعی میشود که با شناخت صداها و ایضا شناخت انواعشان میتوان بر این ترس فائق آمد. فیلمهای خبریای که به سنت نمایشِ سینماهای آن زمان، پیش از فیلم اصلی به نمایش در میآمدند اینجا در واقع نمادی از کلیت فیلم میشود. با این تمهید کارگردان به زیبایی هم بر زمان وقایع(جنگ جهانی دوم) و هم به آغاز فیلم اصلی اشاره دارد(کاراکتر زن فیلم، پیش از دیدن فیلم برمیخیزد و سینما را ترک میکند. گویی که نماهای فیلم جایگزینی برای نمایش فیلمی هستند که در سینما نمایش داده شده) این نماهای فیلم خبری همچنین بر موضوع نمادین فیلم تاکید دارند(ترس، نتیجهی عدم شناخت است و اعتماد ثمرهی شناخت) زنی که شوهرش از اعضای جبههی مقاومت بوده و اکنون متواری است میبایست در قالب همسر پوششی عضوِ دیگری از جبههی مقاومت مدتی را با مرد دیگری و در محلی که برایشان در نظر گرفتهاند سپری کند. انکار گذشته(پاره کردن عکسهای فرزند و همسر) و جعل هویت دروغین به نرمی و از پس شناخت و امتحانات فراوان(آزمونهایی که یانوش برای زن ترتیب میدهد و از سوی دیگر، دیدن منزلی که به تاراج رفته و صحت گفتههای یانوش) بر هویت حقیقی و قبلی چیره میشود و بر جای آن مینشیند. همراهی تماشاگر به سبب همراهی با کاراکتر زن از نماهای نخست طبیعی است لیکن ایشتوان به درستی برای موازنه میان دو سوی ماجرا از صدا بهره برده است به این معنا که در نماهایی، صدای ذهنی یانوش را میشنویم صداهایی که کمک میکنند به درونیات او آگاه و با او همراهتر شویم. اعتمادِ ما به عنوان تماشاگر از پس شناخت از طریق نماهایی است که دیده و شنیدهایم و از برای کاراکترها این اعتماد، بر ساختهی برهنگی و عریانی هر دو از هر تعلقی و شناخت بی واسطهی هر دو از هم است. جایی که تنیدگی روحی هر دو از این پس، با جلوههای درخشانتر از رنگ در فیلمبرداری نماها به نمایش در میآید. دیدن همسر کاتا و تعویض بلوزش با کاتا و اندکی بعد پوشاندن آن بر یانوش، به این تغییر بطئ اشاره دارد جایی که پایان جنگ، آغازِ نبردی دیگر است. یانوش از پی کاتا روان میشود اما با دست تهی و تنها با داشتن هویت جعلی کاتا؛ و کاتایی که در پی بازیافتن هویت پیشین است. اینگونه است که اشکهای کاتا در پایان فیلم، به همان میزان که به علت وصال به همسر است دلیلی بر جدایی از یانوش است. منوط به اینکه بر کدامین هویت کاتا اعتماد کنیم.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»





