سینماسینما، عقیل قیومی
ظاهراً «حاضر شدن» یا «حضور یافتن» (۲۰۲۲) باید معادل مناسبی برای این تازهترین اثر کِلی رایکارت در زبان فارسی باشد. دختری مجسمهساز دارد برای نمایشگاه تازهای از آثار هنریاش آماده میشود و تا زمان برگزاری نمایشگاه تلاش میکند تا در میان ماجراهای روزمرهای که در ارتباط با خانواده و دوستانش برایش رقم میخورد کار کند و در انتها همه در نمایشگاه حاضر میشوند و پس از نمایشگاه هم به ناگزیر باید زندگی روزمرۀ دختر ادامه بیابد.
شخصیت محوری و نقطۀ اتکای فیلم همین دختر مجسمهساز به نام لیزی است که میشل ویلیامز به خوبی و به قاعده بازیاش میکند.
لیزی قرار است شخصیتی محجوب و اهل رواداری و مدارا باشد و در طول فیلم با شیوه و بروز احساساتش در مواجهه با محیط و اطرافیان و بیمسئولیتیِ نزدیکترین آدمهای زندگیاش آشنا میشویم؛ با دلواپسیهایش، استیصالهایش، ابراز تعجبهایش، بروز خشم و انتقاد و مخالفت به شیوۀ خودش و گاه تسلیم و رضایت و پذیرش وضع موجود.
هم بروز شعفاش از درست پخته شدن مجسمه در کوره طبیعی است و هم نوع بروز دلشکستگیاش از بیش از حد پخته شدن مجسمه و خراب شدن اثر هنریاش. لیزی/ ویلیامز فقط نگاه میکند و احساسات واقعیاش با هیچ کلامی راه به ابراز نمییابند. میشود به سیم آخر زد و خشمگین شد وقتی آن مرد و زن در خانۀ پدرش حتی به احترامش برنمیخیرند و همچنان روی تخت به شکل دل به هم زنی یله و بیقید هستند و خرده فرمایش دارند و خودخواه و نچسب مینمایند و لیزی گویی از این موقعیت کمیک هم خندهاش گرفته و هم خشمی به درونش راه یافته است ولی اجازه میدهد اوضاع به همان شکلی که هست ادامه بیابد.
دختری که عصبانیتش را هم از قطع آب خانه و ناتوانی از یک دوش گرفتن ساده با آب گرم محترمانه ابراز میکند و توهین کردن بلد نیست ولی وقتی زنِ صاحبخانه به او توهین میکند واکنش عصبیاش را به شکلی خودویژه نشان میدهد و با خود تنها میمانَد. لیزی انگار از یک جزیرۀ دیگر به درون این خانوادۀ احمقنمای خُل خلیوار پرتاب شده است. در نمایشگاه نگران تمام شدن پنیرهاست و با استیصالش در بر حذر داشتن برادرش همراه میشویم؛ برادری که اخلاق خاص خود را دارد با گونهای بدبینی و لیزی را مضطرب میکند که آیا در نمایشگاه حاضر خواهد شد یا نه.
لیزی گویی یک تنها در میان جمع است و نگاههای پرسهزن او را در نمایشگاه میبینیم که حاکی از پذیرش وضع موجود است؛ وقتی در نمایشگاه به پدرش نگاه میکند که دارد ماجرایی را با آب و تاب برای دو زن تعریف میکند، ما تماشاگران هم با نگاهِ لیزی هممسیر و پذیرای آن جبر زیستی میشویم که در آن همچین آدمی باید پدرِ لیزی باشد.
لیزی که در طول فیلم کبوتری ناتوان از پریدن را تیمار کرده است، همزمان با نمایشگاه این کبوتر است که با پرواز و محو شدنش در آسمان استعارهای میشود از امتداد یک زندگی با همان روزمرگیهای همیشگیاش. لیزی از آن آدمهایی است که فقط ما به عنوان تماشاگر فیلم، نه دیگر افراد درون همان فیلم، او را به تمامی درک و حس میکنیم و جهان خودویژهاش را میشناسیم.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- از سپیدهدمی در چهارباغ عباسی اصفهان تا…/ به بهانهی نمایش «اصفهان در بوق کارخانهها» در رویدادِ هفتۀ فیلم اصفهان
- تماشای اعجاز نمای پایانی/ نگاهی به فیلم «منگلهورن»
- مردی دانا، خوش پوش و بلندبالا/ به مناسبت سالگرد درگذشت علی معلم
- مستند «در خود مانده»؛ راویِ رنجهای یک مادر
- پسرکی شهرآشوب در اصفهان/ نگاهی به فیلم «طلوع جَدی»
- سلام آقای قوکاسیان!
- خاطرات بد خوش آمدید/ در ستایش ژان پیر ملویل به بهانه زادروزش
- ما، زاون و آن روزهای زیبا
- خرده روایتهایی پیش از مرگ محتوم/ نگاهی به مستندهای «مهین داستان نانوشته» و «تنگراه»
- ۹ سال از مرگ هیث لجر گذشت + تصاویری از این هنرمند
- اگر بهار زنده می ماند/ «نفس»؛ از کتاب تا فیلم
- برگزیدگان جامعه ملی منتقدان فیلم معرفی شدند
- تو چطور خدا را ندیدی؟!/ نامه ای به نویسنده ی مطلب یالثارات
- عاشقی در پیشگاه سینما
- سنگ قبری زیبا برای مرگی نازیبا
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





