سینماسینما، محسن جعفری راد
ابلق/ نرگس آبیار
ابلق بدون شک بهترین فیلم کارنامه نرگس آبیار و جزو دو فیلم برتر جشنواره است. آبیار در ابلق این بار سراغ یک تابو بزرگ در جامعه و به خصوص در یک محله دور از شهر و میان زنان و دختران رفته است. یک ایده مرکزی پر ریسک و روشنگرانه که پتانسیل یک روایت سانتی مانتال را داشت اما کارگردان مرز میان واقع گرایی و تلخی و شیرینی روایت را به خوبی رعایت کرده است.
می توان نگاهی جهان شمول هم به فیلم داشت. اینکه در چند سال اخیر جنبشی در همین راستا یعنی افشاگری تعرض و تجاوز رخ داده و فیلم آبیار رگه هایی از این حال و هوا را هم دارد.
فیلمی که همان نگاه نشانه شناسانه آبیار باز هم در آن قابل تشخیص است که با رعایت ایجاز توسط او، مخاطب می تواند از طریق پیوند دادن این نشانه ها، به مفهوم اصلی فیلم برسد. از کبوترهایی که در آسمان رها شده اند و نماهای هلی شات انگار زاویه دید آنها هستند تا شیشه ای که دو بار می شکند و می توانند قرینه هم باشند و ….
آبیار مختصات یک روستا را با طراحی صحنه غنی و فرم بصری مناسب به خوبی در آورده و میزانسن های پر از هنروری دارد که به خوبی از پس کنترل آنها برآمده است، به خصوص در جغرافیای روستایی که پستی و بلندی های زیادی دارد و کار را برای عوامل فنی سخت می کند.
معمولا بازیگران فیلم های آبیار، یکی از برگ های برنده کارهایش هستند و سیمرغ گرفته اند. از مریلا زارعی گرفته تا هوتن شکیبا و این بار هم این شانش را دارند. چه بهرام رادان که اثری از شمایل شیک و آراسته اغلب کارهایش نیست و به کمک چهره پردازی، نقشی متفاوت را بازی کرده، چه بازی در سکوت شاکردوست که بیشتر به عنوان بازیگری برونگرا شناخته میشود اما به خوبی توانسته با میمیک صورتش درونیات خود را القا کند و به خصوص استفاده ای که از چادر در فیلم می کند، نمونه ای مثال زدنی از استفاده خلاقانه بازیگر از اشیای صحنه است و انعطاف عالی هوتن شکیبا که شاید او را یک بار دیگر شایسته سیمرغ کند.
بی همه چیز/ محسن قرایی
یک فضاسازی ماهرانه، فیلمنامه ای که با همه ضعف های اندکش، هم سرگرم کننده و هم تاویلپذیر است. میزانسن های حساب شده و در راستای پیشرفت فیلمسازی محسن قرایی؛ از همه مهمتر رویکردی روشنگرایانه درباره مردمانی که حزب باد هستند و فیلمساز به خوبی این نقاب ها و دو رویی ها را نشان می دهد.
زالاوا/ ارسلان امیری
در سینمایی که نیاز به تنوع ژانر دارد، ساخت اتمسفر یک روستا که مردمانش به جن و جن گیری اعتقاد دارند یک ریسک بزرگ است که عوامل فیلم به خوبی از عهده اش برآمده اند. به خصوص کارگردانی با دکوپاژهای متنوع و بازی بازیگران به خصوص پوریا رحیمی سام با فن بیانی عالی و نوید پور فرج که انگار نه انگار در مغزهای کوچک زنگ زده بازی به شدت برون گرایانه داشت و اینجا فقط از طریق چشم ها و میمیک صورت، درونیاتش را به خوبی منتقل می کند و می توانند کاندید سیمرغ شوند.
ستاره بازی/ هاتف علیمردانی
یک فیلم غافلگیرکننده در کارنامه هاتف علیمردانی. خلق یک فضای مالیخولیایی و اجرای فیلمی که در آمریکا فیلمبرداری شده، نشان از درایت علیمردانی دارد و در کنار کوچه بی نام، جزو فیلم های اثرگذار کارنامه اش قرار می گیرد. فیلم یک برگ برنده مهم هم دارد. ملیسا ذاکری که معمولا نقش های مکمل و فرعی بازی می کرد، در اینجا قهرمان داستان است و به خوبی از زبان بدن و فن بیانش استفاده کرده و می تواند نامزد سیمرغ شود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- جهل مرکب بیپایان/ نگاهی به فیلم «زالاوا»
- «زالاوا» به اکران آنلاین رسید
- طریقهی ابلق شدن/ نگاهی به فیلم «ابلق»
- گفتوگو با نرگس آبیار/ «ابلق» قصه سکوت یک «زن» در برابر مصلحتطلبیهای ظالمانه است
- مصلحت آرمانشهر گمشده/ نگاهی به فیلم «ابلق»
- رقابت «زالاوا» در فرانسه و تقدیر در بلژیک
- در اولین نشست «زیرمتن» مطرح شد؛ روایت «زالاوا» از جدال میان دو نظم/ باور به «جن» از واقعیت آن ترسناکتر است
- تبدیل یک موضوع جهانی به اثری بومی/ فایل صوتی گفتگوی دو منتقد درباره «زالاوا»
- سینماتک خانه هنرمندان ایران برگزار میکند؛ «زیرمتن» با «زالاوا» کلید میخورد/ بررسی بینارشتهای فیلمهای روز
- از ابتدای سال شش میلیون نفر به سینما رفتهاند/ «دوزیست» در یک روز بیش از ۷۰۰ میلیون فروخت
- دو فیلم کمدی و یک فیلم اجتماعی تلخ؛ پرفروشهای سینمای ایران از ابتدای سال
- تقابل عقل و خرافه/ نگاهی به فیلم «زالاوا»
- سینمای ترسناک ایران جان میگیرد؟
- احیاکنندگان سینمای مستقل
- گیشه سرد سینماها در روزهای داغ تیر ماه
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





