سینماسینما، مجید موثقی
مرگ «ژان لوک گدار» و فقدان او سوزناک است. این فیلمساز جنجالی فرانسوی که اصالتی سوئیسی داشت، در جابجایی عناصر سینمایی و شکلگیری فرمهای نو با فیلم «از نفس افتاده» شروعی نو و توفانی داشت، او به هنر سینما نه از جهت سرگرمی بلکه به عنوان هنری مداخله گر نگاه میکرد تا معضلات اجتماعی و سیاسی را زیر سوال ببرد، از این رو در «دانشگاه سوربن» به مطالعات مردم شناسی رو آورد و در ادامه به نوعی دنبالهرو تفکر مارکسیستی «برتولت برشت» بود که با فاصله گذاری سهم بزرگی در بیداری و آگاهی رسانی مخاطب داشت. این «معمار سینمای اقتدارگریز» با کنار گذاشتن عناصر مهمی چون کادربندی، زاویه دوربین، خط فرضی و روایت خطی، اندیشه بزرگتری از سینما و دروغهای آنرا در سر داشت و آن «هشیار نگاه داشتن توده مردم» برای مشاهده و نقد سیاستهای روز بود. در دهه ۶۰ میلادی ستیز او در جهت احقاق حقوق کارگران در فرانسه تا بدانجا رسید که به عنوان رهبر این جنبش، عدم اندیشه آزاد را در فرانسه محکوم کرد، او حتی در سال ۱۹۶۸ برپایی جشنوراه کن را مختل کرد و برای این مبارزه هر آنچه که دست و پاگیر بود را فراموش کرد، حتی خود سینما! در فیلم آخرش «کتاب تصویر » فیلمبرداری را بیهوده دانست و از تصاویر آرشیوی در تدوین فیلمش بهره برد و برنده جایزه بزرگ جشنواره کن در سال ۲۰۱۸ شد! در «کتاب تصویر» مخالفت او با جهان سرمایهداری و پایمال شدن حقوق انسانهای بی دفاع و همذات پنداری با «آوارگان جهان عرب» ستودنی است! گدار در روایت فیلمهایش به نظم و ترتیب یعنی «شروع، میانه و پایان» اعتقادی نداشت و به نوعی همه «اشکال اجبار» را رد میکرد؛ هیچ کارگردانی به اندازه او اینگونه بر دانشجویان سینما و هنرمندان نسل بعد از خود تاثیر نگذاشت! او فراتر از یک کارگردان، بلکه فیلسوفی بود که علاقهاش به فلسفه اگزیستانسیالیست (هستی گرایی) او را به «قمارباز داستایوفسکی» تبدیل کرد که در کازینوی سینما، کارت تمام متقلبین را رو کرد! قمار این فرزندِ گستاخ سینما، هنر سینما را به دوران پیش از او و بعد از او تقسیم کرد! آخرین حضور گدار در سینما در مستد «جمعه میبینمت، رابینسون» ساخته «میترا فراهانی» بود که گدار را در خانهاش در سوییس میبینیم که با سخت کوشی از پلهها بالا میرود، در آن فیلم «ابراهیم گلستان » به پله صدم رسید و گدار تا پله نود و یکم رمق بالا رفتن داشت.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- زبان بهمثابه مقاومت؛ در یادِ بهرام بیضایی
- درباره کامران فانی و ترجمهای ناب/ مرغ دریاییِ فانی
- طعم تلخ گیلاس
- ناصر تقوایی؛ صدای خاموشِ یک سینمای بیدار
- صیدِ کارگردان بزرگ
- درباره ساخته جدید علی عباسی/ امتحان نهایی «شاگرد»
- درباره سرژ رضوانی هنرمند ۹۶ ساله/ انتشار مشهورترین ساختههای آهنگساز ایرانی فیلمهای تروفو و گدار
- سینماسینما/ ستایش ناتوانی/ گفتوگو با میترا فراهانی درباره آخرین فیلم(های) گدار
- مجید موثقی داور جشنواره مصری شد
- چهرههایی که سال ۲۰۲۲ جهان هنر را ترک کردند
- نازپروردهی انقلابی/ دربارهی ژان لوک گدار و آثارش
- سینما در سوگ اسطوره شگفتیساز/ گدار؛ یاغی سینمایی
- فوت یکی از بنیانگذاران موج نوی سینمای فرانسه/ ژان لوک گدار درگذشت
- «تا جمعه، رابینسون»؛ رودررویی مجازی دو سینماگر بزرگ از دو موج نو
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





