سینماسینما، محمد حقیقت؛
درباره فیلم ایناریتو «دیگِر (Dagger)» باید گفت که متاسفانه انتظار را بر آورده نکرد و چه حیف. کل داستان بهنوعی در یک صحنه بسیار و عظیم تئاتر میگذرد که البته تماشاگر در لحظات بسیاری آن را فراموش میکند. چون هربار که دوربین به داخل صحنه و سپس به پشت صحنه رفته، به جهان شخصیتهای فیلم سرک میکشد. همه دکورها ابعاد وسیع، به خود اختصاص میدهد، از هر لوکیشنی به لوکیشن به راحتی عبور میکند یا ادغام میشود و دوربین را با خود وارد تاریخ و ماجراهای آقای «دگر» ارباب یک شرکت بزرگ نفتی میکند که در روزگار گذشته پدر، عرصه یخهای قطب شمال را برای یافتن نفت حفاری کرده است. این حفاریهای بیحساب و کتاب کل منطقه را از نظر اکولوژی به ویرانی تهدیده کرده، اما اصلا برای شرکتهای نفتی، اهمیتی نداشته و به ویرانی طبیعت ادامه دادهاند. آنها به همراه و موافقت رییس جمهور آمریکا (که شباهتهای بسیاری به دونالد ترامپ دارد) در این ماجرا شریک هستند!
«دیگِر» مجبور است با رییس جمهور آمریکا هم برای تقسیم استخراج نفت کنار بیاید. باید اشاره کرد که تیتر فیلم را نباید ترجمه کرد زیرا اسم خود ارباب این بزرگ شرکت نفتی، «دیگِر» است. این شرکت که رو به ورشکستگی گذاشته و درحال ویران کردن یخهای قطب شمالی است، از یک متخصص مهم هندی در رابطه با اکولوژی، کمک گرفته اما دائما بر سر او فریاد میکشد. این فریاد و عربده کشیدنها و عصبانیتهای شخصیتهای فیلم شامل رییس جمهور هم میشود که برای خود فرمانروایی در آسمان و زمین درست کردهاند. لحظاتی همه این صحنهها را در پهنه تئاتر عظیمی میبینیم که تماشاگران در حال اجرا شدن این نمایش هستند.
دوربین به پشت صحنه و مسائل خصوصی «دیگِر» و… هم وارد میشود و هر بار ما را از دیدن نمایشنامه در حال اجرا، دور میکند اما در پایان که تماشاگران برای بازی آنان کف میزنند، ما دوباره وارد تئاتر شدهایم و هنگامی که تماشاگران از تئاتر خارج میشوند، شاهد ویرانیهای واقعی در دنیای واقعی میشویم. فیلم قرار است ما را در حیرت و جنون دنیای ایناریتو، مثل دیگر آثارش شریک کند اما بهنظر چندان موفق نمیآید.
بازی اغراقآمیز و دائم عصبیِ تام کروز که توام با صداهای بسیار بلند در سراسر فیلم است شامل کوبیدن مشت بر روی میز و شکستن اشیا هم میشود اما کمکی به خوب جلوه دادن فیلم و بازی او نکرده است!
بهنظر نمیآید درباره جوایز اسکار سال ۲۰۲۷ این فیلم و بازی تام کروز شانس زیادی داشته باشد. باید منتظر شد و نظر کارشناسان را دید. جدا از این، میتوان انتقادات دیگری هم به فیلم داشت که میماند برای بعد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ستایش سینمای ایران و کشف سینمای کریم لکزاده در جشنوارهای فرانسوی
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- شکست تام کروز و ایناریتو در اولین روز اکران «دیگِر»
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- حقایقی درباره فیلم درباره الی
- درباره «بی همه چیز»؛ درامی پیچیده با شخصیتهایی چندلایه
آخرین ها
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده
- ورنر هرتسوگ «پیادهروی زندگی» را میسازد
- «استیسی کیچ» درگذشت
- پرویز پرورش درگذشت
- روایتی از «زوج ناجور» نیل سایمون در برج میلاد
- جشنواره تونسی به «کارون – اهواز» جایزه داد
- کانون کارگردانان سینمای ایران، نمایندهای در شورای پروانه ساخت ندارد/ شرکت نکردن در شوراهای ممیزی
- پنج فیلمنامه پروانه ساخت گرفتند
- میرکریمی، «رئیسعلی» را میسازد
- تالار وحدت میزبان «امیرکبیر» شد
- ۵ دقیقه برای افسون کردن، ۳۰ دقیقه برای متقاعد کردن؛ وقتی رمانها تهیهکنندگان سینما را مجذوب میکنند
- گواهِ شاهدی بر برخوانی «آرش»/ افسانهی تیری در دهانها افتاده
- فریدون جیرانی؛ کارگردانی موجساز در سینمای جریان اصلی
- نمایش آثار عباس کیارستمی در جشنواره وین ۲۰۲۶
- پس از چندین سال نبرد حقوقی؛ «جانی دپ» به سینما بازمیگردد
- کوروش زارعی درگذشت
- جهانگیر فروهر؛ بازیگری که به نقشهای کوچک، هویت میبخشید
- روایتگر اسطورهها؛ شبی برای پاسداشت بهرام بیضایی
- فریدون جیرانی؛ صیاد استعدادها
- ۴ اثر از سینماگران ایرانی در جشنواره استکهلم نمایش داده میشود
- مدیران سه بخش جشنواره تئاتر فجر معرفی شدند
- «هفت سال سینمای ایران»؛ تلاش برای بازگشت جشن خانه سینما به مدار اصلی/ آثار ۷ سال سینمای ایران چگونه داوری میشوند؟
- کنسرتنمایش «فرهاد»؛ روایتی از عشق، خاطره و رازهای نهان





