سینماسینما، زهرا مشتاق
«ناداستانی به نام زندگی» تازه ترین کتاب فریبا خانی بعد از مجموعه داستان«آدامس با طعم اکالیپتوس» و مجموعه خاطرات «من سوزن قورت دادم» است.
کتاب حرف هایی درباره زندگی در زبان قصه است. قصه هایی بی نهایت ساده. گاهی غافلگیر کننده و اغلب تنها یک روایت است. گویا به گوشه ای تاریک، برای دیدن یا یافتن چیزی نوری تابانده شود. ممکن است چیزی باشد، ممکن هم است نباشد. فقط نوری تابانده شده و چیزی دیده یا ندیده ایم. این شاید ویژگی زندگی های امروز باشد. زندگی هایی که می تواند در تکراری ملال آور در هر کجای دنیا جریان داشته باشد. ترس، خستگی، بی حوصلگی، ناکامی، میل به گریز از تنهایی، از فراموشی. کتابی که جنسیت و توجه به زنانگی در آن نمود بیشتری دارد. مثل قصه فاتحه، خانه ی کوچه ی طوبایی، تاج ماه، آب درمانی، مربای لیموترش، مرضیه.
زنان شخصیت های پیچیده ای ندارند. خودمان هستیم. در خانه، بیرون، وقت های خرید، مهمانی، کار، کار بی پایان. هیچ کدام از زن های قصه ها غریبه نیستند. گویا آینه ای رو به رویمان قرار گرفته برای دوباره دیدن خودمان. و زندگی های دور و برمان. و چند قصه درباره زنان ویرانگر. زنانی که زندگی همجنس خود را می بلعند. در بیرحمی تمام. قصه های آجیل شیرین، قرص بیستم و لوبا از هیچ چیز نمی ترسید، از همین دسته اند.
بخش بعدی کتاب زیستن در متروی تهران است. ایستگاه های آشنا، زنان دستفروش آشنا و قصه های آشنا. سال ها نوشتن در حوزه روزنامه نگاری اجتماعی و نیز نشریه دوچرخه که برای بچه هاست؛ چشم های نویسنده را برای کوتاه، موجز و مستند نویسی تربیت کرده است. شاید از ویژگی های ناداستانی به نام زندگی، آسان نویسی آن باشد که در نتیجه بتواند مخاطبینی از معمولی ترین قشرها را با خود همسو کند. چون قابل فهم است. زندگی خود آنهاست. قصه آدم هایی از طبقات متوسط رو به پایین با نگرانی های مشترک، فکرهای نزدیک به هم و حتی خاطرات مشترک پر شباهت.
و همین است که در بخش سوم کتاب که «من و درختم افرا» نام دارد؛ قصه ها به سمت تجربه های خاطره نگارانه مادری با دخترش افرا پیش می رود. مادری روزنامه نگار که هر اتفاق به ظاهر ساده که در تمام زندگی ها جریان دارد؛ برای او سویه ای قصه وار یا خاطره هایی که باید حتما جایی ثبت و نوشته شود، پیدا می کند.
طرح جلد از زهرا خانی، خواهر نویسنده است که با درک فضای خاکستری کار، تصویری از صورتک زنی فرورفته در فکر، با چشم هایی نگران و منتظر کار کرده است. تصویری با دغدغه های غالب زنانه.
ناداستانی به نام زندگی را نشر خزه که اسم آشنایی نیست، در ۳۰۰ نسخه و با قیمت مناسب ۱۵ هزار تومان منتشر کرده است.


لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»





