سینماسینما، سینا اخباری
موسیقی متن فیلم سینمایی «همنِت» (Hamnet) به کارگردانی کلویی ژائو، خط بطلانی بر کلیشههای هالیوودی در مواجهه با مفهوم مرگ و اندوه است. مکس ریشتر (Max Richter)، به عنوان یکی از پیشگامان سبک پست-مینیمالیسم، با کمترین نتها، عمیقترین گسستهای عاطفی انسان را به تصویر کشیده است. این اثر که نامزدی جوایز اسکار و بفتا را به همراه داشت، برآیند تکامل زبانی است که ریشتر در طول دو دهه فعالیت خود در پروژههای شاخصی چون بازماندگان (The Leftovers) و ورود (Arrival) صیقل داده است.
از مینیمالیسم انتزاعی تا رئالیسم جادویی؛ همنِت
ریشتر که در آلبوم نمادین خواب (Sleep) استاد خلق «اتمسفرهای معلق» بود، این مهارت را در «همنِت» به اوج رسانده است. برای بازتاب فقدان پسر کوچک شکسپیر و سفر درونی همسرش، اگنس، موسیقی از فضایی آغاز میشود که ریشتر آن را «رحم جنگل» مینامد؛ جایی که آواهای انتزاعی و بدون کلام گروه کر زنان، حسی از زایش و تعلیق اسطورهای را القا میکنند.
باستانشناسی صوتی؛ کیمیاگری با سازهای رنسانس
یکی از هوشمندانهترین تکنیکهای ریشتر، نحوه برخورد او با تاریخ است. او به بازسازی صرف موسیقی دوره الیزابت بسنده نمیکند. ریشتر ابتدا صداهای خام سازهای بدوی آن دوران مانند هاردی-گاردی (چرخآوا) و ویولا دا گامبا را ضبط و سپس آنها را وارد پردازندههای دیجیتال کرد تا «سایههای الکترونیک» بسازد. نتیجه این کار، پالسهای تاریک و زیرپوستی است که مخاطب مدرن را بدون قطع ارتباط با فضای قرن شانزدهم، به درون اضطراب کاراکترها میکشاند.
تقابل پیانو و چنگ؛ مرز میان دنیای درون و بیرون
در تحلیل قطعات، ریشتر از سازها به عنوان المانهای روانشناختی استفاده میکند. چنگ (Harp) در قطعه Of Orpheus نمادی از عشق و ارتباط با طبیعت بکر است. در مقابل، در قطعه بینظیر Of Remembrance، یک تم ساده و عریان پیانو (Piano) به گوش میرسد که در کارهای ریشتر همیشه زبان «اول شخص» و تکگویی درونی است. ورود تدریجی سازهای زهی به این تم، غلیان آرام و گریزناپذیر اندوه را مهندسی میکند.
جدال بر سر پایانبندی: جادوی تکرار یا قطعیت اصالت؟
نمیتوان از موسیقی این فیلم نوشت و به قطعه جاودانه On the Nature of Daylight اشاره نکرد. این اثر که پیش از این در شاتر آیلند و ورود استفاده شده بود، در سکانس اوج پایانی فیلم (تئاتر گلوب) طنینانداز میشود. در حالی که موافقان و داوران اسکار این استفاده را سوزناکترین کاتارسیس سینمایی برای پذیرش سوگ میدانند، برخی منتقدان سرسخت باور دارند استفاده مجدد از آن، تمرکز را از قطعه ارگانیک و اختصاصی این فیلم یعنی “Of the Undiscovered Country” با آن بافت گوتیک و منسجمش ربوده است.
موسیقی متن «همنِت» ثابت میکند مکس ریشتر با پیوند زدن گرامر موسیقی دوره رنسانس به کدهای الکترونیک مدرن، موفق میشود اندوهی ۵۰۰ ساله را به تجربهای ملموس، زنده و معاصر برای انسان امروز تبدیل کند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- هیأت داوران جشنواره کن ۲۰۲۶ معرفی شد
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- لذت بردن از اجزای فیلم/ نگاهی به موسیقی «خائنکشی»
- «ضد»؛ یک ضد تبلیغ
- بیداری حقیقی/ نگاهی به فیلم «بی رویا»
- استوار بر سایر اجزا و عناصر/ نگاهی به موسیقی فیلم «دسته دختران»
- مردد و کمرنگ/ نگاهی به موسیقی فیلم «برف آخر»
- بدیع و هوشمندانه/ نگاهی به موسیقی فیلم «ملاقات خصوصی»
- بونگ جون هو: کرونا نمیتواند سینما را از بین ببرد
- چین برگزیده اسکار را نادیده گرفت
- حزب کمونیست پخش مراسم اسکار را ممنوع کرد/ عصبانیت حکومت چین از نامزدی «متحد باشید» در اسکار
- نامزدهای اسکار ۲۰۲۱ معرفی شدند/ یک کارگردان ایرانی-آمریکایی در جمع نامزدها
- سینماسینما/ پیشبینی منتقدین آمریکایی برای جوایز اسکار ۲۰۲۱
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
آخرین ها
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده
- ورنر هرتسوگ «پیادهروی زندگی» را میسازد
- «استیسی کیچ» درگذشت





