سینماسینما، زهرا مشتاق
«ناداستانی به نام زندگی» تازه ترین کتاب فریبا خانی بعد از مجموعه داستان«آدامس با طعم اکالیپتوس» و مجموعه خاطرات «من سوزن قورت دادم» است.
کتاب حرف هایی درباره زندگی در زبان قصه است. قصه هایی بی نهایت ساده. گاهی غافلگیر کننده و اغلب تنها یک روایت است. گویا به گوشه ای تاریک، برای دیدن یا یافتن چیزی نوری تابانده شود. ممکن است چیزی باشد، ممکن هم است نباشد. فقط نوری تابانده شده و چیزی دیده یا ندیده ایم. این شاید ویژگی زندگی های امروز باشد. زندگی هایی که می تواند در تکراری ملال آور در هر کجای دنیا جریان داشته باشد. ترس، خستگی، بی حوصلگی، ناکامی، میل به گریز از تنهایی، از فراموشی. کتابی که جنسیت و توجه به زنانگی در آن نمود بیشتری دارد. مثل قصه فاتحه، خانه ی کوچه ی طوبایی، تاج ماه، آب درمانی، مربای لیموترش، مرضیه.
زنان شخصیت های پیچیده ای ندارند. خودمان هستیم. در خانه، بیرون، وقت های خرید، مهمانی، کار، کار بی پایان. هیچ کدام از زن های قصه ها غریبه نیستند. گویا آینه ای رو به رویمان قرار گرفته برای دوباره دیدن خودمان. و زندگی های دور و برمان. و چند قصه درباره زنان ویرانگر. زنانی که زندگی همجنس خود را می بلعند. در بیرحمی تمام. قصه های آجیل شیرین، قرص بیستم و لوبا از هیچ چیز نمی ترسید، از همین دسته اند.
بخش بعدی کتاب زیستن در متروی تهران است. ایستگاه های آشنا، زنان دستفروش آشنا و قصه های آشنا. سال ها نوشتن در حوزه روزنامه نگاری اجتماعی و نیز نشریه دوچرخه که برای بچه هاست؛ چشم های نویسنده را برای کوتاه، موجز و مستند نویسی تربیت کرده است. شاید از ویژگی های ناداستانی به نام زندگی، آسان نویسی آن باشد که در نتیجه بتواند مخاطبینی از معمولی ترین قشرها را با خود همسو کند. چون قابل فهم است. زندگی خود آنهاست. قصه آدم هایی از طبقات متوسط رو به پایین با نگرانی های مشترک، فکرهای نزدیک به هم و حتی خاطرات مشترک پر شباهت.
و همین است که در بخش سوم کتاب که «من و درختم افرا» نام دارد؛ قصه ها به سمت تجربه های خاطره نگارانه مادری با دخترش افرا پیش می رود. مادری روزنامه نگار که هر اتفاق به ظاهر ساده که در تمام زندگی ها جریان دارد؛ برای او سویه ای قصه وار یا خاطره هایی که باید حتما جایی ثبت و نوشته شود، پیدا می کند.
طرح جلد از زهرا خانی، خواهر نویسنده است که با درک فضای خاکستری کار، تصویری از صورتک زنی فرورفته در فکر، با چشم هایی نگران و منتظر کار کرده است. تصویری با دغدغه های غالب زنانه.
ناداستانی به نام زندگی را نشر خزه که اسم آشنایی نیست، در ۳۰۰ نسخه و با قیمت مناسب ۱۵ هزار تومان منتشر کرده است.


لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- در هفتادمین دوره برگزاری؛ فیلمهای بخش مسابقه جشنواره لندن معرفی شدند
- بازگشت به زبان مادری؛ فیلمنامه بعدی فرهادی به زبان فارسی خواهد بود
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- زنی گرفتار در ساختاری آسیبزننده/ تحلیل اجتماعی فیلم «زن و بچه»
- از باغ تا غیاب، خوانش هرمنوتیکی از «بدون ایرج»
- تحلیل ششلایهای فضا در «در حال و هوای عشق»/ فضا بهمثابه آخرین نگهبانِ راز
- «بیداد»؛ ضربه هفتاد و پنجم
- فوت بازیگر «نشویل» و «جیغ»؛ هیدن پنتییر درگذشت
- نمایش و بررسی «جیببر» در سینماتوگراف اهواز؛ رستگاری یک دزد!
- درنگی در فرم، فرهنگ و زیباییشناسیِ سینمای ایرانی/ در باغِ شیداییِ علی حاتمی
- جشنواره لوکارنو ۲۰۲۶ در ایستگاه پایانی؛ پلنگ طلایی به فیلم فلورین شربان رسید
- دفاع امیریوسفی از سینمای زیرزمینی/ پاسخ نایب رییس خانه سینما به مدیرعامل
- «رُز» نماینده اتریش در اسکار شد
- مارک رایدل درگذشت
- بدرقه پهلوان آواز ایران به خانه ابدی؛ «ایرج» عاشق ایران بود
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- نود و نهمین دوره جوایز اسکار؛ پنج کشور نمایندگان خود را به آکادمی معرفی کردند
- ایرج درگذشت
- برای شرکت در پنجاه و یکمین جشنواره تورنتو؛ «یک روز شیرین» راهی کانادا شد
- جادوی تدوین در «اودیسه» نولان
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- نمایش نسخه مرمتشده «دلشدگان» در موزه سینمای ایران
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ نمایش فیلم بهمن قبادی همراه با ۳ اثر ایرانی دیگر در کانادا
- ۲ رکورد مهم در گیشه؛ «اودیسه» پرفروشترین فیلم نولان و اکران آیمکس شد
- پروانه ساخت حذف میشود؟/ نامهنگاری برای تعویق جشنواره جهانی فجر
- «استاکر»؛ آستانهای بیپایان برای مواجهه با خویشتن
- «یخ بستگی»؛ برف روی کاجها
- نشست خبری رئیس سازمان سینمایی / گزارش تصویری
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد





